تهیه: بارانs
طبق گزارش منابع موثق، دهها خانوادهی آلوده به ویروس ایدز از دیگر شهرهای ایران
به شهر جوانرود منتقل و اسکان داده شدهاند. گفته میشود مسئولان رژیم در جوانرود
از آلودگی آنها به ویروس ایدز آگاه هستند و آنها را جهت انتقال ویروس و پخش مواد
مخدر و روسپیگری بهکار میگیرند.
"ویکی پیدیا" ایدز را
اینگونه تعریف میکند: "ایدز (به انگلیسی AIDS یا Acquired immune deficiency
symdrome) به معنی نشانههای نقض ایمنی اکتسابی میباشد، یک بیماری پیشرونده علاجنشدنی
و قابل پیشگیری است. این بیماری حاصل تکثیر ویروسی به نام اچ آی وی (Human Immune
deficiency Virus) در بدن میزبان است که باعث تخریب جدی دستگاه ایمنی بدن (معروف به
نقص ایمنی و کمبود ایمنی) انسان میگردد که خود زمینهساز بروز عفونتهای موسوم به
فرصتطلب است که یک بدن سالم عموماً قادر به مبارزه با آنهاست و در نهایت، پیشرفت
همین عفونتها منجر به مرگ بیمار میگردد به طوری که بیماری سل عامل اصلی مرگ و میر
در میان مبتلایان به ایدز در سراسر جهان است."
در منطقهی خاورمیانه و شمال آفریقا طبق آمار کشورهایی چون ایران، الجزایر، لیبی و
مراکش بیشتر در معرض خطر آلودگی به ویروس HIV قرار دارند. آمارهای رسمی و ثبتشده
وزارت بهداشت رژیم جمهوری اسلامی ایران نشان میدهد که تا مهرماه 1386، 14 هزار و
554 نفر مبتلا به ایدز شناسایی شدهاند که به گفته "محمد مهدی گویا"، رئیس مرکز
مدیریت بیماریهای وزارت بهداشت، آمارهای تخمینی نشانگر وجود حدود 70 هزار فرد مبتلا
به ویروس ایدز در ایران است که با احتساب جمعیت 70 میلیونی ایران میتوان گفت به
ازای هر هزار نفر یک نفر در ایران به ویروس ایدز (HIV) مبتلاست. روابط جنسی با
افراد مبتلا به ایدز، استفاده از وسایل تزریقی و مشترک آلوده در معتادان تزریقی،
خون و فراوردههای خونی آلوده، انتقال از مادر آلوده به کودک و پیوند اعضا، از
مهمترین راههای انتقال ایدز به شمار میروند. بر پایه آمار استفاده از وسایل تزریقی
آلوده در معتادان و روابط جنسی به ترتیب اولین و دومین راههای انتقال ویروس ایدز در
ایران هستند.
با توجه به آمار بالای روسپیگری و اعتیاد به مواد مخدر در ایران و سیر صعودی ابتلا
به ایدز در ایران، به نظر میرسد که آمار مبتلایان به ایدز حتی از رقم تخمینی حدود
70 هزار نفر بسیار بیشتر باشد. موارد ابتلا به ایدز شناسایینشده، بسیار
تهدیدکنندهتر و خطرناکتر از موارد شناساییشده است. به خاطر اینکه در ایران نوع
نگرش غالب به ابتلا به ایدز، نگرشی پیشگیرانه نیست و نیز نه به مثابه یک بیماری،
بلکه به مثابه انحراف اجتماعی و وجه ممیزهی فرد مبتلا با سایر افراد جامعه تلقی میشود،
از این رو شناسایی افراد مبتلا به این بیماری خطرناک بسیار دشوار است.
از طرف دیگر اینکه، مردم ایران به طورکلی و جوانان به ویژه از روشهای مقاربت جنسی
اطلاع کافی ندارند، به اضافهی محدودیتهای ایجادشده برای روابط جنسی سالم، از
موارد مهم احتمال بالای ابتلای بالقوهی جوانان ایران به ایدز محسوب میشوند. اگر
به این موارد، درصد بالای افراد بیکار، فقر گسترده، فقر فرهنگی، افسردگی شدید
جوانان و ... را بیفزاییم، روشن میشود که آگاهیدهی به مردم در رابطه با خطر جدی
آلودگی به ایدز، پیشگیری از ایدز و راههای انتقال ایدز نیازی مبرم و ضروری محسوب میشود.
جمهوری اسلامی ایران نه تنها در راستای پیشگیری از شیوع بیماری ایدز گام ننهاده است،
بلکه در مواردی که نمونهی آن در کردستان بسیار است، به شیوع بیماری ایدز میان
جامعه کمک کرده است و جامعه را به سوی اضمحلال سوق داده است.
انتقال و اسکان دهها خانوادهی آلوده به ویروس ایدز در شهر جوانرود را باید جزو
اجرای یک طرح دولتی به حساب آورد که هدف نهایی آن طرح، ضد بشری و میتوان گفت جنایت
علیه بشریت است. جنایت علیه بشریت به طور کلی به اقدام دولتی در راستای از بین بردن
مجموعه افرادی با خصوصیات مشترک است که دارای دو نقطهی اساسی منفککننده از جنایت
جنگی است، در زمان صلح نیز امکان ارتکاب بدان وجود دارد و علیه اتباع همان کشور روی
میدهد. بنابراین آیا اقدام رژیم حاکم بر ایران در اسکان 100 خانوادهی آلوده به
ویروس ایدز در شهر جوانرود جنایت علیه بشریت محسوب نمیشود؟
مقابله با سیاستهای مخرب و ضد بشری شیوع ایدز در میان مردم توسط رژیم جمهوری اسلامی
ایران نیازمند افشای آن سیاستها و آگاهیدهی در مورد چگونگی پیشگیری از ابتلا به آن
بیماری مرگبار است. مرکز اطلاعرسانی HIV، رعایت موارد زیر را در محافظت از خود در
برابر آلودگی به ویروس ایدز مفید دانسته است: وفاداری به همسر و پایبندی به اصول
اخلاقی، اجتناب از هرگونه اعتیاد به مواد مخدر بهخصوص نوع تزریقی آن، پرهیز از
مصرف سرنگ و سوزن مشترک برای تزریق مواد مخدر، اجتناب از مصرف تیغ و همینطور سوزن
مشترک در خالکوبی، دقت در استفاده از تماس با سوزن یا هر وسیله تیز آلوده به خون،
مشاوره برای افزایش آگاهی در صورت داشتن رفتار پرخطر.s