• روزنامەی کوردستان
  • Agirî
  • بیری خوێندکار
  • لاوان
  • ژنان
  • کانال تیشک تی وی
  • نرگز
٢۶ ژوئن ٢٠١٧ میلادی - ٠۵ تیر ١٣٩۶ خورشیدی  

سلام اسماعیل‌پور در گفتگو با کوردستان: ارتجاع حاکم، جنبش دانشجویی در کرماشان را یک تهدید تلقی می‌کند

میلادی: ٠٧-٠١-٢٠١٧ - خورشیدی: ١٣٩۵/١٠/١٨ - ١٧:١٨ تاران سایز فونت: بزرگتر‌کوچکتر
سلام اسماعیل‌پور در گفتگو با کوردستان: ارتجاع حاکم، جنبش دانشجویی در کرماشان را یک تهدید تلقی می‌کند
جنبش دانشجویی در ایران، یکی از جنبش‌هایی بوده که در چند دهه فعالیت خویش، به نوعی در بستر ناشی از خلأ فعالیت آزادانه‌ی احزاب سیاسی شکل گرفته و با فراز و نشیب‌هایی به راه خود ادامه داده است.

شکل‌گیری جنبش دانشجویی کوردستان نیز کمابیش متأثر از همین فضای میلیتاریستی و خفقان حکومتی علیه نهادهای سیاسی ریشه‌دار کردستان بوده و دانشجویان کرد در چند سال اخیر کوشیده‌اند تا حتی‌الامکان دانشگاه‌ها را به بستری برای بیان برخی مطالبات صنفی، سیاسی و هویت‌خواهانه‌ی خویش تبدیل نمایند.

در رابطه با فعالیت‌های دانشجویان کورد در دانشگاه‌های کرماشان و نحوه‌ی تعامل جنبش دانشجویی کوردستان با جنبش‌ دانشجویی مرکزگرای موسوم به "سراسری" در ایران، گفتگویی با سلام اسماعیل پور، دبیر اسبق اتحادیه‌ی دانشجویان دمکرات کوردستان ایران داشته‌ایم که توجه خوانندگان گرامی را به متن این گفتگو جلب می‌کنیم:

کوردستان: اگر بخواهیم به آسیب‌شناسی فعالیت‌های سیاسی ـ صنفی دانشجویان دانشگاه‌های کرماشان بپردازیم، چرا سطح فعالیت در این بخش از کوردستان اینچنین کمرنگ است؟

سلام اسماعیل پور: اگر مقصودتان مقایسه‌ی دانشگاه‌های کرماشان با دانشگاه‌های بزرگ مرکز از قبیل دانشگاه تهران، پلی تکنیک، علامه و ... باشد، این پیش فرض شما درست به نظر می‌رسد و دلایل متعددی می‌توان برای آن برشمرد. از جمله این که دانشگاه‌های کوردستان به طور کلی از نظر قدمت و دیرینگی در مقایسه با دانشگاه‌های شهرهای بزرگ، نوپا به حساب می‌آیند. طبعاً نمی‌توان انتظار داشت جنبش دانشجویی در یک منطقه‌ی محروم و شدیداً میلیتاریزه شده و تحت فشار امنیتی، همپای مناطقی عمل کند که قدمت تجمعات سیاسی و تشکل‌های دانشجویی آنها از قدمت دانشگاه‌های مناطق آنان فراتر می‌رود. اما اگر مقصود مقایسه با سایر استان‌های کردستان باشد، من معتقدم دانشگاه‌های کرماشان در این زمینه نه تنها کمرنگ نیستند، بلکه به نوعی پیشرو به شمار می‌روند. حتی اجازه می‌خواهم این را عرض کنم که دانشگاه‌های کرماشان در مدت بیش از دو دهه‌ی اخیر همواره کانونی برای همگرایی ملی دانشجویان کورد و انتقال و تبادل دیدگاه‌های هویت‌خواهانه میان آنان بوده است. این مسأله در عصری که رژیم تمام تلاش خود را معطوف به ایجاد و تعمیق گسست هویتی بین مناطق مختلف کوردستان نموده بود، اهمیتی افزونتر می‌یابد.

