بیانیه‌ دفتر سیاسی‌ حزب دمكرات كردستان ایران در رابطه با
قطعنامه‌ شورای‌ امنیت سازمان ملل متحد علیه‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران

هم‌میهنان گرامی‌!
آ‌زادیخواهان ایران!
مردم مقاوم و مبارز كردستان!
پس از ماهها بحث و تبادل نظر، طرح مجازات جمهوری‌ اسلامی‌ كه‌ از سوی‌ كشورهای‌ انگلستان و فرانسه‌ و با همكاری‌ آ‌لمان پی‌ریزی‌ شده‌ بود و بدنبال ملاحظات چندی‌ از سوی‌ كشورهای‌ چین و روسیه‌ دستخوش تغیراتی‌ گردید، سرانجام روز شنبه‌ 2 دیماه‌ 1385 خورشیدی‌ برابر با 23 دسامبر 2006 میلادی‌، از سوی‌ اعضای‌ شورای‌ امنیت سازمان ملل متحد باتفاق آ‌را به‌ تصویب رسید.
قطعنامه‌ مزبور متعاقب تلاشهایی‌ صادر گردید كه‌ جامعه‌ جهانی‌ به‌ هدف متقاعد كردن جمهوری‌ اسلامی‌ به‌ تعلیق غنی‌سازی‌ اورانیوم بعمل آ‌ورد لیكن از سوی‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران بی‌نتیجه‌ ماند و با پاسخ منفی‌ مواجه‌ گردید.
قطعنامه‌ 1737 شورای‌ امنیت سازمان ملل متحد صدور مواد و تجهیزاتی‌ را به‌ ایران ممنوع نمود كه‌ با فعالیتهای‌ حساسیت‌برانگیز اتمی‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ارتباط داشته‌ باشند. همچنین قطعنامه‌ مزبور به‌ رژیم جمهوری‌ اسلامی‌ ایران هشدار می‌دهد كه‌ چنانچه‌ ظرف مدت دو ماه‌ غنی‌سازی‌ اورانیوم را به‌حالت تعلیق درنیاورد، بر اساس بند 41 فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد با تحریم بیشتر و وسیعتری‌ در زمینه‌های‌ اقتصادی‌، روابط دیپلماتیك، حمل و نقل و ارتباطات مواجه‌ خواهد شد. و نیز بر اساس همین قطعنامه‌ دارایی‌ سازمانها و اشخاصی‌ كه‌ خارج از چهارچوب نظارتی‌ آ‌ژانس بین‌المللی‌ انرژی‌ اتمی‌ I.A.E.A در پروژه‌های‌ هسته‌ای‌ یا موشكی‌ ایران مشاركت نمایند، توقیف خواهد شد.
قطعنامه‌ شورای‌ امنیت سازمان ملل متحد در رابطه با مجازات جمهوری‌ اسلامی‌ ایران، گرچه‌ در نفس خود در مقایسه‌ با سرپیچی‌های‌ جمهوری‌ اسلامی‌ در برابر جامعه‌ جهانی‌ خفیف و ناكافی‌ است با اینحال چنانچه‌ به‌ عنوان گامی‌ نخست از اقدامات علیه‌ رژیم جمهوری‌ اسلامی‌ نگریسته‌ شود دارای‌ اهمیت ویژه‌ای‌ است. اینكه‌ شورای‌ امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه‌ آ‌غاز تحریمهای‌ بین‌المللی‌ علیه‌ جمهوری‌ اسلامی‌ را باتفاق آ‌را تصویب كرده‌ است خود بدان معنی‌ است كه‌ این رژیم ماهیتی‌ آ‌شوبگرانه‌ و خودسرانه‌ دارد كه‌ پایبند به‌ مصوبات بین‌المللی‌ نبوده‌ و درخور مجازات می‌باشد و نیز اتفاق آ‌رای‌ اعضای‌ شورای‌ امنیت در تصویب قطعنامه‌ 1737 علیه‌ جمهوری‌ اسلامی‌ در شرایطی‌ صورت پـذیرفت كه‌ كشورهای‌ چین و روسیه‌ منافع زیادی‌ در ایران و روابط نزدیكی‌ با جمهوری‌ اسلامی‌ دارند، با این حال سرپیچی‌ و خودسری‌های‌ این رژیم به‌ حدی‌ است كه‌ این دو كشور و دیگر كشورهای‌ نزدیك با آ‌نها نیز نتوانستند جز تخفیف و تضعیف قطعنامه‌ شورای‌ امنیت دیده‌ بر اصل مسأله‌ و ماهیت این رژیم ببندند.
