13 آبان، سرآغاز تروریسم بین ‏المللی جمهوری اسلامی

16-08-1386

وریا رحمانی
13 آبان، سالروز یورش دانشجویان پیرو خط آیت الله خمینی به سفارت آمریکا در تهران است. اقدام نسنجیده، شتابزده و کینه‏توزانه‏ای که نخستین مرحله ‏ی سیاست تروریستی و تجاوزکارانه‏ ی رژیم را رقم زد و آثار و عواقب منفی و جبران ‏ناپذیر سیاسی، اقتصادی و دیپلماتیک بسیاری برای رژیم جمهوری اسلامی و کشور ایران به دنبال داشت. در 13 آبان‏ماه 1358

 شماری از دانشجویان افراطی پیرو آیت‏الله خمینی با زیرپاگذاشتن قوانین بین ‏المللی و تجاوز به قوانین مصونیت دیپلماتیک و بدون توجه به آثار و عواقب منفی آن، سفارت ایالات متحده را اشغال کرده و کارکنان آن را به مدت 444 روز به گروگان گرفتند و سرانجام نیز مجبور شدند با عقب ‏نشینی و پذیرش نتایج تلخ این اقدام خود، آنها را آزاد سازند. آیت ‏الله خمینی با ستایش این اقدام دانشجویان پیرو خط خود، آنرا "انقلاب دوم" و تجلی شکست آمریکای جهانخوار خواند و خواهان برچیده ‏شدن لانه ‏ی جاسوسی و مبارزه با شیطان بزرگ شد.