در همین دانشگاه‌هاست که دانشجویان کرماشانی، سنندجی، مهابادی، ایلامی و ... اشتراکات هویتی خود را باز می‌یابند و می‌توان گفت نیمه‌ی گمشده‌ی خویش را پیدا می‌کنند. این امر به ویژه در کرماشان سرآغازی بر رنسانس هویتی و آب شدن یخ‌های یکصد ساله‌ی آسیمیلاسیون رضاخانی می‌گردد.

کوردستان: جنبش دانشجویی کوردی چه تمایزات و چه اشتراکاتی با جنبش دانشجویی مرکز یا ایران دارد؟

سلام اسماعیل پور: در نگاهی بدبینانه یا بهتر است بگوییم واقع‌بینانه، می‌توان جنبش دانشجویی کوردی را به طور بالقوه حامل پیامی مغایر و حتی متضاد با جنبش تمرکزگرای ایرانی یا آنچه که به اصطلاح "جنبش دانشجویی سراسری" خوانده می‌شود، تعریف نمود. به بیان دیگر، جنبش دانشجویی کوردی همانند سایر جنبش‌های هویت‌خواه دانشجویی در ایران، علاوه بر خاستگاه‌های اصیل مبارزاتی ملی و منطقه‌ای خویش، به نوعی تلاش در جهت پوشش شکاف‌ها و نقاط کور استراتژی، برنامه‌ها و اهداف جنبشی است که حدود نیم قرن تحت عناوینی همچون عدالت‌خواهی، استکبارستیزی، آزادیخواهی، اصلاح‌طلبی، گفتمان چپ، ملی‌گرایی ایرانی و... یک پرچم واحد را به دوش کشیده و آن انکار تنوعات هویتی و حقوق اساسی گروه‌های ملی و یکسان‌سازی و تحمیل یکنواختی و گرفتن ژست پدرسالارانه در قبال ناهمگونی‌های هویتی موجود در ایران بوده و هست. پیام و آرمان محوری جنبش دانشجویی کوردی، دقیقاً همان چیزی است که برای جنبش تمامیت‌خواه مرکزی، همواره تابو و خط قرمز تلقی شده و آن انگشت نهادن بر پاشنه‌ی آشیل گفتمان‌های مدعی آزادیخواهی و عدالتخواهی یک قرن اخیر در ایران، یعنی همان مسأله‌ی ملی و حقوق ملل تحت ستم ایران است. بدین معنا که دانشجوی کورد علاوه بر کاستی‌ها و اجحافات سیستماتیکی که کل نظام آموزش عالی و جامعه را تحت تأثیر قرار می‌دهند، نوعی اجحاف مضاعف را در رابطه با گروه هویتی خویش احساس و لمس می‌کند که برای گروه هویتی حاکم نه تنها اساساً موضوعیت ندارد، بلکه مطرح شدن شدن آن از سوی هویت‌های تحت ستم را نیز تهدیدی علیه یکپارچگی تحمیلی و هژمونی ناروا و دیرپای گروه هویتی حاکم ارزیابی می‌کنند و صراحتاً در برابر آن موضع گرفته و به انکار و مقاومت در برابر آن روی آورده و در تلاش برای به انحراف کشاندن آن تردیدی به خود راه نمی‌دهند.

در رابطه با اشتراکات این دو نوع جنبش، در درجه‌ی اول خواست‌های صرفاً صنفی را می‌توان برشمرد که از جمله‌ی آنها می‌توان به خواست‌های رفاهی، علمی، استقلال دانشگاه‌ها و منع ورود نیروهای نظامی و امنیتی به مراکز دانشگاهی اشاره نمود. در درجه‌ی بعدی و البته مهمتر، مسائلی همچون مطالبه‌ی عدالت اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و آزادی‌های سیاسی می‌توانند نقطه‌ی مشترک فعالیت این دو جنبش باشند، لیکن همان گونه که اشاره نمودیم، خوانش معیوب و پدرسالارانه‌ی گروه هویتی حاکم از این مفاهیم، منجر به شکل‌گیری اختلافات بنیادین در تعریف چنین مفاهیمی گردیده و اتحاد و همگرایی این دو نوع جنبش را با موانع و مشکلاتی مواجه نموده است.

