پيام مشترک به مناسبت آغاز سال ۱۳۸۶

05-01-1386

در آستانه بهاری دیگر هر روزتان نوروز باد
مردم آزاده ایران،
فرا رسیدن سال نو را به همه شما شادباش می‌گوئیم و نوروزی سرشار از شادی و امید را برایتان آرزو می‌کنیم.
بار دیگر بهاری نو از پس زمستانی سرد آغاز می‌شود، نوروزی دیگر از راه می‌رسد، طبیعت جانی تازه می‌گیرد، رستن ها و شکفتن‌ها بر گستره خاک جلوه ای با شکوه می‌بخشد. آغازی نو در گردش فصول پا به عرصه وجود می‌گذارد.
آغاز بهار، برای ما ایرانیان فقط آغاز سال نیست. این آغاز در گذر زمان مفهومی‌ فراتر یافته است. نوروز ما فقط روز اول بهار نیست. روز سرور و شادمانی، روز دید و بازدیدها و نو کردن‌ها و خانه تکانی از زمستان گذشته نیز هست. در سرزمین ما ایران، از دیرباز و تا تاریخ به یاد دارد، همزمان با بهار، از دگرگونی طبیعت استقبال شده است. پیشینیان ما با جشن نوروز، نخستین روز بهار را به یکی از ماندگارترین سنت‌های تاریخی قرون و اعصار تبدیل کرده‌اند و هر ساله در این روز، زندگی خود را نیز نو کرده، امید و آرزوی تغییر و نوشدن در گذران اجتماعی خود را در سیمای بهار زنده نگاه داشته‌اند. به رقص و پایکوبی در آغوش طبیعت برخاسته‌اند؛ با طبیعت همراه شده‌اند و گام‌های بهار را با امید به آینده‌ای بهتر گرامی ‌داشته اند.
امسال بهار اما در شرایطی فرا می‌رسد که ابرهای تیره سرکوب و اختناق بر کشور ما هم چنان سایه افکنده است. زندگی و امنیت همگانی بیش از پیش لگدکوب رژیم حاکم است. ۲۸ سال جمهوری اسلامی، ۲۸ سال استبداد و ترور و تهدید، ۲۸ سال محو و پایمال نمودن ابتدائی ترین حقوق انسانی، پشت سر گذاشته می‌شود، هم اکنون دولتی بر سر کار است که چهره های اصلی آن را جنايتکاران شناخته شده حکومت در سال‌های سیاه سرکوب و اعدام و ترور تشکیل می‌دهند. بازجویان و شکنجه‌گران و ماموران سانسور در مقام وزارت و وکالت نشسته‌اند و عرصه زندگی را هر روز بیشتر از پیش، بر فعالان جنبش‌های اجتماعی اعم از کارگران، زنان، دانشجویان، فرهنگیان و دیگر گروه‌های اجتماعی تنگ تر و تنگ‌تر می‌کنند. نهادهای مدنی را تعطیل و فعالان جنبش‌های مدنی را بازداشت و شکنجه می‌نمایند. تظاهرات آرام معترضین را با یورش گردان‌های ضد شورش و بازداشت‌های جمعی جواب می‌دهند؛ با بسیج نیروی سرکوب، آزادی اجتماع را از همگان سلب می‌کنند؛ فعالان جنبش زنان، با اتهام پافشاری بر حقوق برابر و انسانی خود، تلاش برای لغو قوانین تبعیض‌آلود جمهوری اسلامی ‌گروه گروه به زندان برده می‌شوند و ده‌ها هزار معلم معترض در سراسر کشور به جای پاسخ به خواست‌های صنفی‌اشان، با تهدید و سرکوب و زندان مواجه می‌گردند. فعالان جنبش دانشجوئی از تحصیل محروم شده و راهی دادگاه‌های فرمایشی می‌شوند.
در شرائطی به استقبال سال نو می‌رویم که مبارزان متعلق به ملیت های مختلف ایران در کردستان ، خوزستان ، آذربايجان و .. سال دشواری را پشت سرگذاشته اند. طی یک سال گذشته مبارزات مردم در این مناطق به شذت سرکوب شده است. جمهوری اسلامی‌با راه انداختن دوباره اعدام های سیاسی در کردستان و خوزستان، بازداشت های وسیع فعالان جنبش ملی در آذربایجان، در صدد برآمده است، اراده مردم برای مطالبه حقوق دمکراتیک خود را در هم شکند.
در شرایطی به استقبال بهار می‌رویم که با تشدید بحران اتمی، هر روز بیشتر از روز پیش، خطر جنگ و حمله نظامی ‌بر کشور ما سایه می‌گسترد. امروز بیش از همیشه، پرونده اتمی‌ جمهوری اسلامی ‌به تهدیدی برای آینده کشور تبدیل شده است و کشمکش بر سر این پرونده به مراحل حساس و خطرناکی رسیده است. از یک‌سو، رهبران جمهوری اسلامی ‌بدون توجه به عواقب سیاست‌های خود برای مردم و کشور، هم چنان بر طبل درگیری با نهاد‌های بین‌المللی و کشور های ذی نفوذ در این نهاد‌ها می‌کوبند و از همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، و نیز پذیرش و اجرای قطعنامه مصوب شورای امنیت سازمان ملل سر باز می‌زنند. از طرف دیگر، محافلی بویژه در آمریکا که راه حل نظامی را ترجیح می‌دهند، با استناد به اصرار جمهوری اسلامی‌ بر ادامه غنی‌سازی اورانیوم و اظهارات برخی از رهبران رژیم در مورد نابودی اسرائیل و انکار کشتار یهودیان در جریان جنگ جهانی دوم، زمینه را برای بسیج افکار عمومی ‌جهانیان علیه کشور ما و هم چنین به کارگیری راه حل نظامی ‌هموارتر می‌سازند.
همه شواهد بیانگر آن است که ادامه وضعیت فعلی و پافشاری سران جمهوری اسلامی ‌بر مواضع تاکنونی‌اشان، نتیجه‌ای جز جنگ و ویرانی و تخریب و تهدید آینده کشور در بر نخواهد داشت. هم اکنون دومین قطعنامه شورای امنیت در مورد کشور ما در حال اتمام است و تصویب آن تحریم های اقتصادی بیشتر و شرایط بحرانی حادتر را در پی خواهد داشت. انعکاس و تاثیرات آن در زندگی و گذران روزمره مردم و در کنار سیاست‌های اقتصادی ویرانگر دولت جمهوری اسلامی، موجب دیگری برای رکود اقتصادی روز افزون و گرانی سرسام‌آورتر گشته است. کسانی که با وعده آوردن پول نفت بر سر سفره‌های مردم بر سر کار آمده‌اند، با سیاست‌های خود امروز نان خشک را نیز از سفره مردم ربوده‌اند.

