• روزنامەی کوردستان
  • Agirî
  • بیری خوێندکار
  • لاوان
  • ژنان
  • کانال تیشک تی وی
  • نرگز
٢٢ فوریه ٢٠١٨ میلادی - ٠٣ اسفند ١٣٩۶ خورشیدی  

معلمان مدارس تحت ستم ولایت فقیه

میلادی: ٠٧-٠١-٢٠١٧ - خورشیدی: ١٣٩۵/١٠/١٨ - ١٧:٢٨ تاران سایز فونت: بزرگتر‌کوچکتر
معلمان مدارس تحت ستم ولایت فقیه
جمال رسول دنخه

سازمان ملل متحد در روزشمار خود روزی را برای معلمان مدارس اختصاص داده‌ است و این روز از سوی سازمان "یونسکو" به‌ عنوان روز جهانی معلمان شناخته شده‌ است و در این روز از زحمات و کوشش‌‌های معلمان قدردانی می‌شود که‌ این قشر جامعه‌ به‌ عنوان یکی از حساسترین و مهمترین قشرهای جامعه نگریسته می‌شود.

جدا از روز جهانی معلمان، در رژیم اسلامی ایران ١٢ اردیبهشت به‌ عنوان روز معلم در کشور ایران اختصاص داده‌ شده‌ و فقط سهم معلمان در این روز تبریک‌باد لفظی و شاید هم شاخە گلی قرمز باشد که‌ از سوی دانش‌آموزان به‌ معلم تقدیم می‌گردد. ماحصل معلمان در این روز فقط حس به‌ وجود فیزیکی آنان است و تمام.

مسأله‌‌ آموزش و پرورش گرچه‌ با نوشتار و سخن پایان نمی‌پذیرد، اما در همان حال نمی‌توان خود را از کرد. چراکه‌ مسأله‌‌ای است که‌ به‌ سرنوشت جامعه و آدمیزاد گره خورده‌ است. آموزش و پرورش در عصر امروز که‌ پیشرفت همه‌ مرزها را تنیده‌ است؛ در ایران تحت لوای حکومت ولایت مرتجع فقیه‌ به‌ سنگی بدل شده‌ است که‌ هیچ شخصیت و جریانی جرات بحث آن را ندارد، چون شکستن این سنگ به‌ زیان رژیم است و مسئولان آن به طور مداوم و سیستماتیک در صدد نگه‌داری از این سنگ سفت هستند. بر اساس گفته‌های مسئولان رژیم ایران، وزارت آموزش و پرورش فقیرترین وزارتخانه‌ است و این در حالیست که‌ مسئولان این رژیم حرف از کاهش بودجه‌ی‌ این سازمان به‌ میان می‌آورند و معلمان نیز اعتراض می‌کنند که‌ نان ندارند بخورند در چنین شرایطی مسأله‌ی‌‌ تربیت به‌ کدام جهت قدم می‌گذارد؟ چون طبق گفته‌های متخصصان علوم تربیتی خود رژیم، مسأله‌ی‌‌ تعلیم و تربیت برای آنان مهم نیست و تنها در مصاحبه‌ها‌ و روزنامه‌ها نگرانی خود را در این زمینه‌ ابراز می‌کنند و در واقع اصلاً برای آنان مهم نیست. چرا که‌ سرنوشت کودکان به‌ مثابه‌ نسل آینده‌ و امید آینده جامعه برای آنان ارزشی ندارد.

امسال نیز در آغاز سال تحصیلی و بازشدن مدارس ایران در مهرماه مجموعه‌ای از مسایل بسیار مهم و حیاتی نسبت به‌ تعلیم به‌ میان آمد که‌ بر آن هم دوباره سرپوش گذاشته‌ شد و هیچ اقدامی برای حل آن‌ نشد و حتی در مواردی به‌ کسانی هم که‌ دم از اصلاحات در ساختار آموزش و پرورش زدند، حمله‌ور شدند.