حمله به سفارت آمریکا با این دستاویز صورت گرفت که این مکان به لانه‏ی جاسوسی تبدیل شده و ایالات متحده از درون آن علیه انقلاب اسلامی توطئه می‏چیند، اما واقعیت آن است که این اقدام دلایل دیگری داشت و رژیم جمهوری اسلامی در پی اهداف دیگری بود. اشغال سفارت، تاکتیک و وسیله‏ای برای برهم زدن توازن قوا در ایران و از صحنه راندن نیروهای سیاسی میانه‏رو بود. رژیم در نظر داشت مخالفین و منتقدین خود را به وابستگی به استکبار جهانی و شیطان بزرگ متهم نماید و بدین دستاویز آنها را سرکوب، زندانی و اعدام نماید. این تاکتیک با برکناری دولت موقت بازرگان و رئیس جمهور بنی‏صدر و متحدان او آغاز شد و با جایگزین ساختن گام‏ به‏ گام سیستم دیکتاتوری ولایت مطلقه‏ی فقیه و روحانیت سنتی تندرو ادامه یافت.
رویداد 13 آبان نخستین نماد تروریسم بین‏المللی جمهوری اسلامی و بی‏اعتنایی آن به قوانین و مقررات بین‏المللی و اعلان جنگ رژیم به جامعه‏ی بین‏المللی، به‏ویژه ایالات متحده‏ی آمریکا بود، به همین دلیل دولت آمریکا تمام قراردادهای تجاری و نظامی خود را با ایران لغو کرد، دارایی‏های ایران را مسدود ساخت، ایران را تحریم کرد و زمینه را برای جنگ ایران و عراق فراهم ساخت. اشغال سفارت آمریکا آغازگر فصل نوینی از شکست سیاست خارجی رژیم جمهوری اسلامی بود و محکوم و منزوی‏شدن ایران در صحنه‏ی جهانی که به دنبال این اقدام تشدید شد، فرصت را برای صدام حسین که پیوسته مترصد حمله به ایران بود، فراهم ساخت تا در 31 شهریور 1359 به ایران حمله کند و جنگ خانمانسوزی را با رژیم جمهوری اسلامی آغاز نماید.
رژیم جمهوری اسلامی ظرف 28 سال گذشته کوشیده‏است بر آثار و تبعات منفی سیاسی، اقتصادی و دیپلماتیک اشغال سفارت سرپوش گذارده و با برگزاری راهپیمایی و تظاهرات دولتی در سراسر ایران، همچنان یاد به زعم آنان انقلاب دوم را زنده نگهدارد و با به آتش‏کشیدن و زیرپا گذاشتن پرچم آمریکا، از آن به عنوان اقدامی انقلابی و شجاعانه و دستاورد رهنمودهای گرانقدر آیت‏الله خمینی یاد نموده و آن را نقطه‏ی‏عطف مبارزه‏ی جمهوری اسلامی با استکبار جهانی عنوان نماید. سردمداران رژیم و عناصر دون پایه‏ی آن در جلسات غیرعلنی خود با ابراز دشمنی آشکار با ایالات متحده و پشتیبانی صریح از تروریسم، حملات 11 سپتامبر را دستاورد طلایی تسخیر لانه‏ی جاسوسی خوانده و عاملان آن را ادامه‏دهندگان راه دانشجویان می‏دانند. این عوام‏فریبی‏های رژیم در حالی صورت می‏گیرد که اکنون برخی از دانشجویان اشغالگر سفارت آمریکا، راه خود را از مدافعین این اقدام جدا کرده و به معترضان سیاستهای جمهوری اسلامی تبدیل شده‏اند. اکنون برخی از عاملان انقلابی! رویداد 13 آبان، دم از تئوری خروج از حاکمیت زده و دانشجویان دفتر تحکیم وحدت که جانشینان کسانی هستند که از دیوار سفارت بالا رفتند، دیگر علاقه‏ای به جشن و پایکوبی در سالگرد اشغال سفارت از خود نشان نمی‏دهند.
اشغال سفارت آمریکا به بهانه‏ی لانه‏ی جاسوسی در حالی صورت گرفت که طی 28 سال گذشته رژیم جمهوری اسلامی سفارتخانه‏های خود در کشورهای مختلف را به مرکز جاسوسی و طراحی توطئه علیه کشورهای غربی و ترور مخالفین سیاسی تبدیل ساخته‏است. مهمترین نمونه‏های عینی این موضوع، طراحی و اجرای جنایت میکونوس توسط سفارت رژیم در برلین؛ طراحی و اجرای ترور دکتر عبدالرحمان قاسملو توسط سفارت رژیم در اتریش، انفجار مرکز یهودیان در بوینس آیرس توسط سفارت رژیم در آرژانتین و حمایت مستقیم از آشوبگران و نیروهای تروریستی در عراق از طریق سفارتخانه‏ ی رژیم در بغداد و نمایندگی‏های آن در اقلیم کردستان عراق است. همزمان با این اقدامات در خارج از کشور، جمهوری اسلامی می‏کوشد در داخل کشور نیز با سازمانده ی تجمعات و راهپیمایی در مقابل سفارتخانه‏ ی کشورهای اروپایی در ایران، جامعه‏ ی بین ‏المللی را مرعوب ساخته و ناچار به پذیرش خواست‏های جاه‏طلبانه‏اش نماید. راهپیمایی‏های اخیر طرفداران رژیم در مقابل سفارت انگلیس و تلاش برای ورود به سفارت و اشغال آن نشان می‏دهد که رژیم جمهوری اسلامی نسبت به قوانین و مقررات بین ‏المللی کاملاً بی‏اعتنا بوده و از تدارک یک 13 آبان دیگر هیچ ابایی ندارد.
رویداد 13 آبان از یک سو، نقطه ‏ی آغاز روابط خصمانه‏ی رژیم با جهان غرب و اعلان جنگ به جامعه‏ ی بین ‏المللی و از سوی دیگر نماد تروریسم دولتی و تجاوز به حقوق و قوانین بین ‏المللی بود. موج ابراز انزجار وسیع جامعه‏ ی بین ‏المللی از احمدی‏نژاد به خاطر شرکت احتمالی او در ماجرای اشغال سفارت آمریکا نشان داد که این رویداد اهمیت و تأثیر خود را در معادلات بین‏المللی حفظ کرده و جامعه بین‏المللی از آن به عنوان سند و مدرک روشنی برای اثبات پشتیبانی رژیم از تروریسم، تلاش برای برهم‏زدن صلح و امنیت بین‏المللی و بی‏ثبات ساختن خاورمیانه استفاده خواهد کرد.