• روزنامەی کوردستان
  • Agirî
  • بیری خوێندکار
  • لاوان
  • ژنان
  • کانال تیشک تی وی
  • نرگز
١۴ دسامبر ٢٠١٧ میلادی - ٢٣ آذر ١٣٩۶ خورشیدی  

فروش کودکان، فروختن بخشی از زندگی

میلادی: ٢٠-٠٢-٢٠١٧ - خورشیدی: ١٣٩۵/١٢/٠٢ - ١١:۴٧ تاران سایز فونت: بزرگتر‌کوچکتر
فروش کودکان، فروختن بخشی از زندگی
سارا پارسا

داستان کودکان تازه متولد شده که وارد دنیای مملو از درد و غصه می‌شوند و از همان آغاز ورود، به جای آغوش گرم خانواده‌هایشان، مهمان آغوش سرد و پر از محنت خیابان‌ها می‌شوند، داستان غم‌انگیزیست که با معامله بر سر آنها جیب باندها و گروه‌های مافیایی پُر می‌شود و در نهایت کسی هم پاسخگوی آینده‌ی مالامال از وحشت و تاریکی آنان نمی‌باشد.

در سال‌های گذشته، اگر معامله‌ای بر سر نوزادان صورت می‌گرفت، جهت ایجاد امید و آرزویی بود که خانواده‌ها برای احیای زندگی به صدای گریان و تبسم کودکی بدان متوسل می‌شدند. هرچند در آن موقع هم نبود بنیه‌ی اقتصادی، دلیل اصلی فروش کودکان نیز به شمار می‌رفت، اما داستان کودکان امروزی بسی متفاوت‌تر از گذشته می‌باشد. اکنون داستان، قصه‌ی کودکانی است که خانواده‌هایشان نه فقط دچار مشکلات اقتصادی‌اند، بلکه مبتلا به مواد مخدر و نوعی گرفتاری اجتماعی هستند.

به ویژه کودکانی که مادرشان به مواد مخدر اعتیاد دارد و متکای زیر سرشان کارتُن خیابان‌ها و لحافشان آسمان سیاه و بدون ستاره است.

این کودکان که اکثرشان به سبب ابتلای مادرشان به بیماری‌هایی نظیر ایدز، آنها هم دچار می‌شوند، قربانیان اصلی چنین فاجعه‌ای انسانی، حتی در بیشتر موارد قبل از تولدشان به فروش می‌رسند و بر سر آینده آنها قمار می‌شود.

چگونه ارزش انسان قبل از تولد او برآورد می‌شود؟ بر اساس کدام مبنای انسانی و قانونی چنین ارزشی تعیین می‌گردد؟ در پاسخ بدان باید گفت که به آسانی و بدون هیچ مبنایی و تنها بر اساس زیرپا گذاشتن وجدان، بر روی انسان ارزشگذاری می‌شود که تاکنون روشنایی دنیا را ندیده و نهایتاً فارغ از ارزش آنان، بخت و سرنوشتشان همچون مادر و هزاران کودک همانند خودشان در میان شلوغی خیابان‌ها و صدایشان در میان احساس سرد مردم جامعه گم می‌شود، زیرا پس از فروششان به گروه‌های مافیایی، در بیشتر موارد به گدایان تحویل داده شده و با نوای کودکانه‌‌شان، جیب چنین تبهکارانی را پر می‌کنند. اگر چه این کودکان بی‌گناه به سبب عدم رسیدگی از سوی سرپرست آنها، عمر کوتاهی دارند و همچون برگ زرد پاییزی با سرنوشت محتومی دست و پنجه نرم می‌کنند، اما کسی هم مسئولیت چنین کودکان را بر عهده نمی‌گیرد.

این پدیده که در ایران هم فاجعه‌ای انسانی و هم بلایی اجتماعی و حتی حقوقی محسوب می‌شود، طی چند سال اخیر در سایه‌ی رژیم اسلامی ایران به سطح خطرناکی رسیده است. به نحوی که مقامات نهادهای رسمی دولتی و نمایندگان مجلس صدایشان بلند شده و قادر به سرپوش گذاشتن بر موضوع نیستند و بالاجبار به پدیده مورد نظر می‌پردازند. برای نمونه، نماینده شهر تاکستان در تاریخ دوم بهمن‌ماه ١٣٩٥ خورشیدی در نشست علنی مجلس صراحتاً از گسترش فروش کودکان در شهرهای مختلف ایران و معامله بر سر زندگی آنها به شدت انتقاد و اعلام کرد: "این پدیده در ایران به یک تجارت مبدل گشته است."