از زمانی که‌ اسلامگرایان در ایران روی کار آمدند، بحث‌هایی مانند "بومی‌گرایی" (بازگشت به خود)، "ارزش‌گرایی" (فساد پنداشتن هر چیز خوبی بر اساس تعریف شیعه)، "محتوای تقلیل‌گرایانه‌( کاهش فرهنگ ملی در مقابل فرهنگ اسلامی ایدئولوژیک)، تمامیت‌خواهی" (حذف همه‌ اندیشه‌هایی که‌ با اسلام آنان در رقابت است) و شماری دیگر از بحث و موضوعات غیر دمکراتیک را وارد آموزش و پرورش کردند و تربیت انسان را فقط در تلقین تفکر ایدئولوژی اسلامگرایی مانند مطالعه‌ی مذهبی و کمونیسم شریعتمداری مانند محتوا و رد تجربه‌های انسان را در حوزه تربیت و انحراف علمی غرب، استفاده‌ از آموزش و پرورش برای جذب نیرو در سازمان‌‌های نظامی و شبه‌نظامیان حکومتی، به‌ دست گرفتن بخش آموزش و تربیت از سوی دولت و همچنین تعلیم قشری ضعیف در جامعه‌ به‌ نام معلم مدرسه یافتند.

نخستین هدف آموزش و پرورش در ایران توسعه‌ی ذهن، علم و جسم و پرورش ذ‌هن و اجتماعی کردن نیست، بلکه‌ بر عکس شستشوی مغز و تحمیل ایدئولوژی اسلامگرایی و زندگی به‌ سبک اسلامی است. همچنان که‌ مسئولان این رژیم خود می‌گویند که‌ هدف ما این است هویتی مستقل ملی و دینی برای دانش‌آموزان به وجود بیاوریم، بدین معنا که‌ هویت و استقلال ضد غربی و تماماً تحت نظر و کنترل اسلامگراها باشد و ملی بودن هم همان تحت لوای حکومت مرکزی بودن است نه‌ چیزی کمتر و نه چیزی بیشتر.

محتوای آموزش در ایران القای ایدئولوژی اسلامگرایی و نفرت از غرب می‌باشد که‌ برای این منظور نیز مکتبی دینی و خیالی به‌ نام نظام "سلطه" ایجاد کرده‌ و با کشورهای جهان به‌ جنگ می‌پردازند و این نیز تنها در حول و حوش تفکر جنگ علیه‌ امپریالیسم پرسه می‌خورد.

در سیستم آموزش و پرورش ایران، اسلامگریان و همه‌ مراکز حکومتی خواستار به‌ دست گرفتن مدارس و مکان‌های آموزشی هستند که‌ در صورت نبود بودجه نیز برای درآمد خود دانشگاه ساختند و حتی خامنه‌ای رهبر رژیم ایران علناً اعلام کرد که‌ نباید همه‌ هزینه‌های مدارس روی دوش دولت باشد این سخن وی در حالیست که‌ بودجه‌ی سرسام‌آور به حوزه علمیه‌ قم اختصاص داده‌ می‌شود و تنها فساد از خارج و تولید می‌‌شود.
مسأله‌ی‌‌ آموزش سی بخش متفاوت دربر دارد ١ـ مسأله‌‌ بنیادی و محتوای تربیت، ٢ـ مسأله‌‌ معلمان و ٣ـ مسأله‌‌ مدیریت؛ که‌ هرکدام از این مسایل خود مجموعه‌ای مبحث دربر دارد. اما برای شناساندن گوشه‌ای کوچک از سیستم آموزش ایران به‌ چند مسأله‌‌ اشارە می‌کنیم.

در مسأله‌ی‌‌ نخست، به‌ سبب این که‌ سیستم آموزش و پرورش مذهبی و حکومتی است، اهداف و خواست‌های انسان در این سیستم آموزشی با خواست‌های جامعه در تضاد است. که‌ این نیز باعث می‌شود که‌ آموزشگاه‌ها هیچ گونه تولید علمی نداشته باشند و اهداف تعلیم و تربیت کلی و مدارس و دانشگاه‌ها هیچ کارآیی ندارند.

