"نشر اکاذیب" توسط یالثارات و کیهان

26-09-1386

آسو صالح
سناریویی قدیمی؛ سرکوبی جدید
یک روز پس از تجمع دانشجویان دانشگاههای تهران که با دعوت دفتر تحکیم وحدت و دانشجویان کرد در دانشگاه تهران برگزار شد، روزنامه "کیهان" به سردبیری حسین شریعتمداری، نماینده رهبری در مطبوعات، در گزارشی از تجمع دانشجویان کرد به عنوان "تجمع 200 نفر جدایی طلب و ضد انقلاب" نام برد که پلاکاردهایی برضد دولت و

 عکس افرادی "جاسوس" را به همراه داشتند. در این گزارش آمده است: حدود 200 نفر از وابستگان گروهکهای تجزیه طلب و تشکل های غیرقانونی مارکسیستی که از سوی اعضای طیف افراطی تحکیم همراهی می شوند، روز گذشته در دانشگاه تهران تجمع کردند.

همچنین هفته نامه یالثارات که ارگان رسمی انصار حزب الله می باشد در همین روز و در گزارش مفصلی حملات گسترده ای را علیه دانشجویان و در راس آنها دانشجویان کرد تجمع کننده آغاز نمود. در این گزارش که با روتیتر "گزارش افشاگرانه یالثارات از پشت پرده غائله آفرینی نافرجام عناصر گروهکی" وتیتر اصلی "هجوم مارهای سمی به دانشگاه تهران" منتشر شد، اقدام به درج مطالبی نموده است که اگر فردی اندک آشنایی با جنبش دانشجویی سراسری و جنبش دانشجویی کردی داشته باشد، پی به صحت با عدم صحت این گفته ها خواهد برد.
در این نوشته که تنها با یک بار خواندن آن متوجه میزان سواد نویسنده می شویم، با مطرح کردن دوباره مسائلی تاریخ مصرف گذشته، سعی در وابسته جلوه دادن دانشجویان معترض به اپوزیسیون خارج از کشور نموده است. در جملات ابتدایی این گزارش می بینیم: "از بحث هایی که دشمنان به عنوان یک عامل فشار از آن استفاده کرده و به عنوان یک خط تفرقه و اختلاف دنبال می کنند، موضوع قومیت گرایی در کشور و استفاده از جریانات قومی برای بالا بردن وزن سیاسی خودشان در دانشگاه هاست". در بخش دیگری: "طبق بررسی های صورت گرفته(؟!) جریانی که الان در دانشگاه هست، مخصوصا طیف علامه و جریانات قومی، وابسته به یک جریان سیاسی در بیرون از دانشگاه هستند".
خواندن چنین گزارشاتی از دو نشریه که گردانندگان، نویسندگان و کثیری از خوانندگان آن را عناصر حکومتی و مسئولین نظام تشکیل می دهند، هر کسی را به یاد سناریوهای تکراری می اندازد که پیشتر و پیشترها برای فعالین کرد رخ می داد. این دو گزارش خبر از شروع دور تازه ای از این سناریوها را می دهد که این بار گریبانگیر دانشجویان فعال کرد شده است.
برای کردها اتهام "تجزیه طلبی"، اتهامی بسیار آشناست، چون هر کُرد از لحظه تولدش این اتهام را یدک می کشد، اما فاجعه وقتی رخ می دهد که کُرد، در یکی از عرصه های سیاسی و اجتماعی فعال شود، در این صورت این "اتهام" تبدیل به "جرم" می شود. چه بسیار فعالین کردی که با چنین اتهامی یا اتهامات مشابهی چون "ارتباط با گروهک های منحله" عرصه را ترک کرده؛ یا راهی زندان شده اند و یا جلای وطن نموده اند. چه بسیار روزنامه نگارانی که تنها به دلیل شرکت در یک تحصن اعتراضی، درج مطلبی انتقاد آمیز و یا خبری که واقعیتی را بیان می کند، با اتهام آشنای "تجزیه طلبی" روانه ی زندان می شوند. و اینک سناریویی قدیمی با بازیگرانی نو و آغاز سرکوبی تازه.
طرح چنین اتهاماتی برای دانشحویان کُرد شاید به این خاطر باشد که عکس دانشجویان کرد زندانی؛ صباح نصری، هدایت غزالی و یاسرگلی را بلند کرده اند؛ یا شاید به دلیل در دست داشتن عکس فعالین کرد عرصه زنان، هانا عبدی و روناک صفازاده که اینک در زندان به سر می برند، باشد؛ شاید به خاطر بلند کردن عکس روزنامه نگار کرد محکوم به اعدام، عدنان حسن پور باشد؛ شاید هم به دلیل شعارهای: خوازیاری یک گرتنه وه و دژ به لیک دابران(خواستار اتحاد و ضد تجزیه)، سهم ما از مهرورزی و عدالت،زندان و شکنجه و محرومیت از تحصیل، دانشگاه آخرین سنگر آزادی، زانکو سه نگه ری به ر خودان، بژی بزوتنه وه ی خویندکاری(زنده باد جنبش دانشجویی)، میلیتاریسم و حکومت وحشت را در کردستان پایان دهید، نقض حقوق بش در کردستان تاکی؟