|
18-02-1386
اول ماه مه روز جهانی کارگر را
به کارگران میهنمان و کارگران و مزد بگیران سراسر جهان تبریک میگوئیم و همبستگی
عمیق خود را با مبارزات کارگران برای ساختن دنیائی بهتر و مبتنی بر عدالت اجتماعی و
ارزشهای انسانی، جهانی عاری از تبعیض، ستم و استثمار اعلام میکنیم.
کارگران کشور ما امسال در شرایطی به استقبال اول ماه مه میروند که کشور ما روزهای
دشواری را پشتسر میگذارد. سیاست خارجی جمهوری اسلامی و کشمکش بر سر برنامه اتمی
آن، کشور ما را به طرز بیسابقهای در سطح بینالمللی منزوی ساخته است. تحریم
اقتصادی و خطر حمله نظامی بر آن سایه افکنده است و بیش از همه رد پای خود را در
گرانی سرسامآور مایحتاج اولیه مردم و قبل از همه کارگران کشور ما بر جای گذاشته
است. بیکاری، تورم و گرانی ابعاد بیسابقهای یافته است و در سایه سیاستهای
اقتصادی دولت جمهوری اسلامی و آغاز تحریمهای بینالمللی ناشی از کشمکش بر سر
برنامه اتمی حکومت، بیش از همیشه بر هست و نیست مردم چنگ انداخته است.
کارگران ایران امسال در شرایطی به استقبال اول ماه مه میروند که از حق تشکل و حق
دفاع از تامین حداقل زندگی در برابر کار خود محروم هستند. تلاش برای احیای فعالیتهای
سندیکائی همچنان با بازداشت و سرکوب و اخراج مواجه است. میلیونها تن از کارگران
در زیر خط فقر قرار دارند. حداقل دستمزد اعلام شده از سوی دولت (185 هزار تومان) به
مراتب از رقم رسمی اعلام شده برای خط فقر (400 هزار تومان) و حداقلهای لازم برای
تامین نیازهای اولیه یک خانواده کارگری پائینتر است. فاجعه اینجاست که همین حداقل
نیز، مورد اعتراض کارفرمایان و صاحبان سرمایه است. علاوه بر این، کم نیستند
کارگرانی که ماهها و گاه سالها دستمزد دریافت نکردهاند و روزی نیست که خبری از
مبارزات کارگران برای دریافت دستمزدهای عقبافتادهشان در سراسر ایران، در مطبوعات
و رسانههای جمعی کشور نباشد.
کارگران کشور ما امسال در شرایطی به استقبال اول ماه مه میروند که در عین حال،
تجارب جدیدی را در مقابله با سیاستهای سرکوب حکومت پشتسر گذاشتهاند. تلاش
کارگران شرکت واحد برای احیای سندیکای مستقل خود و پافشاری بر خواست خود در برسمیت
شناختن آن از سوی دولت و کارفرمایان، علیرغم بازداشتها و اخراجها مورد پشتیبانی
گسترده نهادهای کارگری بینالمللی و نیز فعالین جنبشهای اجتماعی در داخل کشور قرار
گرفته و سرمشقی برای مبارزات مدنی شده است.
کارگران ایران امسال در شرایطی به استقبال اول ماه مه میروند که بازداشت و یا
محاکمه فعالان جنبشهای اجتماعی در صدر اخبار کشور است. هماکنون محمود صالحی، فعال
جنبش کارگری به دلیل شرکت در مراسم اول ماه مه دو سال پیش در شهر سقز دوباره
بازداشت شده است و در زندان به سر میبرد. فعالان کانونهای صنفی معلمان همچنان در
بازداشت به سر میبرند. جرم معلمان بازداشت شده آن است که خواستار اجرای لایحه
مدیریت خدمات کشوری شدهاند. لایحهای که پیشتر به تصویب مجلس جمهوری اسلامی نیز
رسیده است. اما پاسخ جمهوری اسلامی به آنها نیز، همچون فعالین سندیکای کارگران شرکت
واحد، بازداشت و زندان و تشکیل پرونده به اتهام "اقدام علیه امنیت ملی" بوده است.
فعالان جنبش زنان نیز، طی روزهای اخیر به خاطر سازمان دادن یک تظاهرات آرام در
اعتراض به محاکمه بازداشتشدگان تجمع روز زن در تهران، به سالها زندان محکوم شدهاند.
فعالین دانشجویی همچنان توسط نیروهای امنیتی بازداشت میشوند و تلاش میشود که
دانشگاهها به جولانگاه نیروهای سرکوب تبدیل شود. مبارزان متعلق به ملیتهای مختلف
ایران در کردستان، خوزستان، آذربایجان و... همواره تحت پیگرد قرار دارند و مبارزات
مردم این مناطق به شدت سرکوب میشود که اعدامهای سیاسی در کردستان و خوزستان،
بازداشتهای وسیع فعالان جنبش ملی در آذربایجان، از آن جمله است.
ما در آستانه اول ماه بار دیگر حمایت خود از خواستهای کارگران کشورمان را اعلام میداریم
و خواستار آن هستیم که:
ـ آزادی تشکلها و حق ایجاد سندیکاهای مستقل کارگری و حق این نهادها برای مذاکره بر
سر قراردادهای جمعی و تعیین حداقل دستمزدها و... بهرسمیت شناخته شود.
ـ حداقل دستمزد کارگران متناسب با سطح تورم و گرانی تعیین شده و به اجرا گذاشته شود.
ـ کنوانسیونهای 87 و 98 سازمان بینالمللی کار توسط دولت و کارفرمایان محترم شمرده
شود و قوانین و مقررات کار بر پایه استانداردهای بینالمللی حقوق کار، کنوانسیونهای
سازمان بینالمللی کار، منشور جهانی حقوق بشر و منشور جهانی حقوق سندیکائی تدوین
گردد.
ـ قراردادهای موقت در مشاغلی که خصلت دائم دارند و قرارداهای سفید امضا غیر قانونی
اعلام گردد.
ـ برای کارگران بیکار فرصتهای شغلی و امکان اشتغال ایجاد شود و بیکاران از تامین
اجتماعی مناسب برخوردار گردند.
ـ به تبعیض جنسی در محیطهای کار پایان داده شود و کودکان کارگر با حمایت همه جانبه
به آغوش خانواده بازگردانده شوند.
ـ فعالان جنبش کارگری و دیگر جنبشهای اجتماعی از زندان آزاد شده و پیگرد آنها با
اتهامات واهی از طرف ارگانهای امنیتی متوقف گردد.
ما خواستار آزادی بیان، آزادی مطبوعات، آزادی زندانیان سیاسی و آزادی فعالیت همه
احزاب و سازمانهای سیاسی و صنفی، به رسمیت شناختن حقوق دمکراتیک ملیتهای ساکن
کشور و برابر حقوقی همه آحاد مردم ایران فارغ از مذهب، جنسیت و ملیت یا قومیت آنان
هستیم.
بار دیگر جنبش اول ماه مه را به کارگران میهمانان تبریک گفته و از تلاش آنها برای
برگزاری هر چه بیشتر با شکوهتر روز جهانی کارگر پشتیبانی میکنیم.
حزب دمکرات کردستان ایران
سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران
سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
کومله ـ سازمان انقلابی زحمتکشان کردستان ایران
اول ماه مه 2007
11 اردیبهشت 1386 |