با توجه‌ به‌ عكس‌العمل جمهوری‌ اسلامی‌ ایران نسبت به‌ تصویب قطعنامه‌ شورای‌ امنیت سازمان ملل متحد و بی‌ارزش و بی‌اهمیت تلقی‌ كردن آ‌ن از سوی‌ این رژیم و نیز پافشاری‌ بر ادامه‌ غنی‌سازی‌ اورانیوم، به نظر می‌رسد كه‌ جامعه‌ جهانی‌ بیشتر متقاعد گردد كه‌ این رژیم به‌ سهولت به‌ خواست نهادهای‌ بین‌المللی‌ تن نخواهد داد و چنانچه‌ جدی‌تر با آ‌ن روبرو نشوند، تهدیدات و خطرات ناشی‌ از این رژیم در ابعاد گسترده‌تری‌ متوجه‌ جامعه‌ جهانی‌ خواهد شد. اینجاست كه‌ این احتمال قوت می‌گیرد كه‌ شورای‌ امنیت سازمان ملل متحد گامهای‌ دیگری‌ را به‌دنبال این گام نخستین علیه‌ جمهوری‌ اسلامی‌ بردارد كه‌ روشن نیست عواقب ناشی‌ از آ‌ن ایران را با چه‌ وضعیتی‌ مواجه‌ خواهد ساخت، جز اینكه‌ بگوئیم مسئولیت هر شرایط ناخواسته‌ای‌ برعهده‌ جمهوری‌ اسلامی‌ خواهد بود كه‌ با ادامه‌ خودسری‌ها و آ‌شوب‌طلبی‌های‌ خود، ایران را با بحران ویژه‌ای‌ روبرو می‌نماید.
تلاش شورای‌ امنیت سازمان ملل متحد به‌هدف بازداشتن جمهوری‌ اسلامی‌ ایران از دستیابی‌ به‌ سلاح هسته‌ای‌ بدون تردید از اهمیت خاصی‌ برخوردار است لیكن شایسته‌ است كه‌ این سازمان چنین حقیقتی‌ را نیز مدنظر قرار دهد كه‌ خطرات جمهوری‌ اسلامی‌ برای‌ جامعه‌ جهانی‌ و امنیت منطقه و خلقهای‌ ایران تنها به‌ فعالیتهای‌ هسته‌ای‌ و دستیابی‌ این رژیم به‌ سلاحهای‌ كشتار جمعی‌ محدود نمی‌شود، زیرا كه‌ خطر تروریزم كه‌ هم‌اكنون دامنگیر جامعه‌ جهانی‌ شده‌ است، بخش عمده‌اش به‌ رژیم جمهوری‌ اسلامی‌ ایران به مثابه‌ رژیمی‌ تروریست و تروریست پرور برمی‌گردد. رژیمی‌ كه‌ گروهها و دستجات تروریستی‌ را تقویت و تجهیز می‌نماید. در همین رابطه در امور داخلی‌ كشورهایی‌ چون لبنان، عراق، فلسطین، افغانستان و ... دخالت می‌نماید و به‌ آ‌شوبگری‌ و خرابكاری‌ می‌پردازد تا صلح و آ‌شتی‌ و آ‌رامی‌ در این كشورها و در این منطقه استقرار نیابد.
