فدراليسم يك پروسه است نه پروژه

آبتين

در تكميل و تاييد نوشته هاي آقاي رامبد لطف پوري و نيز در جواب آقاي داريوش همايون بايد عرض كنم كه : آقاي به اصطلاح سياستمدار ، فدراليسم يك پروسه است كه در اثر رشد فكري انسانها به انجام ميرسد نه پروژه اي كه توسط آمريكا يا هر قدرت ديگري اجرا شود.
اساسا " فدراليسم يك پروسه است نه پروژه ، تا زمانيكه سطح آگاهي انسانها پايين است و در جهالت نسبي به سر ميبرند گفته هاي شما كاملا صحيح و بجا و قابل اجراست يعني اينكه در يك اقليم همواره قوم برتر (از نظر تعداد) حاكم مطلق و قوم پست تــــــــــر (از نظر تعدد) مهر محكوم بر پيشانيش بزند كه اين مقوله در نظر همفكران بنده نژاد پرستي گفته ميشود. و در نظر همفكران شما كه ميفرماييد ، زماني فقط شعار خودمختاري بود امروز شعار فدرالي و حتما فردا هم شعار استقلال سر ميدهند. جز اعتقاد كامل شما به سيستمهاي ديكتاتوري جيز ديگري را نمي رساند.
حال چه ديكتاتوري قومي و نژادي باشد مانند ديكتاتوري رضاخاني ، كه با وجود اقوام مختلف در ايران تنها قوم فارس حق حاكميت داشتند و چه ديكتاتوري ديني باشد كه با وجود اديان و مذهبهاي مختلف تنها شيعه مذهب رسمي مملكت باشد. اين يك نوع نژاد پرستي و آپارتايد نژادي و ديني است.
طي يك پروسه چندين ساله و رشد نسبي سطح آگاهي ، مردم ايران توانستند از يوغ ديكتاتوري رضا خاني نجات پيدا كنند و ملت ايران ميتوانست به نتيجه امروز مردم عراق برسد ولي متاسفانه بدليل لغزش نابجا و بيمورد پدران من و شما علي رغم وجود تجربه دوران تلخ رنسانس و حاكميت مطلق دين در اروپا به اين مهم اهميت ندادند و به دام ديكتاتوري مذهبي افتادند و امروزه مجبور شديم راهي را كه در سر دو راهي به اشتباه پيموده بوديم را دوباره به اول خط برگشته و راه دوم كه همانا رسيدن به فدراليسم است بپيمايم.
حال كه سطح آگاهي توده هاي مردم بيشتر از 30 سال پيش شده است و همگان ماهيت و تاثير دخالت دين در سياست را تجربه كرده اند بنده و همفكران من مطمئن هستيم كه به سمتي خواهيم رفت كه از زير يوغ هر نوع ديكتاتوري بيرون جسته و راه رسيدن به سيستمي كه در آن تمام اقوام با هر دين و مسلكي به يك اندازه سهيمند ، را بزودي طي خواهيم كرد و اين سيستم سيستمي نيست بغير از فدراليسم. جهت اطلاع دوستاني كه در ايران تشريف ندارند بايد عرض كنم همان كساني كه 30 سال پيش براي استقرار يك حكومت اسلامي كه در آن عدل علي حاكم باشد از هيچ كاري دريغ نداشتند امروز در اثر يك استحاله واقع بينانه كه نويد از رشد آگاهي دارد به اين نتيجه رسيده اند كه بايستي گذر از تمامي حكومتهاي كه تا بحال در ايران تجربه شده است به پيش برود.
امروزه كه ديو جهالت دوباره به غارها پناه برده است و سطح آگاهي و دانش مردم بالا رفته است مطمئنا" نه بنده نه شما و نه هر كس ديگري تاب و توان جلوگيري از پيشروي پروسه ء " جلوگيري از تظلم گروه اكثريت بر اقليت چه در باب قومي و نژادي و چه در باب ديني و مذهبي " كه همانا پروسه سيستمي به نام فدراليسم كه در آن تمام اقوام با هر دين و نژادي از يك حق برخوردارند و يك درجه شهروندي را دارند ، را نداريم.
سرعت و شتاب اجراي پروسه استحاله از بيشتر سيستمهاي حاكميت در جهان خصوصا در ممالك با تعدد قومي و ديني بسوي سيستم فدراليسم بحدي است كه در كمتر از يك الي دو دهه به اجرا در خواهد آمد و شدت و شتاب آن تنها به روند و معيار رشد فكري و فرهنگي ملتها بستگي دارد. بنا براين رسيدن به سيستم فدراليسم پروسه اي است كه بخودي خود و با در نظر گرفتن رشد فرهنگي جامعه ها امكان پذير است نه پروژه اي كه با دخالت قدرتهاي همچون آمريكا قابل اجرا باشد.
در سيستم آينده ايران و آلتر ناتيو جمهوري اسلامي (فدراليسم) ديگر قم نمي تواند احكام حكومتي و مملكتي و چگونه زيستن را براي ايرانيان صادر كند و حد اكثر بعنوان واتيكان ثاني مجبور به سازگاري با ديگر مذاهب خواهد شد.