کریم پرویزی
رهبر رژیم در خطبههای نماز جمعه 29 خرداد، به تمامی جنایاتی اعتراف کرد که سالیان
زیادی است که نیروهای آزادیخواه از آن سخن میرانند و رژیم را فاسد، جنایتکار و
مستبد مینامند. وى همچنین اعتراف کرد که هر آنچه از اختلاف و رقابت در میان
باندهای رژیم بوده، تماماً درون نظام بوده و کسانی که بدان دل خوش کرده بودند که
شاید یکی از باندهای رژیم، آزادیخواه بوده یا به خاطر منافع مردم فریاد برآورده است،
به بیراهه رفتهاند.
بدین سان و با سخن گفتن از توطئهی به قول وی دشمنان نظام برای کاهش اعتماد مردم به
رژیم و کاهش مشارکت، موجب تضعیف مشروعیت رژیم شوند، خامنهای به همگان گفت که مردم
را برای آن میخواستند که بر سر صندوق حاضر شده و به رژیم مشروعیت دهند تا در
معادلات منطقهای و جهانی با پشتوانهای قدرتمند ظاهر شود و اعلام نمود که آنانی که
رأی دادند در واقع به نظام رأی دادهاند.
خامنهای آشکارا اعلام نمود که تمامی کاندیداها در درون نظام بودهاند و کارنامه
گذشتهاشان را تأیید کرد اما راه آینده را بدینگونه جلوی پایشان گذاشت: یا گردن به
قانون ولایت فقیه بنهند یا بیرون از نظام قرار بگیرند و مسئولیت خونریزی و ترور و
سرکوبها با آنها خواهد بود!
اصلاحطلبان حکومتی در این دو راهی گر راه تسلیم را برگزینند و همچون گذشته به
بارگاه ولایت بازگردند و تظاهر کنندگان و معترضین را اغتشاشگر بنامند، در واقع
خودکشی سیاسی نموده و مردمان به جان آمده از ستم رژیم نیز راهی دگر خواهند گزید و
به تمامی در مقابل رژیم قرار خواهند گرفت.و گر کسانی از اصلاحطلبان حکومتی به آغوش
ولایت بازنگردند و به صفوف مردم حقطلب بپیوندند، خروش اینبار مردم ، مورد خشونت و
سرکوب رژیم قرار گرفته و شاید کوتاه مدتی تحت فشار امنیتی آتش زیر خاکستر شود اما
این جنبش سرکوب و منکوب نخواهد شد و تومار عمر رژیم را درهم خواهدپیچید.
هر یک از راههای پیشرو را برگزینند، سخنان خامنهای تیر خلاص بر مغز اصلاحطلبی
حکومتی و گشودن دروازهای بروی سقوط کاخ شیشهای ولایت فقیه بود. برخلاف پایان
سخنانش که با خواندن سوره نصر گفت: "اذا جاء نصرالله و فتح"، نه تنها فتح و نصر
برای رژیم جمهوری اسلامی نخواهد بود بلکه آغاز پایان خواهد بود.