کوردستان: جنبش دانشجویی ایران چگونه می‌تواند به حمایت از خواسته‌های دمکراتیک و برحق جنبش دانشجویی کوردی بپردازد؟

سلام اسماعیل‌پور: تصور می‌کنم جنبش دانشجویی در حال حاضر در مقایسه با دو دهه‌ی قبل، دورانی از فتور و به حاشیه رانده شدن را از سر می‌گذراند. علاوه بر این، نوعی عقب‌گرد و ارتجاع را در مواضع این جنبش در قبال مسائلی همچون آزادی، دمکراسی و مسأله‌ی ملی شاهدیم که مأیوس‌کننده به نظر می‌رسد. جنبش دانشجویی ایران اگر می‌خواهد نقش پیشاهنگی خود را در مسائل اجتماعی ایران حفظ کند، قبل از هر چیزی بایستی این پوسته‌ی سخت خودساخته را بشکند و آن گونه که شایسته‌ی نام دانشگاه و قاصدان پیام اساسی علم، یعنی نقد و عقلانیت انتقادی است، به نقد گذشته‌ی خود و آسیب‌شناسی گفتمانی خود و سایر جنبش‌های آزادیخواهانه‌ی یکصد سال اخیر ایران اقدام کند و شجاعانه نقاط ضعف این مسیر را شناخته و در صدد اصلاح و رفع آنها برآید. به باور من، اگر در این آسیب‌شناسی به متدهای معیوب و نارسا متوسل نگردند و اغراض سیاسی ریشه‌دار مرکزگرایانه را دنبال نکنند، لزوماً به موضعگیری شجاعانه و شرافتمندانه در قبال حل مسأله‌ی ملی خواهند رسید. چنین رویه‌ای بدون شک مورد حمایت تمامی جنبش‌های هویت‌خواه دانشجویی خواهد بود و خواهد توانست به نزدیکی و اشتراک مواضع میان آنان کمک کند.

کوردستان: جنبش دانشجویی در کرماشان را چگونه تحلیل می‌کنید؟

سلام اسماعیل پور: همان گونه که پیشتر اشاره شد، معتقدم با روی کار آمدن احمدی‌نژاد در ایران، دورانی از ضعف و فتور بر جنبش دانشجویی در سرتاسر ایران و کوردستان غالب شد که پس از روی کار آمدن روحانی نیز علیرغم برخی تغییرات سطحی، به قوت خود باقی ماند. به همان دلایلی که پیشتر اشاره کردم و جنبش دانشجویی کوردی در این منطقه را نقطه‌ی امیدی برای بازیابی هویتی ملت کرد در کرماشان ارزیابی نمودم، ارتجاع حاکم نیز جنبش دانشجویی در کرماشان را یک تهدید تلقی می‌کند و برای به حاشیه راندن آن به انواع دسیسه‌ها و سرکوب‌ها متوسل گردیده است. ترویج مواد مخدر در مراکز دانشگاهی، قوانین سختگیرانه‌ی امنیتی و سرکوبگری علیه دانشجویان، دامن زدن به تفاوت‌های فرهنگی، منطقه‌ای و مذهبی و تلاش برای تبدیل آنها به اختلافات تفرقه‌افکنانه، بومی‌گزینی و مسائلی از این دست، همگی حاکی از تلاش رژیم برای به شکست کشاندن موج عظیم هویت‌طلبی در دانشگاه‌های کرماشان است. لیکن تصور می‌کنم زمان کنونی بسیار متفاوت از مقطع اوایل انقلاب و آن پروژه‌ی دانشگاه‌ستیزانه‌ی انقلاب فرهنگی است و این غول بیدار شده‌ را نمی‌توان به شیشه‌ی شکسته‌ی استبداد بازگرداند. دیواری که قرن‌ها کرماشان را محصور کرده بود، فرو ریخته است و جنبش دانشجویی با عبور از دیوارهای کلبه‌ی تنگ استبداد، اینک نه تنها گستره‌ی نگاه خود را به سرتاسر کوردستان گشوده، بلکه دروازه‌های فراخ جهانی را برای تبادل آرا و اندیشه‌ها پیش روی خود دارد.

