|
مفهومی ملی است و به
درازای تاریخ همچون مهمترین مناسبت و جشن اصلی این ملتها شناخته شده و بدان اهمیت
دادهاند.
اگر نوروز در نزد این ملتها،
اکثر اوقات به مفهوم نو شدن طبیعت یا به معنای بر تخت نشتن پادشاهی میباشد، اما
کرد نوروز را روز پیروزی کاوه بر سلطهی نامشروع و استثمارگر وقت، یعنی سقوط
پادشاهیی میداند، همچنین این روز را سالروز تشکیل نخستین دولت کردی در 700 سال پ.م
میخواند. نوروز برای ملت کرد به مفهوم مقاومت و مقابله و تلاش برای ظفریابی است،
این هم سبب گشته همچون شناسنامهای ملی و میمون، قداست خاص خویش را داشته باشد.
از جهتی دیگر، این ملتها بیشتر به آتشبازی در شب چهارشنبه سوری اهمیت داده و از
روی آتش میپرند، در حالی که ملت کرد بر این اعتقادند که تا پیش از آمدن چهارشنبهی
آخر سال، خانه و محیط پیرامونی و پوشاکشان را تمیز و نو نمایند، به گونهای که
نباید چیزهای غیرقابل استفاده و به درد نخور در خانه برجای بماند، زیرا آتش
چهارشنبه سوری تمامی زشتیها را با خود برده و زندگی را پاکی میبخشد، پس از آنست
که در شب یکم فروردینماه، آتش مقدس نوروز بر روی پشت بام خانهها و بلندیهای مشرف
بر شهر و روستا و قلهی کوهها روشن میشود. همچنین بلعکس آن ملتها، کردها از روی
آتش نمیپرند بلکه همچون پدیدهای مقدس در اطراف آتش، شادی کرده، آواز خوانده و
میرقصند، زیرا کردها همیشه آتش، خاک، آب و هوا را مقدس میشمارند.
در ایران شاهنشاهی و آخوندی، هر دو رژیم سعی در تحریف نوروز و تاریخ نوروز در جهت
مصالح خویش نمودهاند، اما ملت کرد همیشه نگرشی متفاوت از آنان داشته و تعاریف آنان
از نوروز را قبول نکرده است. هر چند رژیم آخوندی از سویی تاریخی غیرواقعی و عجیب و
غریب برای نوروز تراشیده و سعی در پیوند نوروز با گفتمان و ایدئولوژی بستهی خود
داشته و با اعمال سیاست سرکوب و ارعاب تلاش مینماید نوروز را از ماهیت ملی و
ضداستبدادیاش تهی نماید، اما ملت کرد در کردستان ایران در هیچ شرایطی نگذاشتهاند
حقیقت نوروز و شعلههای آتش سرخ نوروز از قلههای بلند میهن فروکش کند، هر چند این
پایداری هزینهی خاص خود را هم داشته است.
کردستان تحت سلطهی جمهوری اسلامی، اقلیمی میلیتاریزه میباشد که تمامی جوانب زندگی
مردم (خصوصی و عمومی) تحت نظر و کنترلی شدید و غیرانسانی و دشوار میباشد. نوروز
2708 کردی در حالی در کردستان ایران برگزار شد که بخش کثیری از فعالین سیاسی، مدنی،
فرهنگی، زنان و دانشجویان و کارگران که پیشاهنگان عرصهی مبارزهی داخلی جهت فعالیت
و برگزاری تجمعات بودند، یا در سلولهای انفرادی رژیم بودند یا تحت فشار قرار داشته
و حق حضور در هیچگونه فعالیت و مناسبت مردمی را ندارند. اما با تمامی اینها، ملت به
شیوهای گسترده، نوروز را همچون نمادی مبنی بر وجود شناسنامهی مستقل ملی و
متفاوتبودن هویت ملیاشان گرامی داشتند و مردم در شهرهای: دهگلان، سردشت، سقز،
مهاباد، بوکان، و... به خیابانها آمدند و در بسیاری از شهر و روستاها با نیروهای
ضدخلقی رژیم مقابله نمودند. جمهوری اسلامی امسال نیز همچون سنت معمول خویش دهها تن
از جوانان شرکتکننده در جشن نوروز را بازداشت و راهی بازداشتگاهها نمود تا بدان
طریق، شادیهای مردم را محدود کرده و از سرایت پیامهای سیاسی که در موازات
آیینهای نوروزی مطرح و در هنگام تجمعات مردمی به گونهای برجسته ظهور مییابد،
جلوگیری نماید. حتی جهت هویدانمودن بیش از بیش سیمای درنده خوییاش، همزمان با ایام
نوروز، مناطق مرزی اقلیم کردستان را آماج توپبارانهای خود قرار داد و مردم چندین
روستا را خانهبهدوش و آواره کرد.