کارشناسان برنامه‌ریزی آموزش و پرورش به‌ علت سیستم حکومت و این که‌ در این سیستم توسعه و رشد به‌ نظام و تفکرات واپسگرا پایبند هستند و تنها بر طبق خواست‌های زمان خود برنامه‌ آموزش و پرورش را طرحریزی می‌کنند. هیچ هماهنگی میان اهداف آموزش و پرورش نیازهای جامعه‌ مشخص نیست.

در مسأله‌ی‌‌ دوم، استفاده ‌نکردن از افراد متخصص و دانا و قرار ندادن برنامه‌های درسی منطبق با شرایط امروزی جامعه باعث می‌شود که‌ دانش‌آموزان فقط حفظیات را یاد بگیرند و نتوانند از علم بهره جویند.

در مسأله‌‌‌ی سوم، نبود فضای مدارس، امکانات لازم در محل تحصیل، نبود هماهنگی میان برنامه‌، طرح و تلاش در مدیریت، نبود پژوهش و به‌کاربردن تحقیقات علمی امروزی و شماری دیگر از مشکلات سیستم تعلیم و تربیت در ایران جامعه‌ ایران را سمت و سویی سوق داده‌ است که‌ لاابالی و تغییر جامعه‌ را بسیار سخت کرده‌ و این مشکلات نیز امروزه گریبانگیر جامعه‌ شده‌ است.

خامنه‌ای رهبر رژیم ایران در مدارس و دانشگاه‌ها به‌ مانند ماشین سرکوب نگاه کرده‌ و در این رابطە با هرگونه فعالیت مخالفت می‌کند و آن را کار "طاغوت" وصف می‌کند. همچنین این رژیم از سوی دیگر از طریق "بسیج دانش‌آموزی" آنان را برای جنگ آماده‌ می‌کند و تاکنون نیز شماری چشمگیر از این دانش‌آموزان در جنگ سوریه کشته‌ شده‌اند و این نیز در صورتی است که‌ مسئولان رژیم از وزارت آموزش و پرورش انتقاد می‌كنند که‌ دانش‌آموزان را انقلابی تربیت نمی‌كنند.

در تاریخ ٨ سال جنگ ایران و عراق پر واضح است که‌ آموزش و پرورش بزرگترین نقش را در اعزام نیروی انسانی به‌ جبهه‌های جنگ داشته‌ است و که‌ بیشتر این نیروها دانش‌آموزانی بودند که‌ در راستای سیاست‌‌های جنگ‌طلبانه رژیم کشته‌ شدند.

علی اصغر فانی، وزیر کنونی دولت روحانی که‌ در سال‌های ١٣٦٤ تا ٦٨ خورشیدی، ستاد جنگ وزارتخانه‌ آموزش و پرورش را بر عهده‌ داشته‌ است، اظهار داشته‌ است که‌ در طی ٨ سال جنگ بیش از ٥٥٠ هزار دانشجوی تربیت معلم و بیش از ٩٠ هزار فرهنگی به‌ جبهه‌های جنگ اعزام شده‌اند‌ که‌ ٥ هزار تن از آنان کشته‌ شدند.

آموزش و پرورش رژیم ایران در طول فعالیت‌های خود نامی بی‌مسما بوده‌ که‌ فقط وجودی فیزیکی داشته و کارآمد نبوده و تاکنون تعلیم و تربیت رژیم ایران سرتاپا غرق در مشکلات بوده‌ و دچار بحران آموزشی شده‌ و‌ به‌ کلی عقیم مانده‌ است.

خرید و فرش پایان‌نامه‌، نبود مدارس، نبود دانشجو و دانش‌آموز باسواد و کارآمد، نبود تولید علم، مدرک‌گرایی و د‌ه‌ها مشکل دیگر آموزش و پرورش موجب شده‌ که‌ مسئولان رژیم از این سخن به‌ میان بیاورند که‌ مدارس را تعطیل و مستقیما به‌ مردم مدرک بدهند.