این بدان معناست که کرماشان علیرغم تمامی ناملایمات روزگار، اینک با پیشاهنگی جنبش دانشجویی و جامعه‌ی فرهنگی و نخبگان هنری و فرهیختگانش در دروازه‌های رنسانس ملی، سرفرازانه قد برافراشته است.
بالاترین چاپکردنی ئەم بابەتە

روزنامە کوردستان
روزنامەی کردستان ش.٧٠٣ در این شمارە می‌خوانید:

ــ هویت عاملان حملات تروریستی تهران، یک مسالە
ــ در باب استقلال کردستان
ــ وحشت از ترقەبازی
ــ "آسمیلاسیون فرهنگی" پروسەای برای نابودی کوردها
  • \ "آسمیلاسیون فرهنگی" پروسەای برای نابودی کوردها
    آسمیلاسیون فرهنگی فرآیندی پیچیده، سازماندهی شده و هدفمند است که طی آن گروهی زبانی، فرهنگی، ملی و یا مذهبی در گروه غالب ادغام و همگون می‌شود. در اینجا منظور از ادغام و همگون سازی، یکسان شدن فرهنگی-هویتی می‌باشد.
  • در باب استقلال کردستان در باب استقلال کردستان
    اکنون در میان فاشیسم دولت‌‌های منطقه و حق‌طلبی ملت‌های تحت ستم مساله رفراندم و استقلال کردستان عراق در کجا جای خواهد گرفت؟ آیا معنایی برای ملت کرد وجود دارد کە خواهان حقی باشد که این دولت‌ها مخالف آن باشند؟
  • وحشت از ترقەبازی وحشت از ترقەبازی
    اگر از شتاب وقوع حوادث بکاهیم و با دقت بیشتری تحولات مذکور را پیگیری کنیم، واقعیت‌هایی در میدان رقابت قدرت نمایان می‌شوند که لازم است نادیده گرفته نشوند.
  • بویراحمد، زیر چکمەهای فاشیسم پان‌ایرانیسم بویراحمد، زیر چکمەهای فاشیسم پان‌ایرانیسم
    حال با تمام این اوصاف و با وجود چنین ظلم‌های عیانی سوال اساسی این است که چرا تا کنون مردمان کهگیلویه و بویراحمد ساکت نشستەاند و دست به قیام گستردەای برای احقاق حقوق ملی خود نزدەاند؟
  • سیاست جنگ طلبی رژیم ایران سیاست جنگ طلبی رژیم ایران
    پانیک سایه جنگ، کارت استفاده شده رژیم ایران بعد از جنگ هشت ساله ایران-عراق است که طبق آمارهای غیر رسمی بیش از نیم میلیون از مردم ایران را به کام مرگ کشاند و در حوزه‌های انسانی، توسعه، عمران و... آسیب‌های عظیمی را به ملیت‌های موجود درآن جغرافیا وارد کرد. از آن زمان تاکنون سواستفاده از بحران و استفاده از آن به عنوان پیکان و سپر در مقابل مطالبات و توقعات مردم، به بخشی از سیاست داخلی رژیم حاکم بر ایران تبدیل شده است.
  • ضرورت وجود تفکرات ملی‌گرایانە در زنان کورد ضرورت وجود تفکرات ملی‌گرایانە در زنان کورد
    یکی از این توطئەها کە بە درازای تاریخ دشمنی با ملت کورد مستمرا اجرا و به روز شده است و هدف از این جستار نیز پرداختن به آن می‌باشد، تلاش برای ریشەکن کردن تفکرات ملی و تضعیف عقلانی ملی تمام اقشار جامعە بە ویژە زنان می‌باشد.
  • تروریسم دو سر تروریسم دو سر
    در خاورمیانەی مالامال از هرج و مرج، ظلم و استثمار و استبداد حاکم بوده و توان تمام جوامع را تهی کرده است. در چنین ژئوپلوتیکی سرکوب و ستم دلایلی برای بیان اعتراضات هستند و از سوی دیگر نیز اعتقاد به تفکرات ضد آزادی و متحجرانه دلیل اصلی و اساسی گسترش خشونت و ظلم می‌باشد.