مردم آزاده ایران،
در این بهار نیز کم نیستند خانواده هائی که هم چنان داغدار عزیزان خود هستند. بخشی از آنان جمعه آخر سال را در خاوران تهران و خاوران‌های دیگر در سراسر ایران و بر سر خاک عزیزان خود گذرانده‌اند. مادرانی که با داغ از دست دادن فرزند سر می‌کنند. همسرانی که غم از دست دادن عزیزان خود را بر دل دارند و فرزندانی که حسرت از دست دادن پدر ، مادر و یا هر دو بدرقه راه زندگی‌شان بوده است... نوروز را با یاد از دست رفتگان و با نام آنان که جهانی دیگر می‌خواستند، آغاز می‌کنند.
در این بهار نیز کم نیستند خانواده‌هائی که به دلیل بیکاری و یا حتی با وجود داشتن کار، به دلیل درآمد بسیار پائین و گرانی روز افزون سفره نوروزی‌شان خالی است و در آستانه نوروز با مشکلات عدیده‌ای مواجه‌اند. بخصوص آن دسته از کارگرانی که ماه‌ها و گاه سال‌هاست که دستمزد کارشان را دریافت نکرده‌اند. کارگرانی که از کار بیکار شده‌اند و دستشان نیز به جائی بند نیست، مثل کارگران نساجی مازندران و یا کارگران و فعالان تعلیقی سندیکای شرکت واحد تهران با دشواری بیشتری سال نو را آغاز می‌کنند.
جشن‌ها و دید و بازدید‌های نوروزی فرصت مناسبی برای اعلام همبستگی با خانواده‌های زندانیان سیاسی و عقیدتی و قربانیان کشتار های رژیم، بازداشت‌شدگان اخیر و نیز بیکاران و تعلیق‌شدگان از کار است.

