|
این پرونده بجای آنکه به تهران
برده شود و تحت مطالعه قرار گرفته و بر آن تجدید نظری بهعمل آید، مهر و موم شده در
مهاباد بجا گذاشته شد و هیچ کسی نیز حق نداشت آن را باز کند. سه ماه بعد دادگاه
تجدید نظر هم بدون نگاهی به آن پرونده حکم دادگاه قبلی را تأیید نمود. این بود شیوه
برخورد ناشیانه رژیم با مخالفانش که لکهی ننگ این "محاکمه" و رسوائی روند دادگاهی
قاضیها تا ابد بر پیشانی اجراکنندگان و دستوردهندگانش خواهد ماند. در اینجا لازم
دانستیم برای آندسته از هموطنان ارجمند و پاکدلی که در راه رسیدن به آزادی گام بر
میدارند و برای برقراری دمکراسی واقعی در ایران میکوشند و فعالیت میکنند و بسیار
نیز مایلند واقعیت تاریخی را بدون وارونهکردن آن و بدون در نظرگرفتن منافع ویژهی
گروهی، بدانند، عین مصاحبه مطبوعاتی زندهیاد قاضی محمد، اولین رهبر حزب دمکرات
کردستان ایران، چند روزی پس از اعلام جمهوری در بخشی از کردستان، با سر دبیران و
مدیران برخی از روزنامههای تهران را در اینجا بیاوریم. بیتردید اکثر هموطنان و
خوانندگان ارجمند، تبلیغات زیاد و مشمئز کنندهی رسانههای رژیم دیکتاتوری و حامیان
آنرا در کشورمان شنیده و حتا امروز هم میشنوند، مبنی بر این که کردها و در رأس
آنها زندهیاد قاضی محمد "تجزیهطلب" بودهاند! مطمئنا انتشار این سند در خنثاکردن
گوشهای از این تبلیغات گوش خراش میتواند اثر مثبتی بسود دمکراسی داشته باشد و ما
شکی در آن نمیبینیم که دمکراتها و واقع بینان با دیدن و خواندن این مصاحبه
مطبوعاتی که حدود 62 سال پیش انجام گرفته، طور دیگری در رابطه با نظر قاطع و خواست
کردها فکر خواهند کرد. بنده این مصاحبه را از اولین شماره روزنامه کردستان به زبان
کردی، منتشر درروز پنجشنبه 20 دی ماه 1324 خورشیدی برابر با 11 ژانویه 1946 میلادی
که توسط آقای حسن قاضی در جزوهای در سال 1994 گردآوری شده بوده، گرفتهام. البته
در آن جزوه بخشی از پرسشها و پاسخها افتاده بود که برای اطمینان خاطر آنرا با
کتاب قطع بزرگ گردآوری شده روزنامههای کردستان آن دوره که با همت آقای صالح صدیق
در سال 2007 آماده شده و در کردستان عراق انتشار یافته است، مقایسه نموده و کمبودها
را تکمیل کردم و عین آنچه را که درروزنامه کردستان آن زمان شماره 1 و 2 آمده بوده
در حد توان به فارسی برگردانده و اکنون پیاده مینمایم:
"تعدادی از مدیران جراید تهران، از جمله: آقای تفضلی سر دبیر روزنامه ایران ما،
آقای عباس شاهنده سردبیر روزنامه فرمان، آقای بزرگ علوی (ادیب نامدار و سرشناس
وطنمان) و هرمز دو نویسنده از روزنامههای رهبر و ایران ما، جهت آگاهی از موقعیت
کردستان خود مختار به مهاباد آمده بودند و با جناب قاضی محمد، رهبر ملت کرد، اولین
دیدار و گفتگو را انجام دادند. در اینجا برای آگاهی خوانندگان عزیز روزنامه کردستان،
یک یک پرسشها، همراه پاسخهای جناب قاضی محمد، منتشر میشوند.
پرسش: در تهران گفته میشود که کردها به رهبری جنابعالی جدا میشوند و استقلال
کردستان شان را میخواهند. آیا این درست است؟
پاسخ: خیر این درست نیست، برای آن که ما از دولت (مرکزی) ایران اجرای قانون اساسی
را میخواهیم و مایل هستیم در زیر پرچم ایران یک خود مختاری داشته باشیم که امروز
این خودمختاری را بدست آورده ایم، (اما گویا پذیرفتن این امر برای حکومت مرکزی
خوشایند نیست و اینگونه تبلیغ می کند).
پرسش: شما از چه زمانی خودمختار هستید؟
پاسخ: ما چهار سال است که خودمختاری داخلی داریم.
پرسش: چگونه این خودمختاری خودتان را اداره میکنید؟
پاسخ: در آن مناطقی که توانسته ایم این مسئله خودمختاری را به پیش ببریم، همراه
نمایندگان سرشناس (بزرگ) ملت کرد که چندی پیش در مهاباد حضور داشتند، یک انتخابات
انجام دادیم و یک هیئت 9 نفره بنام هیئت ملی انتخاب شدند و رهبری آن هیئت به من
محول شد، (بوسیله این هیئت منطقه را اداره می کنیم).
پرسش: درتهران میگویند که جنابعالی چند نفر را به باکو فرستادهاید و کاغذ و
چاپخانه و اسلحه آوردهاند و شما یک حزب کمونیست تشکیل دادهاید. آیا این درست است؟
پاسخ: این حرفها (تهمتها) را مسئولان لشگری برایمان درست کردهاند (سرهمبندی کردهاند)
که اینها درست نیستند (واقعیت ندارند). ما چاپخانه و کاغذ را در تبریز خریدهایم و
شما هم میتوانید از آن جائیکه ما آنها را خریدهایم بپرسید و مطلع شوید. تشکیل خزب
کمونیست دروغ است (مسخره است)، چیزی که هست ما در کردستان، همانگونه که قانون اساسی
ایران مجاز دانسته، ملت ما آزادی عقیده به معنای تمام دارند و ما یک حزب علنی و
قانونی داریم، آنهم فرقه دمکرات کردستان (حزب دمکرات کردستان) است.