  • قاسملویسم و تحلیلی بر تاریخ معاصر کورد قاسملویسم و تحلیلی بر تاریخ معاصر کورد
    قاسملو طی مصاحبەای با خبرنگاری فرانسوی یکی از کارهای سخت جهان را سازماندهی انسان کورد ذکر می‌کند، که این سخن از سوی رهبری کورد خود گویای این حقیقت انکارناپذیر است.
  • کورد می‌تواند به عاملی تعین کننده در معادلات خاورومیانه بدل شود کورد می‌تواند به عاملی تعین کننده در معادلات خاورومیانه بدل شود
    ولی اکنون بعد از آن همه سال لازم است باز هم معادلات موجود را شناسایی و ارزیابی نموده و متحد شده و همه‌ی توان خود را در راستای تضمین نمودن صد سال آینده بدون قربانی دادن بکار ببریم، باید رهبری سیاسی کورد این مهم را درک کرده و در راستای آن گام بردارد، در غیر این صورت به سوی آینده‌ای مبهم و احتمالا سیاه گام خواهیم نهاد.
  • جوابی کوتاه برای آکادمیست‌هایی کە بە بیراهە رفتەاند جوابی کوتاه برای آکادمیست‌هایی کە بە بیراهە رفتەاند
    همچنین شرعیتی هرچند ظاهری نیز بە سیستم و اعمال ضد بشری خود خواهد داد و برای ثبات هرچە بیشتر حکومت تحمیلی خویش توان و ارادەی نیروهایش را از راه تبلیغات دروغین افزایش می‌دهد، بە گونەای کە هر فردی کە در سایەی این گفتمان حضور پیدا کند، خود را در هالەای از شرعیتی خیالی خواهد دید.
  • در مصاف با روشنگری سیاسی در مصاف با روشنگری سیاسی
    سیاست‌ورزی را می بایست نقطه‌ای مقابل فلسفیدن نامید، این یعنی که بتوان وضعیتی را چنان توصیف کرد که بتوان در چهار چوب آن، توافق را تسهیل کرد.
  • ژست سیاسی و مبارزاتی ژست سیاسی و مبارزاتی
    این نوع از قدرت و سیستم مستبد، تلاش می‌کند که افراد و گروەهای مبارز را دچار ناامیدی کرده و در اعماق ذهن‌شان آنچنان تسلیم رژیم شوند که باور کنند که جز بازی کردن در چارچوب معیارهای رژیم ولایت فقیه هیچ فرصت دیگری برای فعالیت سیاسی و قیام وجود ندارد.
  • هدف ما هدف ما
    این بنا که حزب دمکرات آنرا پایەریزی کرد، ٧٠ سال است که بر روی پاهای خود ایستاده و نه تنها احتمال فروریختن آن وجود ندارد بلکه با سپری شدن روز، ماه و سال محکم‌تر و مستحکم‌تر از گذشته به قلعه مقاومت و روشنفکری و چشم بیدار و تیزبین جامعه کردستان بدل شده است.
  • رستم جهانگیری: کردستان بدون کرماشان، ایلام و ارومیه به مانند کالبدی ناقص است رستم جهانگیری: کردستان بدون کرماشان، ایلام و ارومیه به مانند کالبدی ناقص است
    برای همین ضروری‌ست تا جوانان ایلام، کرماشان و ارومیە دوشادوش جوانان سنە و موکریان وارد میدان مبارزە شدە و ایفای نقش نمایند و توان خود را نشان دهند. آن زمان می‌توان ادعا کرد کە مبارزە ما سرتاسری بودە و در غیر اینصورت همانطور کە در بالا اشارە نمودم حاکمیت کردی ناقص می‌باشد و نمی‌تواند رو پاهای خود بایستد.