این نماینده مجلس همچنین علت اصلی بروز چنین پدیده‌ای را به وجود مشکلات اقتصادی و اجتماعی در کشور ربط داد.

این فاجعه، شهرهای کُردستان ایران را به دلیل مشکلات اقتصادی و گسترش اعتیاد در جامعه بی‌نصیب نکرده است، برای نمونه در استان کرماشان از ابتدای سال ١٣٩٤ تا اواخر آن در بیمارستان‌ها نوزادان تازه متولدشده از سوی افراد ناشناس ربوده شده‌اند و کسی هم از سرنوشت آنها مطلع نیست.

دلیل اصلی این جنایت ضد انسانی می‌تواند به افزایش نرخ بیکاری، فقر و نداری خانواده‌ها و ابتلای به مواد مخدر در میان خانوارها و یا زنان بدون سرپرست و کارتن‌خواب و زنانی که بر اثر مشکلات خاص خود به تن‌فروشی دست می‌زنند و نخواسته باردار می‌شوند، مرتبط دانست.

کاربدستان رژیم ایران در ظاهر برای مدیریت موضوع، از مدتی قبل دست به "عقیم‌سازی" زنان کارتن‌خواب و مبتلا به مواد مخدر زده‌اند، تا بدین طریق سرپوشی بر عدم مسئولیت‌پذیری مقامات حکومتی و مدیران کشوری گذاشته باشند. مقاماتی که صدای عدالت‌خواهی! آنها به گوش فلک رسیده و طی ٣٨ سال اخیر حکومتشان را بر مبنای ادعای عدل و نابودی فساد در جامعه بنیان نهادند، اکنون کودکان تولدیافته در همین رژیم به اصطلاح عدالتخواه، قبل از تولدشان به دلیل مشکلات اقتصادی و بدسرپرستی و ... مورد معامله واقع می‌شوند و به باندها و گروه‌های مافیایی سپرده شده و برای همیشه به خاک سیاه نشانده می‌شوند.

چاره‌اندیشی درباره پدیده مذکور چه می‌تواند باشد؟

١ـ تأمین اقتصادی شکوفا و پویا برای کشور.

٢ـ توسعه‌ی آموزش همگانی و انسانی برای جامعه.

٣ـ برنامه‌ریزی کارآمد جهت ساماندهی معضل بیکاری و آسیب‌های اجتماعی نظیر اعتیاد به مواد مخدر و تن‌فروشی در میان زنان.

٤ـ نظارت قانونی و اتخاذ موضع در برابر فعالیت باندهای مافیایی.

٥ـ تعیین حقوق و مزایا برای آن دسته از مادرانی که دچار آسیب‌های اجتماعی (همچون اعتیاد) هستند و تأمین مکانی برای زندگی خود و فرزندانشان و نظارت نهادهای دولتی جهت پیشگیری از پدیده‌ی خرید و فروش کودکان.

٦ـ بهره‌گیری از مشاوران، جامعه‌شناسان و روانشناسان برای حل موضوع کودک‌فروشی.

٧ـ نظارت قانونی بر روی فعالیت باندهای مافیایی که در این زمینه فعالیت غیرقانونی دارند و تحمیل احکام سنگین برای خریداران و فروشندگان کودکان.

٨ـ استفاده از رسانه‌ها و انتقال اطلاعات به جامعه.

٩ـ فعالیت سندیکایی، ویژه‌ی مورد موضوع ناکارآمد است.

١٠ـ اختصاص بودجه کافی جهت حل موضوع کودک فروشی در ایران.

١١ـ نظارت بر روی بخش کودکان مراکز درمانی که در برخی موارد کودک فروشی در آنها به وقوع می‌پیوندد.

