باشد که "P.K.K" این فرصت را غنیمت شمرد

01-02-1387

? :رضا فتح‌الله‌نژاد
"تروریست"، مفهوم معروف و در عین حال مضمحل‌کننده‌ای است که در طول تاریخ جنبش رهایی‌طلبانه‌ی ملت کرد در همه‌ی بخشهای کردستان، اطلاق آن به احزاب و سازمانهای کردستانی بسیار دشوار و در حد غیرممکن بوده است. در طول مبارزات پیگیر و خستگی‌ناپذیر ملت کرد، رژیمهای حاکم بر هر

کدام از بخشهای کردستان، به رغم رفتار ضدبشری و گاهاً تروریستی خویش سعی برآن داشته‌اند که با وارونه‌نمایی قضایا، چنین جلوه دهند  که جنبش برحق کردستان و فعالیت احزاب و سازمانهای کردستانی، هم در اهداف و هم در روش مبارزاتی‌اشان، تروریستی هستند، اما خوشبختانه نه تنها هدف مضمحل‌کننده و انحرافی آنها متحقق نشده‌است، بلکه این همان رژیمها بوده‌اند که هم از نظر افکار عمومی و وجدان بشریت و هم از سوی دولتها و نیروهای مدعی دمکراسی تروریست خوانده شده و بدنام شده‌اند. متأسفانه، دولت شوینیست ترکیه در این هدف تخریبگر و انحرافی خود موفق شد و حزب کارگران کردستان (P.K.K) به اولین و تنها حزب کردستانی تبدیل شد که تروریست خوانده شد و از سوی اتحادیه‌ی اروپا، ایالات متحده‌ی آمریکا و چند کشور نیز به عنوان گروهی تروریستی قلمداد گشت. در 15 فروردین‌ماه امسال، دادگاهی در اروپا، دستور اتحادیه‌ی اروپا مبنی درج اسم "P.K.K" در لیست گروههای تروریستی را نادرست دانست و بدین‌ترتیب، اقدامی نویدبخش صورت گرفت که لازم است "P.K.K" این فرصت را غنیمت شمرد و به مرور هم از لیست گروههای تروریستی اتحادیه‌ی اروپا و هم از لیست گروههای تروریستی ایالات متحده‌ی آمریکا خارج شود. البته همچنانکه خبرگزاریها اعلام نموده‌اند، دادگاه مذکور، عالی‌ترین دادگاه آن اتحادیه محسوب نمی‌شود و حتی اگر عالی‌ترین دادگاه نیز همین دستور را تأیید نماید، در اینصورت این دولتها هستند که درباره‌ی ماندگاری و یا حذف نام "P.K.K" از لیست گروههای تروریستی، دستور نهایی را صادر خواهند کرد. بنابراین، راه خروج "P.K.K" از این وضعیت، طولانی و مستلزم بردباری، دقت نظر، بازخوانش معادلات سیاسی و پارادایمها و همچنین بازنگری دقیق روش مبارزاتی از سوی "P.K.K" می‌باشد.
دولت کمالیستی ترکیه از بدو بروز جنگ مسلحانه‌ی "P.K.K" از سال 1984 بدین‌سو، درصدد بوده مهر تروریست‌بودن بر پیشانی آن حزب بزند و چنین وانمود کند در آن کشور، آزادی و دمکراسی کاملاً نهادینه شده، امکان مبارزات مدنی وجود دارد و در چنین شرایطی، هر جریانی به اسلحه متوسل شود، اهداف تروریستی را تعقیب می‌کند. اما متأسفانه، "P.K.K" در مقابل، قادر نبوده به نحوی مناسب این تلاش انحرافی را پاسخ گوید. "P.K.K"، چنین به مبارزه نگریسته است که انگار، کردستان مکانی خارج از جهان می‌باشد، معادلات سیاسی منطقه و جهان تأثیری بر این مبارزات برجای نمی‌گذارند و اغلب اوقات انتقاداتی را که بر روش مبارزاتی‌اش وارد آمده، سانسور کرده و به این امر