پرسش: ممکن است که مرام (ایدئولوژی) فرقه دمکرات کردستان را برایمان بیان فرمائید؟
پاسخ: با کمال میل به کوتاهی مرام فرقه دمکرات کردستان را عرض میکنم:
1- ملت کرد در ایران اداره امور خود را در مناطق خود، خود در دست گیرد و در چارچوب
مرزهای ایران آزاد باشد و در آزادی زندگی کند.
2- ملت کرد قادر باشد به زبان کردی تحصیل کند و در سرزمین خود کردستان، مکاتبات
اداری دولتی به زبان کردی انجام گیرد.
3- انجمن ایالتی و ولایتی در کردستان، همانگونه که درقانون اساسی آمده است، به اجرا
درآید، همه کارهای اجتماعی و دولتی را زیر نظر داشته باشد و آن را عملی سازد.
4- مأموران دولتی باید از میان مردم بومی انتخاب شوند و با تصویب یک قانون رابطه
بین مالک و رعیت سازش و همکاری بوجود آید که آینده هر دو طرف تضمین شود.
5- حزب دمکرات کردستان میکوشد که ملتهای ایران در برادری و برابری با هم زندگی
کنند و برای خوشبختی و ترقی میهن خویش تلاش نمایند.
پرسش: آیا حزب دمکرات کردستان در همه ولایات کردستان دارای تشکیلات است؟
پاسخ: فرقه دمکرات کردستان در هر جائی که دولت دیکتاتوری و ارتجاعی اجازه داده باشد،
یک شاخه علنی دارد و در مناطق دیگر هم به حالت مخفی با همه کردهای ایرانی در تماس
است.
پرسش: آیا فرقه دمکرات کردستان با کردهای غیر ایرانی هم ارتباط دارد؟ و آیا او
اتحاد همه کردها را میخواهد؟
پاسخ: خیر به هیچ وجه.
پرسش: اکنون ما فرض میکنیم که قانون اساسی در ایران پیاده و رعایت شود، اگر
خواستهای شما با قانون اساسی همخوانی نداشته باشد، چکار خواهید کرد؟
پاسخ: بلی، فرقه دمکرات (منظور حزب دمکرات کردستان) خواستار رعایت قانون اساسی و
پیاده کردن دمکراسی در ایران است و هرگاه خواستهای ما با قانون اساسی مزبور انطباق
نداشته باشد، تعداد فراوانی از انسانهای آزادیخواه با ما خواهند بود و از آن قانون
اساسی که حقوق ما را به رسمیت نشناسند، جلوگیری خواهند کرد.
پرسش: فرقه دمکرات آذربایجان در انتخابات شرکت کرد و رأی دادند، آیا شما هم این کار
را کردید؟
پاسخ: من آن کار و عمل آدربایجان را بسیار بجا و درست میدانم. اما باید به عرضتان
برسانم که برای ما چنین موقعیتی بوجود نیامد.
پرسش: در مدت این چهار سالی که شما خودمختاری خودتان را اعلام کردهاید، آیا با
دولت مرکزی گفتگو داشتهاید یا نه؟ اگر داشتهاید، چگونه بوده؟
پاسخ: من دو بار به تهران رفتم و هر دو بار خواستهای ملت کرد در کردستان را به عرض
ملوکانه رساندم و تقاضا نمودم، بجای توپ و تانک ریختن بر سر مردم کرد که فقط حق
خودشان را میخواهند، امر بفرمائید به وضع بهداشت و فرهنگ آنها رسیدگی شود. اما (متأسفانه)
نتیجهای بدست نیامد. اگر دولت این گونه بی توجه بماند و بیش از این کم لطفی نماید،
امکان دارد این راهی که ما میرویم مورد توجه قرار گیرد و ما قادر باشیم آزادی و
دمکراسی را برای ملیتهای سراسر ایران تأمین کنیم.
پرسش: گفته میشود که جمعی از کردهای عراق با سلاح و تجهیزات به ایران آمدهاند و
در اینجا تحت حمایت روسها (نیروهای روسیه) زندگی میکنند و آذوقه و خوراکی به آنها
داده میشود. آیا این درست است؟
پاسخ: جمعی (از کردهای) عراق به ما پناه آوردهاند و دراین منطقه هم مأموران مرزی
وجود ندارند تا به آنها کمک رسانند و یا حمایت کنند.
پرسش: آیا در کردستان حزب کومله وجود دارد؟
پاسخ: کومله یعنی حزب و چیزی به این گونه در ایران وجود ندارد، فقط در عراق یک حزب
به این نام هست که متعلق به ما نیست."
قابل ذکر است داخل پرانتزها برای فهم مطلب از مترجم است. در حقیقت مصاحبه در اصل به
زبان فارسی انجام گرفته و روزنامههای مزکور آن را چاپ کردهاند و به احتمال زیاد
در آرشیو شخصی بسیاری از هموطنان دانشمندمان وجود دارند. بسیار سپاسگذارم و منتبار
خواهم شد، در صورت امکان از هر روزنامهای که این مصاحبه در آن درج گردیده و در دست
است، نسخهای یا یک کپی ازآن نسخه برای نگارنده این سطور ارسال شود.
هایدلبرگ آلمان فدرال، 30 مارس 2008
Dr.GolmoradMoradi@t-online.de
|