با اشاره به این ١١ مورد که می‌تواند اصلی‌ترین راهکار برای پدیده‌ی مورد نظر باشد، پرسشی مطرح می‌شود و آن هم اینکه آیا رژیم ایران آماده‌ی استقبال از حل این پدیده و ایجاد شرایط قانونی و انسانی ویژه کودکان است؟ پاسخ این پرسش هم تنها یک کلمه است و آن هم خیر می‌باشد.

زیرا کاربدستان رژیم ایران آنقدری که برای تأمین وسایل جنگی در کشورهای همسایه نظیر عراق و سوریه تلاش دارند، به این میزان که آتش جنگ منطقه را شعله‌ورتر می‌کند و سرکوب روشنفکران در داخل کشور و ترویج فرهنگ پوچ راهیان نور و بسیج را تداوم می‌بخشد، و یا با دخالت در شخصی‌ترین امور افراد نظیر "پوشش" قانون‌گذاری می‌کند و برای نابودی فرهنگ ملیت‌ها همچون کُرد سیاست‌ جنگ نرم در پیش گرفته‌اند، در نهایت به این نتیجه می‌رسیم که رژیم ایران با چنین برنامه و سیاست‌هایی که در مدیریت کشور پیش گرفته و با توجه به وضعیت کنونی جامعه ایران و آسیب‌های اجتماعی آن، دور از انتظار بنظر می‌رسد.

با چنین رویه‌ای که ناشی از اعتقادات دینی آخوندهای حاکم است، جامعه ایران بیش از پیش به سوی ظلمتی قرون وسطایی در حرکت است که عدم توجه به چنین مشکلات و موانعی تنها می‌تواند در فکر آنها متبلور گردد که تا جامعه درگیر فساد باشد، مردم کمتر خود را مشغول مسائل سیاسی کشور می‌کنند.

هرچقدر هم زنان ایران به ویژه زن کُرد در تنگنای فکری قرار گیرند، کمتر در فکر ملتشان و انقلاب برای ملتشان و تربیت کودکانی متعهد به ملتشان برای آینده خواهند بود. پس بهتر آنکه زنان را دچار مرگ تدریجی کنند و بعد از آنان هم کودکان بی‌گناه را با سرنوشت خیابان و گروه‌های مافیایی پیوند دهند. هرچند که بیشتر این گروه‌ها مظنون به ارتباط با مراکز قدرت هستند زیرا با خرید و فروش کودکان غیر از پر کردن جیب خود، همکار رژیم در نابودی هرچه بیشتر کشور و جامعه می‌باشند. احتمالاً هم حاکمان رژیم ایران با درپیش گرفتن چنین سیاست‌هایی منتظر غرق شدن جامعه در ظلم و زور و مهیا شدن زمینه‌ی ظهور امام زمان هستند تا بدین صورت حکومت خویش را تداوم بخشند و در نهایت نابودی کامل سرمایه‌ی اصلی کشور را که همانا کودکان بی‌گناه هستند، در سر می‌پرورانند.
بالاترین چاپکردنی ئەم بابەتە

روزنامە کوردستان
روزنامەی کردستان ش.٧١٤ در این شمارە می‌خوانید:

ــ اپوزیسیون مرکزگرای ایرانی، مانع اصلی اتحاد اپوزیسیون
ــ فلسفه‌ی "حق" و تمامیت ارضی
ــ زلزله، سنبلی برای اتحاد ملی و بهانه‌ای برای به چپاول
ــ برج بابل
  • فلسفه‌ی \ فلسفه‌ی "حق" و تمامیت ارضی
    آشکار است که این جستار در شرایطی منتشر می‌شود که در روزهای پایانی آبان‌ماه ١٣٩٦ شمسی، در آلمان، تعدادی از احزاب متعلق به ملیت‌های تحت ستم و همچنین ملت حاکم، شورایی تحت عنوان "شورای دمکراسی‌خواهی در ایران" را تشکیل دادند.
  • زلزلە، سنبلی برای اتحاد ملی و بهانەای برای به چپاول زلزلە، سنبلی برای اتحاد ملی و بهانەای برای به چپاول
    این وظیفه انسانی و قانونی، که رژیم اسلامی ایران در مناطق کوردستان، خود را در برابر آن مسئول نمی‌داند، از سیاست‌ها و ایدئولوژی‌هایی سرچشمه می‌گیرد که این رژیم در مورد ملت کورد، در راس برنامه‌های خود قرار داده و این داستان و غرض‌ورزی‌ها دولتمردان جمهوری اسلامی ریشه‌ای تاریخی و باوری سرکوبگرایانه دارد که با ژرف‌نگری تاریخی و سیاسی ابعاد آن کشف و ظاهر می‌شوند.
  • سرمایه‌گذاری فاشیستی و پس‌لرزه‌های زلزله‌ی کرماشان سرمایه‌گذاری فاشیستی و پس‌لرزه‌های زلزله‌ی کرماشان
    اما عمق فاجعه و از آن بدتر سیاست‌های حکومت در عدم کمک‌رسانی تعمدی به آسیب‌دیده‌گان و نیز ممانعت از رسیدن کمک‌های مردمی به دست آنان، دولت حسن روحانی را بر آن داشت تا فضایی کاملا امنیتی و سرکوبگرانه در مناطق مذکور ایجاد کند. در همین رابطه دادستان کرماشان به بهانه‌ی مدیریت بحران، در سرپل ذهاب حکومت نظامی اعلام کرد.
  • اپوزیسیون مرکزگرای ایرانی، مانع اصلی اتحاد اپوزیسیون اپوزیسیون مرکزگرای ایرانی، مانع اصلی اتحاد اپوزیسیون
    در این مقاله با زبانی ساده و بدون تعارف و ترس از هرگونه برچسب، می خواهم به دور از احساسات ایدئولوژیکی و حزبی به بررسی این مساله بپردازم که چه شد ایران به این وضعیت رسید و چرا اپوزیسیون قادر به تشکیل اتحادی فراگیر و حرکت گام به گام به سوی سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی نیستند.
  • برج بابل برج بابل
    رویدادهای تاریخی و حتا اسطوره‌ای نیز بر این امر تاکید می‌کنند که برای آنکه جامعه‌ای را تضعیف کرد تا به سمت زوال و نابودی گام بردارد، بهتر آن است که در میان آن‌ها تفرقه و آشوب ایجاد کرد تا هم مسائل و مشکلات اصلی را فراموش کنند و هم تنها به مسائل داخلی مشغول شوند و خود به عامل نابودی‌شان بدل شوند.
  • کرماشان در آئینه‌ زلزله کرماشان در آئینه‌ زلزله
    از سوی دیگر حکومت ایران برای آنکه سیاست‌های فاشیستی‌اش در قبال زلزله‌زدگان و عدم کمک‌رسانی به آن‌ها عیان نشود مانع از ورود خبرنگاران مستقل و خارجی به مناطق زلزله‌زده شد. در همین رابطه "توماس ارد بریک" گزارشگر نیویورک تایمز آمریکا در تویتی نوشت: "همزمان با وقوع زلزله در کوردستان، به گزارشگران اجازه ورود به محل حادثه را نداده‌اند".
  • مبارزه کورد و موانع آن مبارزه کورد و موانع آن
    این علل که تاثیرات آن کمتر از دو علت اولیه نبوده، شامل نیروهای بومی می‌باشد که در جهت تأمین منافع خویش با نیروهای بیرونی در سرکوب نهضت‌های مردمی سهیم بوده و ملت کورد را در راه رسیدن به خواسته‌ها و آرمان‌های‌شان دچار مشکلاتی نموده‌اند و بیش از نیمی از فشار نیروهای حاکم توسط این گروه به اجرا گذاشته می‌شود.
  • زلزله‌ی سیاسی زلزله‌ی سیاسی