نتیجه:

در نظام آموزش و پرورش رژیم ایران دانش‌آموزان و دانشجویان صرفاً حفظ کردن ارقام و اطلاعات را می‌آموزند، لیکن سیستم نمی‌خواهد که آنان اندیشیدن و انتقاد از موضوعات را بیاموزند و اساساً چنین حقی برای آنان قائل نیست.

در مدارس ایران اهمیتی به فرهنگ نوشتاری و نویسندگی داده‌ نمی‌شود و شیوه بیان، تحقیق، تحلیل در نوشتن و ساختار آن بیشتر نمود پیدا می‌کند، نه‌ در بیان و لفاظی که‌ در رژیم ایران به‌ طور کلی جامعه "خطابه‌" هستند تا عالمی آکادمیک.

اعتیاد به‌ ایدئولوژی، خودبزرگ‌بینی، شیعه‌گرایی افراطی، سیطره فرهنگ سخنوری بر نوشتار و تحقیقات که‌ این نیز چگونگی رفتار "غیرعادی" در جامعه را ترویج می‌دهد.

اختصاص ندادن بودجه لازم برای وزارت آموزش و پرورش که‌ این موجب می‌شود هیچ تحقیقی که‌ منبع درآمد و پیشرفت جامعه‌ است، تولید نشود.

کارشناسان آموزش رژیم ایران بر این باوردند که‌ ٩٠ درصد مشکلات کشور به‌ سیستم پرورده‌ مربوط است. چراکه‌ مدارس و دانشگاه‌ها در این کشور انسان "رباتیک" پرورش می‌دهند این نیز در حالیست که‌ برای حل بحران و مشکلات آینده‌، ضروری است که‌ تعلیم و تربیت توسعه یابد.

آنچه که‌ امروز در جغرافیای ایران مشاهده می‌گردد، محصول وجود یک سیستم سیاسی دیکتاتوری و ایدئولوژی متحجرانه‌ای است که‌ علیه هر گونه پیشرفتی می‌باشد و نتیجه‌ آن شده است که‌ جامعه به‌ لبه‌ پرتگاه‌ برود.

در کشور ایران هزاران مشکل اجتماعی و اقتصادی گریبان این جامعه را گرفته است. به جای آن که امکانات و فضای آموزشی برای معلمان مدارس تأمین شود، رژیم مراکز مذهبی ویژه‌ای برای آموزش انحرافی و ضد انسانی کودکان را اجرا کرده تا در آینده از این کودکان، افرادی بی‌مغز و تفکر پرورش یابند که‌ هدف از آن تنها ذوب شدن در ولایت فقیه است.
بالاترین چاپکردنی ئەم بابەتە

روزنامە کوردستان
روزنامەی کردستان ش.٧١٩ در این شمارە می‌خوانید:

ــ گذر از جمهوری اسلامی علل و عوامل
ــ مساله‌ی رفراندوم
ــ عملیات هواپیماهای اسرائیلی در سوریه و تفسیرهای پیرامونی
ــ کوردستان سرودی بر تارک آفرینش
  • مساله‌ی رفراندوم مساله‌ی رفراندوم
    رفراندوم دمکراتیک و واقعی بعد از سقوط جمهوری اسلامی و نوشتن قانونی اساسی بر مبنای پرنسیپ‌های دمکراسی و زندگی آزاد و برابرهمه ملیت‌های ایران انجام می‌شود که در چنین رفراندومی این قانون به رای گذاشته خوهد شد و به معیاری برای با هم زیستن بدل می‌گردد نه وسیله‌ای برای مقدس کردن وهم‌ها و شمشیر کشتار مردم.
  • دکتر پرویز رحیم در گفتگو با \ دکتر پرویز رحیم در گفتگو با "کوردستان": احزاب کوردستان اگر نتوانند ساختاری منسجم برای فعالیت‌های خود ایجاد کنند و بر مشکلات درون‌سازمانی فائق آیند، قدرت جذب نیرو و جلب حمایت‌های بین‌المللی را از دست می‌دهند
    سرزمین ما طی ادوار مختلف تاریخی شاهد رویدادهای متعددی بوده اما شاید هیچ مقطعی همچون دو دهه‌‌ی آغازین قرن بیست‌ویکم، برای این خاک و بوم مملو از تحولات و رویدادهای سریع و سرنوشت‌ساز نبوده باشد. اما از آن رویی که ما -بیرون راندگان تاریخ- کاری جز نظاره کردن نداشته‌ایم، تمام این وقایع بدون حضور ما و با تاثیر بر حال و آینده‌مان شکل گرفت.
  • راسان و پیشمرگه راسان و پیشمرگه
    این یک حقیقت تلخ است که حکومت‌های اشغالگر حاکم بر کوردستان توانسته‌اند، نوع مبارزه و مقاومت را بر ما تحمیل می‌کنند، به ویژه رژیم ولایت فقیه در تهران که تنها از زبان زور و تهدید و خشونت پیروی می‌کند.
  • کریم پرویزی در مصاحبه با Tishk TV: آینده عدالت محورانه و دمکراتیک برای تمامی ملیت‌های ایران زمانی محقق خواهد شد که خواست‌های یکدیگر را محترم و به رسمیت بشماریم کریم پرویزی در مصاحبه با Tishk TV: آینده عدالت محورانه و دمکراتیک برای تمامی ملیت‌های ایران زمانی محقق خواهد شد که خواست‌های یکدیگر را محترم و به رسمیت بشماریم
    در روزهای آغازین اعتراضات ملیت‌های ایران علیه رژیم فاشیستی-مذهبی ایران، Tishk TV طی برنامه‌ای اختصاصی میزبان رفیق مبارز، کریم پرویزی، از اعضای دفتر سیاسی حزب دمکرات کوردستان ایران بود، تا به بررسی چگونگی شکل‌گیری این اعتراضات و بررسی موضع احزاب کوردستانی به ویژه حزب دمکرات کوردستان ایران بپردازد. در همین راستا متن کامل این مصاحبه در سطور زیر تقدیم حضور خوانندگان "کوردستان" می‌شود.
  • راسان و تغییر راسان و تغییر
    مقطع راسان، یا پیوند دادن مبارزات شاخ و شار، فارغ از رگه‌های تاریخی آن، نوعی تجربه‌ی جدیدی‌ست که طی آن روابط و پیوندهای بخش‌های مختلف جامعه‌ای مبارز و حق‌طلب را بازتعریف و وظایف را دوباره تقسیم می‌کند. در این مقطع، دیدگاه‌ها وسیع‌تر و وظایف بازتعریف می‌شوند و جامعه با تمام اقشار و طبقات‌اش، نقش و وظایف و امیدهای‌شان، تعریف و سازمان داده می‌شوند.
  • جمال جوانمیری در مصاحبه با کوردستان میدیا: سرچشمه‌های این حماسه چیزی نیست جز کورد بودن و انسجام ملی کوردها در برابر وقایع سیاسی و حتا طبیعی در منطقه جمال جوانمیری در مصاحبه با کوردستان میدیا: سرچشمه‌های این حماسه چیزی نیست جز کورد بودن و انسجام ملی کوردها در برابر وقایع سیاسی و حتا طبیعی در منطقه
    در همین رابطه مصاحبه‌ای داشتم با جمال جوانمیری فعال سیاسی کورد اهل کرماشان که در این روزها ساکن نروژ می‌باشد. متن کامل این مصاحبه تقدیم خوانندگان روزنامه‌ی کوردستان می‌شود.
