مصاحبهگر: عزیز شیخانی
آنچه در ذیل میآید متن مصاحبهی آقای مصطفی هجری، دبیرکل حزب دمکرات کردستان ایران
است. آقای هجری در این مصاحبه به تشریح موانع موجود بر سر راه عدم دسترسی کردها به
حق تعیین سرنوشت میپردازد و میگوید: عوامل داخلی نقش منفی بزرگی در عدم موفقیت
کرد ایفا نمودهاند.
سوال: دیدگاه و نظر شما دربارهی حق تعیین سرنوشت ملت کرد چیست؟
هجری: تعیین سرنوشت حق طبیعی هر ملت و از جمله کردها است. منظور این است که هر ملتی
میبایستی از این حق برخوردار باشد که چگونگی سیستم ادارهی کشورش را تعیین کند،
روشهای زندگی، رفتار، سیاست و... خود را برگزیند.
سوال: چه عواملی موجب عدم پیروزی ملت کرد درجریان تأمین حق تعیین سرنوشتش شدهاند؟
هجری: عوامل بسیاری وجود دارد و در اینجا امکان تشریح مفصل آن عوامل نیست، اما اگر
بخواهیم بهطور خلاصه بدان بپردازیم، من آنها را به دو بخش تقسیم میکنم:
الف) عوامل خارجی: این مهمترین عامل عدم موفقیت ملت کرد در دستیابیاش به حق تعیین
سرنوشت است. سلطهی حکومتهای اشغالگر بر بخشی از کردستان که تحت حاکمیت آنها قرار
دارند، همچون سلطهی حکومت جمهوری اسلامی بر مردم کرد در کردستان ایران، حتی سلطهی
هر یک از آن حکومتها بر کردهای ساکن سایر بخشهای کردستان، همانند سلطهی حکومتهای
ترکیه و ایران بر کردستان عراق بر این روند تأثیرگذار بوده است.
سیاست بینالمللی نیروهای صلاحیتدار برای حفظ منافع خودشان بر یاریرساندن به
حکومتهای استیلاطلب و انحصارطلب حاکم بر کردها مبتنی بوده است.
ب) پس از عوامل خارجی، عوامل داخلی نیز نقش منفی بزرگی در عدم موفقیت ملت کرد داشتهاند،
احتمالاً مهمترین عامل در این قسمت از بدو امر تاکنون، استیلای احساسات به جای
تجزیه و تحلیل و منطق در رفتار و عملکردهای ملت کرد بوده باشد. چنانچه نگاهی گذرا
به تاریخ جنبشهای خونین و شکستخوردهی خویش بیاندازیم، اثرات منفی این عامل به
وضوح نمایان است. احساسات مذهبی، عشیرهای، ساده و بی آلایش بودن کرد که بسیاری از
اوقات دوست و دشمن خود را درست تفکیک نکرده است و لذا نتوانسته است با هر یک از
آنها رفتاری مناسب و عقلانی داشته باشد، جنگهای خونین داخلی از دیرباز تاکنون و
غیره همگی ریشه در احساساتیبودن ملت کرد دارند.
سوال: گذشتهی مبارزات ملت کرد را چگونه ارزیابی میکنید؟
هجری: چنانچه از موارد ضعفی که در گذشتهی مبارزاتی ما وجود داشته است و در پاسخ
پرسش قبلی بدان پرداختم، بگذریم، به نظر من مبارزات ملت کرد، مبارزاتی مشروع بوده
است و اگر اکنون و به دنبال سپریشدن نزدیک به یک سده، اشغالگران کردستان در سیاست
خود مبنی بر امحای ملت کرد موفق نشدهاند، یکی از دلایل آن به آنهمه جانفشانی و از
خودگذشتگیای برمیگردد که در برابر اشغالگران از خود نشان دادهاند.
سوال: دیدگاه شما در بارهی دولتها و ملتهای سلطهگر در ایران، ترکیه، سوریه و عراق
چگونه است؟
هجری: دولتها و ملتهای سلطهگر در این چهار کشور، ساختاری دیکتاتور و انحصارطلب
دارند و حاضر نیستند در حاکمیتی که در اختیار خود دارند، هیچ ملت دیگری و از جمله
ملت کرد را سهیم گردانند. بنابراین میتوانم بگویم ملت کرد هنوز مبارزات طولانی
علیه آنها در پیش دارد.
سوال: راه حل مسئلهی ملت کرد از دیدگاه شما چیست؟
هجری: چنانچه آرزوها و رویاها را به کناری نهیم و واقعیتها و نیروی خود را معیار
بگیریم، بهنظر من راه حل مسئلهی کرد در عصر کنونی عبارت از این است که کردها در
کشورهایی که ساکن آنها هستند، در چهارچوب آن کشورها از حکومت منطقهای خود برخوردار
باشند.
سوال: چقدر معتقد و امیداوار به تأسیس دولت کردی هستید؟
هجری: به تأسیس دولت کردی باور دارم، اما فکر نمیکنم در کوتاهمدت ممکن باشد.
سوال: کرد در میدان دیپلماسی و روابط بینالملل از چه جایگاه و مکانی برخوردار است؟
هجری: از جایگاه مستحکمی برخوردار نیست. با این وجود میتوانم بگویم که در سالهای
اخیر و به یمن ارتباطات سریع و بهویژه متعاقب تأسیس حکومت اقلیم کردستان در عراق،
ملت کرد بیشتر شناخته شده و بیشتر توانسته صدای مظلومیت خود را به گوش جهانیان
برساند. علیرغم همهی اینها، ملت کرد از لحاظ دیپلماسی در نقطهی سرآغاز قرار دارد.
سوال: نظر شما دربارهی زبان استاندارد کردی و چشمانداز ایجاد زبان استاندارد چیست؟
هجری: هر ملتی به وجود زبان استاندار نیازمند است، اما ملت کرد تا دارای حکومت
نباشد، بسی دشوار است که بتواند زبان استاندار ایجاد کند.
سوال: جایگاه و مقام احزاب کردی را در صحنهی امروز کردستان چگونه ارزیابی میکنید؟
هجری: علیرغم اینکه انتقادات فراوانی بر احزاب کردی وارد است، اما به نظر من احزاب
بهطور کلی از جایگاه ویژهای در جامعه برخوردارند.
سوال: نظر شما در بارهی تأسیس مرکز ارتباطات و نمایندگی ملت کرد در جهان خارج چیست؟
شرایط کرد و کردستان، بنیانهای سیاسی در کردستان و تحولات جهان تا چه اندازه در جهت
پیشبرد اندیشههای شما عمل میکنند؟
هجری: تأسیس مرکز ارتباطات و نمایندگی یکدست ملت کرد در خارج از کشور، امری بسیار
مثبت و مثمرثمر خواهد بود. ملت کرد در خارج از کشور میتواند چنین موسسهای را
بنیاد نهد، اما این امر مستلزم همکاری و کمک همهی جریانات میباشد.