، دانشجوی زندانی آزاد باید گردد و ... باشد. نمی دانم! اما چیزی که معلوم است اینست که طبق قاموس جمهوری اسلامی ایران، کُرد هیچگونه حق اعتراض و انتقادی ندارد. هفته نامه یالثارات در پاراگراف اول گزارش خود اشاره به بسترآماده ی مسائل قومی در ایران برای بهره برداری جریانات اپوزیسیون سیاسی دارد، اما هیچگاه به علل ایجاد چنین بستری اشاره نمی کند. هیچگاه به درصد بیکاری در استان های کرد نشین نمی کند، بحثی از سهم کردها از مدیریت کلان کشور ندارد، سهم کردها از درآمدهای ثروتهای طبیعی کردستان چقدر است؟ شاخص توسعه در کردستان چطور؟! هفته نامه یالثارات هیچ گاه این سوال را مطرح نمی کند که چرا 6 تن از 11 روزنامه نگار زندانی در ایران، کرد هستند؛ یالثارات اشاره ای به حکم اعدام روزنامه نگار کرد نمی کند،و... .
دانشجویان کرد در دانشگاه تهران با فریادهای بلند صدای مردم خود را به گوش مسئولین رساندند. صدایی که تضییع حقوق خود را ناله می کند. اما چه جالب عکس العملی بود گزارش کیهان و یالثارات. تنها نکته ای را که می توان از این دو گزارش استنباط نمود غالب بودن تئوری توهم توطئه بر مسئولین حکومتی کشور نسبت به کردها و بالاخص فعالین کرد، می باشد. دانشجویان کرد را به احزاب اپوزیسیون کرد نسبت داده و آنها را تجزیه طلبی متهم می کنند؛ غافل از اینکه شعار اصلی این احزاب "فدرالیسم" است برای ایران.
- دروغگو دشمن خداست
نکته ای قابل توجه در گزارش یالثارات عدم صحت نوشته های این گزارش می باشد. در این متن با بکار بردن کلماتی چون "طبق بررسی های صورت گرفته..." یا "به گزارش منابع مطلع" از ذکر سند و مدرک یا منبع گفته های خود برای اثبات صحت آنها، امتناع می ورزد. این درحالیست که اتهاماتی را متوجه برخی افراد می کند که طبق قانون اساسی مجازاتی در حد اعدام دارد. برای مثال در یکی از بخش های این گزارش اینچنین می آید: "یک تاکسی سمند زرد رنگ شب قبل از 18 آذر چند نفر از اکراد تجزیه طلب را وارد کوی دانشگاه تهران می کند و حتی فردی به اسم فرشاد(؟!) که در یکی از این خانه های تیمی عضویت داشته به اتفاق شخصی به نام سهراب(؟!) که از شمال عراق وارد کشور می شوند و ...".
فرشاد دوستی پور و سهراب کریمی (که در متن با نام فرشاد و سهراب به آنها اشاره شده است و هم اکنون در بازداشت می باشند) دو عضو فعال اتحادیه دموکراتیک دانشجویان کرد هستند. سایت رسمی اتحادیه دموکراتیک دانشجویان کرد و همچنین چندین سایت رسمی دیگر، ساعاتی پس از دستگیری این افراد، خبر بازداشت آنها را منتشر نمودند. فرشاد دوستی پور سهراب کریمی هر دو دانشجو بوده و به نمایندگی از دانشجویان کرد در تجمع سخنانی را ابراز داشته بودند که در تمامی سخنان خود(طبق گفته افراد حاضر در تجمع و گزارش های منتشره در سایت های رسمی) جمله ای که مصداق تجزیه طلبی باشد را اظهار نداشته اند. با توجه به گزارش خبرنامه امیرکبیر، فرشاد دوستی پور به سرکوب گسترده دانشجویان کُرد اشاره کرده و اظهار داشته است: "ما مطالباتمان را با مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر مطرح می کنیم و شعارمان ایرانی برای همه ایرانیان است". همچنین بنا به همین گزارش، سهراب کریمی در این تجمع گفت: "چشم امید تمام ایرانیان به شماست. برخی به این دلیل که طرفدار ایدئولوژی حاکمیت نیستند مجازات می شوند، اما ما کردها به این دلیل که کُرد هستیم".
یکی دیگر از بخش های گزارش یالثارات که مصداق بارزی از نشر اکاذیب است، اشاره به پلاکاردها و نوشته های روی آنها و همچنین شعارهایی است که در این تجمع سر داده شده بود. برای نمونه در این گزارش به شعارهایی نظیر "استقلال کردستان حق مسلم ماست" و "کردستان یکپارچه آرمان ملت کرد" اشاره شده است؛ در حالی که اخبار منتشر شده و همچنین عکس های این تجمع که بهترین دلیل می باشد، هیچ یک از این شعارهای دیده نمی شوند و تنها شعارهایی دیده می شوند که پیشتر ذکر آنها رفت. دروغگو دشمن خداست.
هفته نامه یالثارات و روزنامه کیهان با درج این گزارشات و دروغ پراکنی علیه فعالین دانشجویی کُرد، به اتهام "نشر اکاذیب" به دادگاه احضار می شوند؛ اما نه به دادگاه مطبوعات یا دادگاه انقلاب؛ به دادگاهی که در آن دانشجویان دربند کُرد، شاکی هستند و وجدان های بیدار مردم، قاضی.