|
شده است. در دوران
جمهوری کردستان، حکومت جمهوری احساس کرد که یک خلأ در صفوف ملتمان وجود دارد، به
همین خاطر اتحادیهی زنان دمکرات را تأسیس نمود و پیشوا قاضی محمد برای این که زنان
بیشتر پیرامون اتحادیه زنان گرد آیند، همسرش "مینا خانم" را به عنوان مسئول اتحادیه
زنان دمکرات معرفی نمود. شورای رهبری تأسیس شد، این شورا در درون خود به تقسیم
کارها پرداخت و هر کسی بنا بر توانایی و استعداد خود وظیفهای را به عهده گرفت.
نخستین گام اتحادیه زنان این بود که سواد عمومی در سطح بسیار نازلی بود، به همین
دلیل تصمیم گرفتند که مدرسهی بزرگسالان را تأسیس کنند و در بیشتر شهرها و روستاها
این مدارس آغاز به کار نمودند، اما نخستین مدرسه در اشنویه گشایش یافت که خانم "رقیه
زرزا"، هشتاد تومان وجه نقد تقدیم مدرسه نمود تا در راستای سوادآموزی از آن بهره
گرفته شود. در تئاتر معروف "دایکی نیشتمان" (مام میهن) نیز زنان حضور فعالانهای
داشتند. متأسفانه به دنبال شهادت پیشوا و یارانش و دستگیری تعداد زیادی از اعضای
حزب در آن زمان، مسئولیت سرپرستی خانوادهها بر عهدهی زنان قرار گرفت، به همین
دلیل فعالیت زنان برای مدتی طولانی متوقف گردید. لیکن اتحادیهی زنان از پای ننشست
و در تمام زمینهها دست به سازماندهی خود نمود و در تمام عرصهها بهویژه در عرصهی
سیاسی به فعالیت پرداخت.
همانگونه که میدانید امروز در ایران، خیمهشببازی انتخابات مجلس شورای اسلامی
برگزار میشود. این خیمهشببازی متأسفانه در 29 سال گذشته نهتنها هیچ دستاوردی
برای زنان به عنوان نیمی از جمعیت ایران در برنداشته است، بلکه حقوقی را نیز که پیش
از آن داشتند، از آنان سلب نمود. به عنوان مثال میتوانیم به این مطلب اشاره کنیم
که در هر کدام از دورههای مجلس شورای اسلامی حضور زنان در چه سطحی بوده است. اولین
دوره 4 نفر، دومین دوره 4 نفر، سومین دوره 3 نفر، چهارمین دوره 9 نفر، پنجمین دوره
14 نفر، ششمین دوره 12 نفر، هفتمین دوره 13 نفر، اما حاصل اینها برای زنان چه بوده
است؟ غیر از اینکه حق طلاق گرفتن ندارند، حق انتخاب همسر به دختران داده نمیشود،
خروج آنان از منزل منوط به اجازهی خانواده است. سنگسار، زندان، شکنجه، اعدام، خرید
و فروش دختران، فرار دختران از منزل، شلاقزدن در ملأعام، خودکشی و خودسوزی، همگی
از برکاتی هستند که جمهوری اسلامی برای زنان به ارمغان آورده است. در اینجا اشارهای
به کارنامهی جمهوری اسلامی در یک سال گذشته مینماییم تا بدانیم که از سال 1385 تا
1386، در مدت این یک سال چگونه با زنان رفتار شده است. بنابر آمارهای در دسترس، در
این یک سال یکصد فعال سیاسی زن داشتهایم که هرکدام دو الی سه بار دستگیر شده و
مورد بازجویی قرار گرفتهاند. در حال حاضر در ایران 33 زن به خاطر فعالیت سیاسی در
زندان به سر میبرند و هنوز در مورد بیشتر آنان حکمی صادر نشده است. نخستین گامی که
جمهوری اسلامی در سال 57 برداشت این بود که اعلام نمود حجاب بایستی اجباری باشد. در
کوچهها و خیابانها به صورت زنان "اسید" میپاشیدند تا بدین ترتیب حجاب را بر آنان
تحمیل کنند. زنان در مقابل این سیاست از خود پایداری نشان دادند، لیکن متأسفانه
زنان ایران علیرغم تمامی فعالیتها و مبارزاتشان به سبب اخراج از کار و این که با
آنها بیاحترامی روا داشته میشد، ناگزیر شدند که حجاب را رعایت کنند، اما همچنان
به مبارزه علیه آنان ادامه دادند. امسال نیز به بهانهی عدم رعایت حجاب، هفده هزار
نفر تنها در اماکن مسافرتی و فرودگاهها و... دستگیر و مورد تهدید قرار گرفتهاند.
