جنگ جناحی رژیم و اپوزیسیون دمکرات ایران

31-03-1388
باران
طی تبلیغات و آژیتاسیون انتخابات فرمایشی دور دهم ریاست جمهوری در ایران، مجموعه اقداماتی ناموفق در راستای فریب افکار عمومی ایران، به ویژه در مناطق مرکزی اتخاذ شد تا مردم به جای مبارزه برای ساقط نمودن کلیت رژیم، ولایت فقیه و رهبری علی خامنه‎ای را مادام‎العمر تصور کرده و خود را به بگومگوهای جناحی از جناحهای رژیم و یک مقام تدارکاتچی سرگرم کنند. این گمراه‎سازیها به منظور واردآوردن ضرباتی سنگین و استراتژیک بر پیکر مبارزات مردم اعمال می‎شد. عبارت مردم در اینجا گویای مردمی است که در عصر حاضر هرگونه شک و تردیدی نسبت به حقوقشان مزاحی بیش نیست، در حالی که میرحسین موسوی، پاسدار دیروز و اصلاح‎طلب اصولگرای امروز هنوز که هنوزه در پی آنست که آخوندی از حجره‎ای فتوا دهد که این حقوق حلال است یا حرام. این یکی از تلاشهای ناکام بوده و هست که مسئله را باز هم به مراجع تقلید پیوند می‎دهند، در حالیکه بیش از 100 سال قبل و در دوران انقلاب مشروطه گفتمان سیاسی با تمام موارد ارتجا عی‎اش، بازهم از مباحث اکنون جناحهای رژیم مترقی‎تر بوده است. رئیس جمهور در ایران بی‎اختیار است و در واقع مردم را به جنگ بر سر هیچ می‎کشانند و افرادی نیز از سر اطلاع یا نادانی دل به این بسته‎اند که با اینگونه جنگهای زرگری، جمهوری اسلامی را ناچار به عقب‎نشینی خواهند کرد. بازهم مجبوریم 8 سال دوران خاتمی را مثال بزنیم که چگونه خاتمی در ماههای پایانی دوران تصدی‎اش در مراسم روز دانشجو در دانشگاه تهران، انگشت خود را به نشانه عصبانیت به سوی دانشجویان دراز کرد و به آنها گفت که خاموش می‎شوید یا بگویم خاموشتان کنند. شخصی آمده و ادعا دارد که می‎خواهد نظام را نجات دهد، نظامی که ایشان نجات خواهدداد، مگر همانی نیست که هم اکنون طرفداران او را در خون می‎غلتاند. شخصی 30 سال سکوت کرده و حالا می‎گوید سکوت 20 ساله‎ی خودش را شکسته است، پس 10 سال دیگری که سکوت نکرده بود چه اقداماتی را صورت داده است، به غیر از مشارکت در قتل، زندانی‎نمودن فرزندان مردم و ویرانسازی خانه و کاشانه‎ی مردم. همین بس که یکی از نامزدهای تعیین‎شده‎ی رژیم همه‎ی افتخارش آن بود که در ایامی که مردم ایران و کردستان گوشت دم توپ و تانک شده و قتل عام می‎شدند، ایشان از جانب خمینی اختیار کامل داشت که جیبهای خالی خود را از بیت المال پر کند.
به همین دلیل بسیاریها درصدد بودند تا اپوزیسیون جمهوری اسلامی و هدف اصلی که دمکراسی است، فراموش شود و مردم را بر روی چگونگی اجرای قوانین سرکوبگرانه و تحکم‎آمیز رژیم به جان همدیگر بیاندازند. اپوزیسیون جمهوری اسلامی عبارت است از احزاب و جریانات سیاسی عرصه سیاسی ایران که قصد دارند جمهوری اسلامی ایران را ساقط کرده و به جای این نظام استبدادی و ارتجاعی، یک سیستم سیاسی دیگر را بنا به آرمانها و اهدافشان تاسیس کنند. در سیستمی که مورد نظر اپوزیسیون دمکرات ایران است، حاکمیت از آن مردم است، بر مردم تقسیم شده و مشروعیت خود را از مردم می‎گیرد. نیروی بالقوه‎ی آحاد مردم و نیروی جوانی که اکنون در میان همه‎ی ملیتها، اقشار و طبقات مختلف ایران مشاهده می‎شود، باید در راستای فردایی واقعی و دمکراتیک هزینه شود و امکان سواستفاده از آن و به هدردادن آن در جنگ میان رفسنجانی و احمدی‎نژاد که هر دو جنایتکار بین المللی هستند، سلب شود.