در بخشهای دیگر کردستان، به علت تفاوت و شکاف عمیق میان فرهنگ و زبان کردها و
دولتهای اشغالگر حاکم، نوروز همیشه شور و شعف خاص خود را داراست. بدین سبب نوروز
کردها و آتش مقدس نوروزیاشان همیشه با آتش کینه و نفرت استعمارگران درهم آمیخته و
عید و نوروز و شهادت با هم و در کنار هم، شناسنامه و مفهوم نوروزهای ستمدیدگیاشان
بوده است. کردستان سوریه یکی از بخشهای وطن است که همیشه قربانیشدن در راه میهن و
شهادت در آستانهی نوروز را تجربه کرده است. برای مثال در پیشاپیش نوروز 2704 کردی،
در توطئهای که از پیش طراحی شده بود بیش از 28 تن از ساکنین شهر قامشلو را شهید و
حدود 500 تن را مجروح کردند، البته این فرآیند به درازای حاکمیت بعث ادامه داشته
است. همچنین روز پنجشنبه 20 مارس 2008 به هنگام پاسداشت نوروز، نیروهای بعث به سوی
مردم قامشلو آتش گشودند و 3 تن از شرکتکنندگان را به اسامی: "محمدزکی رمضان، محمد
محمود حسن، محیالدین حاجیجمیل عیسی" را شهید و چند تن دیگر را نیز مجروح نمودند.
اما این خشونتها نه تنها در ارادهی ملت خللی وارد نکرده، بلکه عظمت نوروز و
کینهی اشغالگران از پیام ضد خودکامگی این جشن را بیشتر اثبات نمود. بدین علت مردم
کرد ضمن گسترش و همگیرنمودن مراسمهای نوروزی، در روز جمعه 21 مارس با حضور بیش از
70 هزار نفر و با شعارهای: "شهیدان نمیمیرند، زندهباد کردستان و اتحاد ملت کرد،
نابودباد شوینیسم و نابودباد قتلوعام"، با پیچیدن پیکر شهدا در پرچم مقدس کردستان،
پس از راهپیمایی دو کیلومتری، پیکر شهدا را در گورستان "هلالیهی تازه" به خاک
سپردند.
این خشونتها در حالی صورت میگیرد که مدتی پیش از این مردم این بخش کردستان به
هنگام اعتراض به حمله ترکیه علیه اقلیم کردستان، مورد یورش نیروهای بعث قرار گرفته
و چند تن از آنان به شهادت رسیدند که یکی از آنان "عثمان سلیمان حجیکوبانی"،
نماینده پیشین پارلمان سوریه (90ـ94) در شهر حلب بود. کردهای تحت سلطهی رژیم بعث
سوریه نه تنها این خشونتها را مانعی کارگر ندانستند، بلکه گرامیداشت نوروز را
همچون راهی جهت مقابله با اشغالگر و زنده نگهداشتن یاد و راه شهدا دانسته و
شجاعانه سیاست مسکوتگذاشتن و عزاداران نمودن و به انزواکشیدن ملت کرد را خنثی
کردند. حتی رژیم بعث خیاطهای کردیدوزی را که لباس کردی برای مشتریانشان دوخته
بودند، دستگیر و راهی بازداشتگاهها نمود. در واکنش به این قتلعامها، رهبری اقلیم
کردستان در مورخهی 21/3/2008 طی بیانیهای ضمن محکومکردن یورش به شهروندان کرد در
شهر قامشلو، بر این نکته تأکید نموده است که "نمیتوان در برابر این عمل وحشیانه که
پایمالنمودن حقوق بشر و مرگ به خاطر هویت ملی است سکوت نمود". همچنین وزارت امور
خارجهی آمریکا به تندی قتلعام شهروندان غیرنظامی کرد در سوریه را محکوم کرد.
سیمای دیگر نوروز در کردستان، خروش همگانی مردم برای گرامیداشت نوروز در کردستان
ترکیه میباشد. این بخش پرجمعیتترین بخش کردستان است که تاریخی خونین همچون بخشهای
دیگر پشتسر نهاده است. نوروز در آنجا به علت سیاست انکار ملت کرد تا اواسط دههی
90 میلادی به تمامی ممنوع بود. اما مبارزهی سازمانهای مدنی کردها و فشارهای
اتحادیهی اروپا بر ترکیه باعث گشت که این فرصت برای کردها میسر گردد تا بتوانند به
شیوهی رسمی مراسم نوروز را برگزار نمایند. اما این مراسمات تاکنون هم بدون مانع و
مشکل و دردسر نبوده است زیرا همه ساله نیز نوروز این بخش مورد هجوم و یورش
وحشیانهی راسیسم کمالیست قرار گرفته است.