1017 تن در تهران دستگیر شدهاند که همگان دیدیم یکی از آنان پس از آزادی از زندان،
جلوی چشم مأموران انتظامی به زندگی خود خاتمه داد. در 10 استان 14 هزار تن دستگیر و
67 هزار تن نیز تهدید به بازداشت شدهاند. در کرج 93 دختر به بهانهی بیحجابی از
دانشگاه اخراج شدهاند. در ایلام 3000 زن و دختر بازداشت شدهاند. بودجهای برای
زنان سرپرست خانوار در نظر گرفته شده بود که زنان را سزاوار آن نیز ندیده و اقدام
به قطع آن نمودند. پدیدهای نوین که در جمهوری اسلامی پیدا شده این است که سنگسار ـ
که پیش از این تنها توسط خود رژیم اجرا میشد ـ متأسفانه اینک به داخل خانوادهها
نیز سرایت کرده است و شاهد آنیم که مردی به خاطر سؤظن به دختر 14 سالهی خود، وی را
سنگسار مینماید. بیاحترامی از این بالاتر نیست که در دادگاه کرماشان مردی تنها به
خاطر پوشیدن لباس زنان مجازات میشود. متأسفانه در همین سال نیز مجلهای با سابقهی
فعالیت 16 ساله توقیف گردید، اما مجلهای دیگر به نام "شیرزنان" منتشر شده که مجلهای
ورزشی است و مطمئن هستیم که آن نیز توقیف خواهد گردید. طرح دیگری نیز در مجلس به
تصویب رسیده که بر اساس آن، قانون قبلی که مردها را موظف مینمود برای گرفتن زن دوم
از همسر اول خود کسب اجازه نمایند، لغو و از این پس مرد بدون اجازهی زن بتواند
مجدداً همسری اختیار کند. 61 درصد دانشجویان دانشگاهها را دختران تشکیل میدهند که
این امر به منزلهی تهدیدی برای آنان میباشد، به همین دلیل قصد دارند آنرا به رقمی
مساوی با مردان برسانند. تنها هدیهای که جمهوری اسلامی در نوروز امسال به زنان
ارزانی داشته است این است که عیدی آنان از دستمزدی نصفه و نیمه تبدیل به حقوقی کامل
شده است. ما به عنوان اتحادیه زنان با زنان داخل کشور همصدا گشته و حمایت خود را
از آنان اعلام میداریم. لیکن برای آن که میان زنان، اعم از زنان داخل کشور، زنان
اروپا و نیز اتحادیههای زنان ایران به همبستگی برسیم، بایستی صداها و فریادهایمان
را تا سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی یکپارچه نماییم.
ما معتقدیم که جمهوری اسلامی هیچگاه حاضر به رعایت و حفظ حقوق زنان نخواهد بود.
قبل از خاتمه ضروری میدانیم که مراتب تقدیر و تشکر خود را نثار حزب دمکرات کردستان
ایران نماییم که همواره از حقوق زنان دفاع نموده و حمایت بیدریغی از اتحادیهی
زنان دمکرات کردستان ایران به عمل آورده است.
در پایان:
درود میفرستم به زنانی که در زندانها به سر میبرند. درود میفرستم بر آن زنانی
که همسرانشان در راه وطن به شهادت رسیدهاند و سرپرستی خانوادههایشان به آنان
واگذار شده است.
اتحادیهی زنان دمکرات کردستان ایران
24 اسفند 1386 هجری
|
