مصطفی هجری خواستار منطقه پرواز ممنوع برای کردستان ایران است

زایینی: ٠٦-٠٤-٢٠١٢ - هەتاوی: ١٣٩١/٠١/١٧ - ٠٢:١٥ تاران
مصطفی هجری  خواستار منطقه پرواز ممنوع برای کردستان ایران است
ن: Gary Kent
ترجمه از انگلیسی: رضا فتح‎الله‎نژاد
ترجمه از کردی: کوردستان


آیا ما قطعه‎ای سرنوشت‎ساز از پازل چگونگی مواجه‎شدن با ایران را گم
کرده‎ایم؟ مسئله میان موافقان و مخالفان حمله نظامی و آنهایی که معتقدند که دفاع در برابر ایرانی اتمی ممکن یا غیرممکن است، در جریان می‎باشد. هنوز ما به طور یقیین توانایی درک وضعیت و قدرت نیروی مردمی ایران در این معادله پیچیده را نداریم.

در این روزها دیداری با مصطفی هجری، دبیرکل حزب دمکرات کردستان ایران داشتیم. او بعد از سقوط رژیم شاه به عنوان نماینده مجلس انتخاب شد، ولی بعد از آن مجبور شد که ایران را ترک کند و در کردستان عراق مستقر شود.

هجری بر این نکته تأکید دارد که رفورم در جمهوری اسلامی غیرممکن است. انتخابات اخیر این امر را اثبات نمود. رژیم به منظور تبلیغات و برای
نشان‎دادن مشروعیت مردمی از انتخابات استفاده می‎کند. هر چه باشد، از آنجا که انتخابات در ایران نه آزادانه و نه عادلانه است، یقیناً این نمونه‎ای
است دال بر این‎که رژیم در حال حاضر از آن مشروعیت برخوردار نیست. اگر این رژیم اسلامی از حمایت اکثریت برخوردار می‎بود، اجازه برگزاری انتخاباتی آزاد و عادلانه را می‎داد.

جنبش سبز طرفدارانش را برای تلاش در راستای بازگرداندن قطار انقلاب بر روی ریل اصلی تشویق می‎کرد تا اینکه جنبشی انقلابی باشد. مصطفی هجری این را علتی برای ناتوانی این جنبش در به حرکت درآوردن اکثریت مردم و بقاء خودشان می‎داند، اکثریت مردم ایران از این رژیم بیزار بوده و خواهان تغییراتی اساسی هستند.

یقیین دارم که ما این کار را انجام خواهیم داد، به نوعی که بعد از ایجاد
فشار و تبلیغات مداوم، مردم ایرام تبدیل به مردمی سرفراز و آزاد شده و به
شدت دوست و حامی غرب می‎شوند و از راه ایجاد ارتباط با جهان خارج، در آرزوی جبران فرصت‎های از دست رفته خواهند بود.
هجری همچنین معتقد است که در داخل حاکمیت رژیم شکاف ایجاد شده است، این یک تئوکراسی فرقه‎ای است که به هیچ وجه اکثریت مردم را نمایندگی نمی‎کند.

هجری به من گفت که حزب متبوعش با نهادهایی کار می‎کند که ملیتهای عرب، بلوچ، آذری و ترکهای ایران را نمایندگی می‎کنند. در سال 2005 آنها با هدف ایجاد اتحاد و هم‎پیمانی در رابطه با مسئله بنیان‎نهادن ایرانی دمکراتیک، سکولار و فدرال در آینده، کنگره‎ی ملتهای ایران فدرال را تأسیس کردند. آنها تلاش‎هایشان را برای نزدیک‎شدن به فارسها افزایش داده‎اند و در این زمینه و طی دو سال گذشته گامهای مهمی را برداشته‎اند.

تأکید غرب بر روی تسلیحات اتمی قابل درک است. نگرانی‎هایی جدی وجود دارد که این رژیم تئوکراتیک به درکی عقلانی از این‎که در نتیجه چنین جنگی دوطرف از بین خواهند رفت، اهمیت ندهد و نمی‎توان تهدیدات آنها علیه اسرائیل را به آسانی نادیده گرفت. علاوه بر این، ایرانی اتمی ریسکی است برای ایجاد رقابتی نظامی که می‎توان در عربستان سعودی، ترکیه و مصر مشاهده نمود که مسیر اتمی‎شدن را پیش گیرند. بر همین منوال، نگرانی در مورد این سناریو وجود دارد که رژیم مجهز به سلاح اتمی در تهران که در پی هژمونی منطقه‎ای است، بیش از این سرکش شده و حمایتش را از تروریسم بین‎الملل بیشتر کند و سبب ایجاد ناآرامی بیشتر درخاورمیانه‎ی ناآرام شود.

در همین‎حال، توجه به تسلیحات اتمی بدون درنظرگرفتن جنایات رژیم در
زمینه‎های حقوق بشر و حقوق زنان، باعث می‎شود که ایرانیها این‎گونه
بیاندیشند که ما به آنها اهمیت نمی‎دهیم.

تاکنون و در نهایت نیز بهترین راه حل برای رهایی از دست این رژیم در ایران،
گزینه‎ی نیروی مردمی است. سئوال بعدی این است که چگونه این کار را باید کرد؟
کردهای ایرانی از دولت ما و دیگر دولتها می‎خواهند که قاطعانه از جنبش
دمکراتیک ایرانیها حمایت سیاسی نمایند. هجری امیدوار است که چنین اقدامی این رژیم تضعیف‎شده را تا پرتگاه سقوط ببرد. او احتمال و ضرورت کمک به اپوزیسیون به صورت مستقیم را نادیده نمی‎گیرد. هجری معتقد است که با احتمال روی‎دادن خیزشی مردمی، ایجاد پناهگاهی امن و منطقه‎ی پرواز ممنوع در کردستان ایران حداقل می‎تواند برای سازماندهی نیروها با هدف سرنگونی رژیم و بنیان‎نهادن ایرانی فدرال و دمکراتیک یاری‎دهنده باشد. او خاطرنشان می‎کند که چنین مدلی به صورت موفقیت‎آمیز کردهای عراق را از ژینوساید در امان داشته و این توانایی را به آنها بخشیده است که یک سیستم منطقه‎ای پلورال و موفق در منطقه بنیان نهند.

در سالهای 1980 و 1990، کردهای ایران مبارزات مسلحانه‎ای را با حمایت
نیرومند مردمی، ولی پشتیبانی ضعیف جامعه جهانی به راه انداختند. رژیم ایران سبوعانه این خیزش مردمی را سرکوب کرد، ده‎ها هزار نفر از مردم بی‎گناه و ده‎ها هزار مبارز کرد را کشت و دو تن از رهبران پیشین (حزب دمکرات) را در خاک اروپا ترور کرد.

ما بایستی با هوشیاری هرچه تمام‎تر به سخنان کسانی همچون مصطفی هجری گوش بسپاریم. در پایان، انقلابی اساسی بهترین گزینه است. ما باید هم‎اکنون با دوستانمان کار کنیم.
منبع: Progresssonline.org.uk