نوروز 2708، ابتدا در شهر دیاربکر با شرکت نزدیک به یک میلیون نفر برگزار گردید،
نوروز بیهمتای امسال دیاربکر ابتدا با یک دقیقه سکوت برای پاسداشت یاد تمامی
شهیدان کردستان آغاز گشت، سپس فراکسیون نمایندگان کرد در پارلمان ترکیه آقای احمد
ترک، شهردار شجاع دیاربکر، عثمان بایدمیر، خانم لیلا زانا و نمایندگان کرد پارلمان
و تعدادی شخصیت دیگر، که تعدادی از آنان، از جمله احمد ترک، با لباس رسمی پیشمرگان
آن بخش بر تن، بر روی سکوی محل مراسم حضور یافتند و با زبان کردی ضمن شادباش عید
ملی، سیاستهای ضدکرد حکومت را مورد انتقاد قرار داده و از تلاشها و مواضع
میهندوستانه و مدنی مردم قدردانی به عمل آوردند. خانم لیلا زانا ضمن تحلیل جوانب
مختلف مسئلهی کرد و سیاستهای سیستم حاکم، گفت: "دین عبادت است، اما هویت ملی
موجودیت ماست". این مراسم در شرایط تقریباً میلیتاریزه برگزار گردید زیرا پیش از
اجرای مراسم صدها خودرو نفربر زرهی در شهر دیاربکر مستقر شده بودند، همچنین در
هنگام برگزاری آیین نوروزی، هلیکوپترها و هواپیماهای جنگی ترکیه بر فراز محل مراسم
در پرواز بودند. از سوی دیگر با حضور 300 هزار نفری کردها در شهر استانبول نوروز به
طرزی با شکوه برگزار شد، اما متأسفانه آیینهای نوروزی در دیگر شهرهای کردستان
ترکیه آماج سرکوب و دخالت نیروهای امنیتی ترکیه و ارتش آن کشور شد و آنان با
استفاده از شلیک گاز اشکآور، فشار آب و باتوم برقی و شلیک گلوله شرکتکنندگان در
مراسمات نوروزی را متفرق کردند. در شهرهای وان، سیرت، جولهمرگ، هکاری، گوور،
اورفا، ماردین، ازمیر و... صدها نفر مجروح و بیش از 800 نفر بازداشت شدند. برای
نمونه، روز نخست در شهر وان 69 تن مجروح شدند که 20 تن از آنان توسط گلولهی شلیک
شده از سوی پلیس مجروح شده بودند. همچنین با توجه به تصاویری که از سوی رسانههای
جمعی جهانی انتشار یافت، نیروهای ترکیه بسیار بیرحمانه و وحشیانه، کودکان و زنان
سالخورده را سرکوب و قلعوقمع کرده بودند. در نتیجهی این یورشها، "زکیه آرینج" و
"رمضان داو" از شهر وان و "اقبال یاشار" 20 ساله از شهر گوور به شهادت رسیدند. اما
این مقابلهی غیرانسانی دولت ترکیه نه تنها مردم را وادار به عقبنشینی نکرد، بلکه
مردم روز دوشنبه (24/3/2008) با راهپیمایی 50 هزار نفری در شهر وان، ضمن محکومکردن
اقدامات نیروهای ترکیه، در مراسم ختم شهید زکیه شرکت جستند. همچنین در گوور با نبش
قبر شهید اقبال که به طور مخفیانه از سوی پلیس دفن شده بود، طی مراسمی با شکوه و
عظیم، به شیوهای در خور، پیکر شهید به خاک سپرده شد. اعمال خشونتآمیز پلیس و
نیروهای ویژه سبب گشت که مردم شجاعانهتر در برابر سیستم شوینیستی حاکم قد علم کرده
و نوروز را با شکوهی بیمانند جشن بگیرند به طوری که اردغان ناچار شد به دلیل
گستردگی حضور و مقابلهی مردم از DTP برای بازگشت آرامش به شهرها استمداد بطلبد.
پاسداشت نوروز در اقلیم آزاد کردستان و در آمیختهبودن تمامی آیینهای نوروزی با
فعالیتهای ملی، حاکی از همراستایی مبارزهی کوهستان و شهر طی مکانیزمی درست و
امروزی بود، به طوری که خیابانهای شهرهای کردستان در هر سه بخش تحت سلطه بنابر
فرصت و شرایط ممکن، همچون سنگر مقاومت و مقابله علیه سیاستهای انکار، آسیمیلاسیون،
سیاست زدایش ملت، سمبلهای انقلاب و فرهنگ ملی و شناسنامه و هویت کردستانیان در
آمد. همچنانکه دبیرکل حزب، جناب آقای مصطفی هجری در پیام نوروزی خویش فرمودند که:
"همزمان با نو شدن سال و برگزاری جشن ملی نوروز ملت کرد، گامهایمان برای طیکردن
راه پرپیچوخم مبارزه استوارتر، امید به رهایی از زیربار ستم و استثمار در قلبمان
شعلهورتر و افق پیروزی و نیل به حقوق و آزادیهای مردم کردستان را، روشنتر و
درخشانتر از هر زمانی میبینیم". |