در رابطه با خلقهای‌ ایران، رژیم جمهوری‌ اسلامی‌ همچون رژیمی‌ واپسگرا، ضدبشری‌ و ناقض حقوق و آ‌زادیهای‌ مردم ایران عمل می‌كند و عملا ایران را به‌ زندانی‌ بزرگ جهت همه‌ ایرانیان تبدیل كرده‌ و در درون این زندان بزرگ نیز صدها و هزاران زندان دیگر را از فعالان سیاسی‌ و آ‌زادیخواهان ایران و فرزندان مبارز ملیتهای‌ مختلف ایران پر كرده‌ است، بنابر این نفس وجود چنین رژیمی‌ خود از سلاح هسته‌ای‌ پرمخاطره‌تر و تهدیدآ‌میز كننده‌تر است كه‌ جامعه‌ جهانی‌ و به‌ویژه‌ شورای‌ امنیت سازمان ملل متحد نباید بر این حقیقت مسلم دیده‌ فروبندد و در مقابل آ‌ن بی‌تفاوت بماند.
خطر وجود سلاح هسته‌ای‌ در دست رژیم جمهوری‌ اسلامی‌ نیز دقیقا به‌ ماهیت این رژیم برمی‌گردد نه‌ به‌ وجود یا عدم سلاحهای‌ مختلف و حتی‌ كشتار جمعی‌.
ما علیرغم اینكه‌ قطعنامه‌ 1737 شورای‌ امنیت سازمان ملل متحد علیه‌ جمهوری‌ اسلامی‌ را در مقایسه‌ با خودسری‌ها و فتنه‌انگیزیها و بی‌اعتنائی‌های‌ این رژیم به‌ خواست جامعه‌ جهانی‌ ضعیف و ناكافی‌ می‌دانیم، با این حال از آ‌ن حمایت می‌نمائیم و امیدواریم این اقدام شورای‌ امنیت سازمان ملل متحد طلیعه اقدامات جدی‌تر دیگری‌ به‌هدف مهار و كنترل خودسری‌های‌ این رژیم باشد.
همچنین انتظار داریم كه‌ شورای‌ امنیت سازمان ملل متحد، تحت فشار قرار دادن جمهوری‌ اسلامی‌ ایران را تنها به‌ مسأله‌ سلاح اتمی‌ و فعالیتهای‌ مشكوك و حساسیت برانگیز هسته‌ای‌ این رژیم محدود نسازد، بلكه‌ بگونه‌ شایسته‌تری‌ مسأله‌ حقوق بشر و آ‌زادیهای‌ خلقهای‌ تحت ستم ایران را كه‌ به‌ شدیدترین وجه‌ از سوی‌ جمهوری‌ اسلامی‌ پایمال می‌شوند، مدنظر قرار دهد.
خلقهای‌ ایران و از جمله‌ خلق كرد در كردستان ایران بشردوست، صلح طلب و آ‌زادیخواه‌ هستند كه‌ جهت نیل به‌ این اهداف علیه‌ رژیم جمهوری‌ اسلامی‌ ایران و جهت روی‌كار آ‌وردن رژیمی‌ دمكراتیك در ایرانی‌ فدرال مبارزه‌ می‌كنند، حمایت و پشتیبانی‌ از مبارزات خلقهای‌ آ‌زادیخواه‌ ایران در راستای‌ سرنگونی‌ رژیم جمهوری‌ اسلامی‌ و نیل به‌ آ‌رمانهای‌ دمكراسی‌خواهانه‌اشان، كمك به‌ استقرار صلح و آ‌شتی‌ و تحقق دمكراسی‌ در منطقه و نیز كمك به‌ رفع و دفع خطرات سلاح هسته‌ای‌، تروریزم و آ‌شوب‌طلبی‌های‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران خواهد بود.

حزب دمكرات كردستان ایران
دفتر سیاسی‌
5/10/1385 (26/12/2006)