  • فریاد راسان ملت‌ها را نمی‌شنوند فریاد راسان ملت‌ها را نمی‌شنوند
    رژیم اسلامی حاکم بر ایران و سران آن، به دلیل تحریفات بی‌حد و مرز و غرق شدن در باتلاق اعمال و تبلیغات ضدبشری و کذب‌شان، فریاد آزادیخواهی ملت‌ها را نمی‌شنوند.
  • کرماشان در پناه بی‌پناهی کرماشان در پناه بی‌پناهی
    این شرایط در حالی وخیم‌تر می‌شود که احسن علوی، دیگر نماینده‌ی رژیم در مجلس در این رابطه اظهار داشته بود: در ساخت کانکس‌ها هیچ اصل مهندسی رعایت نشده و متاسفانه نهادهای و سازمان‌های مسئول به جای انجام وظیفه، مشغول بازی کردن با جان مردم هستند و تحت لوای کمک‌رسانی، در تلاش برای دزدی بیشتر هستند.
  • دکتر قاسملو و جنبش راسیونالیسم سیاسی در کوردستان دکتر قاسملو و جنبش راسیونالیسم سیاسی در کوردستان
    تلاش‌های دکتر قاسملو برای تثبیت سوسیالسم دمکراتیک به مانند سیستمی فکری در جنبش کوردستان، تحول و نقطه عطفی محسوب می‌شود که می‌توان آنرا "راسیونالیسم سیاسی در کوردستان" نامید.
  • پیام کمیسیون سیاسی-نظامی حزب دمکرات کوردستان ایران به مناسبت ٢٦ آذر، روز پیشمرگه کوردستان پیام کمیسیون سیاسی-نظامی حزب دمکرات کوردستان ایران به مناسبت ٢٦ آذر، روز پیشمرگه کوردستان
    امروز، ٢٦ آذر در تاریخ مبارزات آزادیخواهانه‌ی ملت کورد روزی مهم و نقطه عطفی تاریخی محسوب می‌شود. هفتادودو سال پیش در چنین روزی، یعنی در ٢٦ آذر ١٣٢٤ شمسی، مردم به خروش آمده‌ی مهاباد، برای از میان بردن سازمان‌ها و نهادهای سرکوبگر حکومت به شهربانی شهر هجوم بردند و پرچم کوردستان را بر بالای آن برافراشتند.
  • یلدا و راسان یلدا و راسان
    سرود نو راسان، از فرهنگ و دیدگاه کورد و نیز دنیای فکری-عملی قاسملوی رهبر سرچشمه می‌گیرد و ناخوداگاه جامعه را به تپش وا می‌دارد و به همین خاطر است که دل خلق با دل راسانیان می‌تپد.
  • فلسفه‌ی \ فلسفه‌ی "حق" و تمامیت ارضی
    آشکار است که این جستار در شرایطی منتشر می‌شود که در روزهای پایانی آبان‌ماه ١٣٩٦ شمسی، در آلمان، تعدادی از احزاب متعلق به ملیت‌های تحت ستم و همچنین ملت حاکم، شورایی تحت عنوان "شورای دمکراسی‌خواهی در ایران" را تشکیل دادند.
  • زلزلە، سنبلی برای اتحاد ملی و بهانەای برای به چپاول زلزلە، سنبلی برای اتحاد ملی و بهانەای برای به چپاول
    این وظیفه انسانی و قانونی، که رژیم اسلامی ایران در مناطق کوردستان، خود را در برابر آن مسئول نمی‌داند، از سیاست‌ها و ایدئولوژی‌هایی سرچشمه می‌گیرد که این رژیم در مورد ملت کورد، در راس برنامه‌های خود قرار داده و این داستان و غرض‌ورزی‌ها دولتمردان جمهوری اسلامی ریشه‌ای تاریخی و باوری سرکوبگرایانه دارد که با ژرف‌نگری تاریخی و سیاسی ابعاد آن کشف و ظاهر می‌شوند.
  • سرمایه‌گذاری فاشیستی و پس‌لرزه‌های زلزله‌ی کرماشان سرمایه‌گذاری فاشیستی و پس‌لرزه‌های زلزله‌ی کرماشان
    اما عمق فاجعه و از آن بدتر سیاست‌های حکومت در عدم کمک‌رسانی تعمدی به آسیب‌دیده‌گان و نیز ممانعت از رسیدن کمک‌های مردمی به دست آنان، دولت حسن روحانی را بر آن داشت تا فضایی کاملا امنیتی و سرکوبگرانه در مناطق مذکور ایجاد کند. در همین رابطه دادستان کرماشان به بهانه‌ی مدیریت بحران، در سرپل ذهاب حکومت نظامی اعلام کرد.