وظیفه‎ی کنونی اپوزیسیون دمکراتیک ایران از هر زمانی سنگین‎تر می‎باشد و اتحاد و یکصدایی اپوزیسیون، انرژی‎بخش مبارزات اساسی و مژده‎بخش فردایی روشن و امیدوارکننده خواهد بود. .31-03-1388
باران
طی تبلیغات و آژیتاسیون انتخابات فرمایشی دور دهم ریاست جمهوری در ایران، مجموعه اقداماتی ناموفق در راستای فریب افکار عمومی ایران، به ویژه در مناطق مرکزی اتخاذ شد تا مردم به جای مبارزه برای ساقط نمودن کلیت رژیم، ولایت فقیه و رهبری علی خامنه‎ای را مادام‎العمر تصور کرده و خود را به بگومگوهای جناحی از جناحهای رژیم و یک مقام تدارکاتچی سرگرم کنند. این گمراه‎سازیها به منظور واردآوردن ضرباتی سنگین و استراتژیک بر پیکر مبارزات مردم اعمال می‎شد. عبارت مردم در اینجا گویای مردمی است که در عصر حاضر هرگونه شک و تردیدی نسبت به حقوقشان مزاحی بیش نیست، در حالی که میرحسین موسوی، پاسدار دیروز و اصلاح‎طلب اصولگرای امروز هنوز که هنوزه در پی آنست که آخوندی از حجره‎ای فتوا دهد که این حقوق حلال است یا حرام. این یکی از تلاشهای ناکام بوده و هست که مسئله را باز هم به مراجع تقلید پیوند می‎دهند، در حالیکه بیش از 100 سال قبل و در دوران انقلاب مشروطه گفتمان سیاسی با تمام موارد ارتجا عی‎اش، بازهم از مباحث اکنون جناحهای رژیم مترقی‎تر بوده است. رئیس جمهور در ایران بی‎اختیار است و در واقع مردم را به جنگ بر سر هیچ می‎کشانند و افرادی نیز از سر اطلاع یا نادانی دل به این بسته‎اند که با اینگونه جنگهای زرگری، جمهوری اسلامی را ناچار به عقب‎نشینی خواهند کرد. بازهم مجبوریم 8 سال دوران خاتمی را مثال بزنیم که چگونه خاتمی در ماههای پایانی دوران تصدی‎اش در مراسم روز دانشجو در دانشگاه تهران، انگشت خود را به نشانه عصبانیت به سوی دانشجویان دراز کرد و به آنها گفت که خاموش می‎شوید یا بگویم خاموشتان کنند. شخصی آمده و ادعا دارد که می‎خواهد نظام را نجات دهد، نظامی که ایشان نجات خواهدداد، مگر همانی نیست که هم اکنون طرفداران او را در خون می‎غلتاند. شخصی 30 سال سکوت کرده و حالا می‎گوید سکوت 20 ساله‎ی خودش را شکسته است، پس 10 سال دیگری که سکوت نکرده بود چه اقداماتی را صورت داده است، به غیر از مشارکت در قتل، زندانی‎نمودن فرزندان مردم و ویرانسازی خانه و کاشانه‎ی مردم. همین بس که یکی از نامزدهای تعیین‎شده‎ی رژیم همه‎ی افتخارش آن بود که در ایامی که مردم ایران و کردستان گوشت دم توپ و تانک شده و قتل عام می‎شدند، ایشان از جانب خمینی اختیار کامل داشت که جیبهای خالی خود را از بیت المال پر کند.
به همین دلیل بسیاریها درصدد بودند تا اپوزیسیون جمهوری اسلامی و هدف اصلی که دمکراسی است، فراموش شود و مردم را بر روی چگونگی اجرای قوانین سرکوبگرانه و تحکم‎آمیز رژیم به جان همدیگر بیاندازند. اپوزیسیون جمهوری اسلامی عبارت است از احزاب و جریانات سیاسی عرصه سیاسی ایران که قصد دارند جمهوری اسلامی ایران را ساقط کرده و به جای این نظام استبدادی و ارتجاعی، یک سیستم سیاسی دیگر را بنا به آرمانها و اهدافشان تاسیس کنند. در سیستمی که مورد نظر اپوزیسیون دمکرات ایران است، حاکمیت از آن مردم است، بر مردم تقسیم شده و مشروعیت خود را از مردم می‎گیرد. نیروی بالقوه‎ی آحاد مردم و نیروی جوانی که اکنون در میان همه‎ی ملیتها، اقشار و طبقات مختلف ایران مشاهده می‎شود، باید در راستای فردایی واقعی و دمکراتیک هزینه شود و امکان سواستفاده از آن و به هدردادن آن در جنگ میان رفسنجانی و احمدی‎نژاد که هر دو جنایتکار بین المللی هستند، سلب شود.
وظیفه‎ی کنونی اپوزیسیون دمکراتیک ایران از هر زمانی سنگین‎تر می‎باشد و اتحاد و یکصدایی اپوزیسیون، انرژی‎بخش مبارزات اساسی و مژده‎بخش فردایی روشن و امیدوارکننده خواهد بود.