که یک وجهه‌ی عینی تبدیل‌شدن به قدرت، جلب حمایت سیاسی در هر سه سطح کردستانی، منطقه‌ای و جهانی می‌باشد، وقعی ننهاده است. البته نباید این قضیه را فراموش کرد که ترکیه در جریان ائتلافهای استراتژیک دوران جنگ سرد، در جبهه‌ی کشورهای غربی قرار گرفت و با عضویت در پیمان "ناتو"، ماهیت شوینستی خود را تا حدودی از دیدها پنهان کرده بود و اعضای "ناتو" در دوران جنگ سرد، اساساً مخالف هر سازمانی موضع می‌گرفتند که تضعیف ترکیه را تعقیب می‌کرد، اما این امر بدین معنی نیست که "P.K.K" نمی‌توانست با اتخاذ سیاست و استراتژی دقیق و انسان‌محورانه، از سویی کاری نکند که ترکیه‌ی کمالیستی آنرا به نفع خود مصادره به مطلوب کند و از دگر سوی از خلاء‌ها و اختلاف منافع میان ترکیه و غرب استفاده کند. به عبارت دیگر، "P.K.K" می‌توانست در راستای معرفی ماهیت ضدبشری دولت ترکیه و معرفی ماهیت انسان‌محورانه‌ی مبارزات ملت کرد در کردستان ترکیه، از فرصتهای دیپلماتیک و تبلیغاتی بهره جوید، اما متأسفانه آنطور که می‌بایست، موفق به انجام‌دادن وظیفه‌ی مزبور نشد که شکافتن جزئیات آن در قالب این گفتار نمی‌گنجد.
"P.K.K"، زمانی پا به عرصه‌ی مبارزاتی گذاشت، که پیشتر چند حزب و سازمان کردستان ترکیه، در بطن توده‌های مردم و با بهره‌جویی از امکان مبارزات پارلمانی، در راستای دستیابی به اهداف ملی ملت کرد در آن بخش کردستان مشغول مبارزه بودند. "P.K.K"، سرکوب نظام‌مند و پاسخگونبودن مبارزات پارلمانی در آن کشور را به عنوان عامل اصلی اقدام به مبارزه‌ی مسلحانه از سوی خویش، نام برد. "P.K.K" در این مبارزات، استراتژی خود را بر این مبنا پایه‌ریزی کرده بود که مهم نیست جهان خارج چگونه به مشروعیت مبارزات می‌نگرند، مهم اینست که حمایت توده را جلب کرده باشی، اما متأسفانه در این استراتژی "P.K.K" به این امر موثر توجه نشده که رویکرد جهان خارج از حزب، آنهم در عصر تسریع ارتباطات و جهانی‌شدن، بر افکار عمومی مردم در داخل کشور تأثیرگذار می‌باشد.
با توجه به این اصل انکارناپذیر که پیشبرد مبارزه در هر کدام از بخشهای کردستان، باعث پیشبرد مبارزات در سایر بخشهای کردستان خواهد شد، لازم و نیز به سود نه تنها خود "P.K.K"، بلکه جنبش ملت کرد در همه‌ی بخشها است که "P.K.K" خود را بازنگری کرده، نقاط ضعف خود را روشن کرده و آنها را رفع نماید. به ویژه هم‌اکنون که یک دادگاه اروپا این دستور نویدبخش را صادر نموده که می‌شود "P.K.K" را از لیست گروههای تروریستی خارج نمود، بهترین امکان و فرصت برای "P.K.K" مهیا گشته که بهتر است این سازمان نهایت بهره را از فرصت به وجودآمده ببرد. در همین راستا، "P.K.K" می‌تواند در کنار گام‌نهادن به سوی انجام اصلاحات، از تجارب، نفوذ دیپلماتیک و حمایت نیروهای اصیل سایر بخشهای کردستان بهره گیرد و با حذف نامش از لیست مضمحل‌کننده‌ی گروههای تروریستی، انسان محورانه‌بودن جنبش برحق ملت کرد، بیش از پیش اثبات گردد.