    در آن شامگاهی که زلزله‌ای شدید کوردستان را لرزاند و چندین شهر این دیار را در استان کرماشان با فاجعه‌ای انسانی روبرو ساخت، جمهوری اسلامی تصور می‌کرد که از زیان‌های آن دور است، اما زیاد طول نکشید که زلزله‌ای سیاسی سرتاپای رژیم را به لرزه اندخت.
  • مشروعیت سلاح و مشروعیت مردمی مشروعیت سلاح و مشروعیت مردمی
    شاید سلاح و زرادخانه برای مدتی اشغالگر را حفظ کند اما هیچگاه موجب مشروعیت آن نمی‌شود. حکومتی که نتواند رضایت مردم را جلب کند سرانجامی بجز نابودی نخواهد داشت.
  • مصطفی هجری، دبیر کل حزب دمکرات کوردستان ایران در مصاحبه با تیشک تی‌وی: نباید چشم به راه نیروی خارجی باشیم که جمهوری اسلامی را نابود یا آنرا مجبور به احقاق حقوق ما کند مصطفی هجری، دبیر کل حزب دمکرات کوردستان ایران در مصاحبه با تیشک تی‌وی: نباید چشم به راه نیروی خارجی باشیم که جمهوری اسلامی را نابود یا آنرا مجبور به احقاق حقوق ما کند
    واضح است که به موضوعات دیگر نیز اشاره کرده است اما اولویت اصلی ترامپ و دولت آمریکا تا بدین لحظه مساله برجام است چرا که توافق مذکور در آینده این امکان را به ایران می‌دهد که غنی‌سازی اورانیوم برای ساخت سلاح اتمی را بار دیگر آغاز کند. آنچه که در این توافق بر آن تاکید شده است مساله سلاح اتمی است.
  • کرکوک و سه حقیقت کرکوک و سه حقیقت
    فجایعی که طی روزهای اخیر ملت کورد در کوردستان عراق با آن روبرو شد، بی‌شک یکی از بزرگترین فجایع تاریخ کورد می‌باشد که تا مرز تحقق برخی از رویاهای خود نزدیک شده بود اما به ناگاه تمام این رویاها را به کابوسی وحشتناک بدل کردند! تراژدی تلخ کرکوک سه حقیقت را برایمان به اثبات رساند:
  • میلیتاریزه کردن کوردستان (با نگاهی به سخنان دکتر قاسملو در این رابطه) میلیتاریزه کردن کوردستان (با نگاهی به سخنان دکتر قاسملو در این رابطه)
    امروزه در این شرایط که خاورمیانه تاریخی دیگر را رقم می‌زند و جولانگاه ابر قدرت‌ها شده است بدون شک بازیگران منطقه هم ساکت ننشسته‌و خود را به عاملی تبدیل می‌کنند تا از کاروان تغییرات جا نمانند.
  • قدرت نظامی ایران قادر به حفظ و پوشش  عمق استراتژیک رژیم جمهوری اسلامی نیست قدرت نظامی ایران قادر به حفظ و پوشش عمق استراتژیک رژیم جمهوری اسلامی نیست
    لازم به ذکر است در تحلیل فوق قدرت نظامی آمریکا و انگلیس و فرانسه به عنوان هم‌پیمانان کشورهای منطقه در نظر گرفته نشده است و بدون شک حمله ایران به شهرهای اسرائیل و یا جنگ میان‌مدت و طولانی‌مدت با عربستان که به بسته شدن تنگه هرمز منجر خواهد شد واکنش نظامی آمریکا و احتمالا مصر و اردن و کشورهای عربی دیگر را در پی خواهد داشت و حباب عمق استراتژیک رژیم ایران بسیار سریع‌تر خواهد ترکید.
  • راسان، دلیل اصلی سپاه برای غائله کرکوک راسان، دلیل اصلی سپاه برای غائله کرکوک
    سال گذشته درحالی که یک سال از اعلام رسمی راسان گذشته بود، مردم کوردستان ایران با به راه انداختن و شرکت فعال در کمپین "نورز جامانه" یا "زه‌ماوه‌ندی جامانه‌" یک حماسه تاریخی ثبت کردند. این حماسه تاریخی در روز رفراندوم کوردستان عراق نیز با کمپین "زه‌ماوه‌ندی ئالا" تکرار شد. رژیم که همواره تلاش کرده واقعیت مساله کورد را انکار یا منحرف نماید، این سیاست خود را با این حضور گسترده مردم کوردستان ایران در خیابان‌ها، شکست خورده قلمداد کرده و قصد داشت به هر طریقی در برابر آن بایستد.