مردم مبارز ایران،
سالی که گذشت در عین حال سالی سرشار از مبارزه برای آزادی‌های اولیه از آزادی انتخاب تا آزادی تشکل، آزادی پوشش و در یک کلام تغییر شرایط حاکم بر زندگی اجتماعی علیرغم تمام مشکلات ناشی از آن، علیرغم همه محدودیت‌های اعمال شده بر مبارزان زن و مرد بود. سالی که زنان، کارگران ، دانشجویان و معلمان علیرغم آگاهی به دستگیری و زندان و اخراج از کار و دانشگاه، به مبارزه ادامه دادند و فردای آزادی از زندان، دوباره در صف تظاهرات برای ادامه مبارزه خود حضور یافتند، تا نشان دهند که تغییر شرایط تنها با حضور و مبارزه مدام آنها، تنها با ایجاد تشکل‌ها و نهادهای مدنی برای دفاع از حقوق خویش امکانپذیر است.
طی سال گذشته نیز، همچون تمامی ‌سال‌های حاکمیت جمهوری اسلامی ‌مبارزه برای حقوق دمکراتیک ملی در کردستان، آذربایجان، خوزستان و .. ادامه یافته و بازداشت‌ها، زندان و شکنجه و حتی اعدام‌ها در اراده مبارزان حقوق دمکراتیک مليت ها و اقوام ایرانی برای برخورداری از حقوق اولیه و انسانی خود خللی ایجاد نکرده است؛ بر عکس بر این واقعیت انکارناپذیر صحه گذاشته است که تنها راه‌حل مساله ملی و قومی ‌در ایران برسمیت شناختن حقوق فرهنگی و سیاسی مردم کرد و عرب و ترک و بلوچ و ترکمن در اقصی نقاط ایران است و مهمتر از آن، بنیان ایرانی آزاد و دمکراتیک تنها با تحقق خواست‌های دمکراتیک مردم این مناطق ممکن است.
سال نو را بار دیگر با تداوم مبارزه برای رهائی جامعه مان از استبداد حاکم و رعایت حقوق و آزادی‌های اولیه و انسانی، برای رسیدن به جامعه‌ای آزاد و توام با عدالت اجتماعی برای همگان فارغ از ملیت و مذهب و جنسیت آغاز می‌کنیم. در آغاز سال جدید تلاش برای عقب نشاندن رژیم سرکوب، رعایت حقوق بشر، پذیرش قطعنامه ۱۷۳۷ و تعلیق غنی سازی اورانیوم و پایان دادن به بحران بر سر پروژه اتمی، تغییر در سیاست خارجی کشورمان و اجتناب از جنگ و ویرانی، اولین چالش پیشاروی همه ما است.
با آرزوی آینده‌ای بهتر، آینده‌ای بدون استبداد و ترور و تهدید، بدون بازداشت و محاکمه بخاطر عقیده و آرمان، بدون سانسور و سرکوب، آینده‌ای که در آن برخورداری از حق حیات و کار متناسب با شان انسان یک حق بدیهی باشد، به استقبال بهار بشتابیم.
به امید بهار آزادی، بهاری نو در زندگی اجتماعی‌مان، بهارتان خجسته و هر روزتان نوروز باد!

حزب دمکرات کردستان ایران
سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران
سازمان فدائیان خلق ایران ( اکثریت )
کومه له - سازمان انقلابی زحمتکشان کردستان ایران
نوروز ۱۳۸۶