کودکان، قربانیان اصلی رژیم فاشیستی ایران

زایینی: ٠٩-٠٩-٢٠١٧ - هەتاوی: ١٣٩٦/٠٦/١٨ - ١٨:٥٧ تاران
کودکان، قربانیان اصلی رژیم فاشیستی ایران
هه‌ورین رضایی-کرماشان

کودکان سرمایه‌های ما هستند و ستون‌هایی که آینده بر دوش آن‌ها استوار است. هرگاه این موجودات ظریف و شکننده آسیب ببینند آینده ملتی نابود می شود زیرا ساختار یک کشور بر اساس اینان برنامه‌ریزی می شود. امروزه در جوامع پیشرفته کودکان از اهمیت و امتیازات بی شماری برخوردارند همچون حقوق اجتماعی، رفاهی، فرهنگی و حتی جسمانی. در کشورهای پیشرفته کودکان از همان بدو تولد تحت حمایت دولت قرار می‌گیرند و دولت آن‌ها را تحت پوشش بیمه‌ای و حقوق ماهیانه قرار می دهد. اگر خانواده کودک از وضع اقتصادی خوبی برخوردار باشند حقوق ماهیانه کودک را برای آینده وی پس انداز می‌کنند و اگر کودک در خانواده‌ای به دنیا بیاید که از اقشار ضعیف جامعه باشند آن خانواده برای پرداخت هزینه‌های فرزندشان دچار مشکل نخواهند بود و کودک کمبودی نخواهد داشت.کودکان در کشورهای پیشرفته اگر در خانواده‌های طبقه پایین و قشر ضعیف جامعه به دنیا بیایند مجبور نخواهند شد برای تامین مخارج زندگی از سنین پایین شروع به کار کنند و یا مجبور به ترک تحصیل و سوق دادن به راه‌هایی شوند که آینده آن‌ها را دچار نابودی و تباهی می‌کند. کودکان سرمایه‌های خاموش هر جامعه و کشوری محسوب می‌شوند. دولت با برنامه‌ریزی و حمایت از آن‌ها، آینده مملکت و کشور را نیز تامین می‌کند. اما در کنار تمامی این امتیازات و حقوق و ارزشی که کودکان در جوامع پیشرفته از آن برخوردارند، در جوامع جهان سوم و در حال توسعه مانند ایران، افغانستان و بسیاری از جوامع دیگر کودکان از هیچگونه حقوق و حمایتی برخوردار نیستند و آمار وحشتناک و تکان دهنده‌ای از کودکان کار و خیابانی در سال‌های اخیر به دست آمده که نشان می‌دهد طبق آمار تخمینی سازمان جهانی کار در سال ١٩٩٥ قریب به ٥ درصد کودکان بین سنین١٠ تا ١٤ سال در ایران از لحاظ اقتصادی فعال هستند. بر این اساس در سرشماری که در سال ١٣٧٥ انجام شد بیش از ٤ درصد جمعیت شاغل کشور را گروه سنی ١٠ تا ١٤ سال تشکیل می‌دهد. این در حالی‌ست که ایران از سال ١٣٧٣ به پیمان‌نامه حقوق کودک پیوسته است اما شواهد امر در بسیاری از مسائل با این پیمان نامه مغایرت فراوانی دارد. مانند کار کودکان، مجازات و اعدام کودکان(پایین بودن سن مسئولیت کیفری در قوانین ایران)، ازدواج قانونی کودکان و استفاده از کودکان در نظامی‌گری.

کار کودکان پیامد های بسیار بدی در آینده برای این نوع کودکان خواهد داشت. این کودکان قشری آسیب‌پذیر در جامعه محسوب می‌شوند زیرا از هیچگونه حمایت و امنیتی برخوردار نیستند و اکثرا در خانواده‌هایی زندگی می‌کنند که والدین آن‌ها معتاد به مواد مخدر هستند و نیز بسیاری از این کودکان در حین کار مورد کودک آزاری و سوء‌استفاده جنسی قرار می‌گیرند و همین امر آن‌ها را به افرادی سرخورده و طرد شده از اجتماع بدل می‌کند و باعث ایجاد عقده‌هایی عمیق در وجود آن‌ها می‌شود. عقده‌هایی که باعث به وجود آمدن جرم و جنایت‌های هولناکی می‌شود و این کودکان ناخواسته پا به زندان می‌گذارند و آینده‌ای نامعلوم انتظار آن‌ها را می‌کشد.

بی‌توجهی به این امر و مشکلات ناشی از وجود اینگونه کودکان آسیب دیده و نبود رسیدگی و اهمیت قائل نشدن برای اینگونه مسائل و مشکلات از سوی نظام و حاکمیت باعث شده است که روز به روز آمار جرم و جنایت به طور چشمگیری رشی تصاعدی داشته باشد. مشکلاتی که هر لحظه آشکار و آشکارتر می‌شود و طی بررسی‌ها اکثر مجرمین جز اقشار پایین و فقیر جامعه هستند و گاها جز کودکان کار و خیابانی بوده اند. اما با وجود تمام شواهد و نشانه ها هیچگونه تلاشی از سوی حاکمیت برای ریشه‌کن کردن این معضل که گریبان‌ جامعه را گرفته است صورت نمی‌گیرد و چه بسا کسانی را نیز که در تلاش برای حل این معضلات و آسیب‌ها هستند به مشکلات امنیتی دچار کرده و از سوی نیروهای سرکوبگر رژیمی همچون ایران اسلامی بازداشت شده و به محاربه با نظام و حاکمیت محکوم شوند و آینده‌ای تاریک و نامعلوم انتظارشان را می کشد.

در حال حاضر در زندان‌های رژیم فاشیستی جمهوری اسلامی ایران زندانیان زیادی وجود دارند که تنها جرم آن‌ها حمایت و دفاع از حقوق این کودکان است اما متاسفانه حاکمیت این افراد را که چیزی جز قائل شدن حق زندگی برای کودکان این سرزمین و آب و خاک خواستار نیستند را مجرم دانسته و آن‌ها را دشمن نظام و اسلام قلمداد می‌کند.