مین در ایران هنوز قربانی می گیرد

16-01-1388

به گزارش بخش فارسی B.B.Cسازمان ملل متحد روز چهارم آوریل را روز جهانی مبارزه با مين‎های زمينی و افزایش آگاهی‎های عمومی خطرات و وضع قربانیان نامگذاری کرده است. هدف از تعيين چنين روزی برای اولين بار، نشان دادن پيشرفت در زمينه مين‎روبی و ابعاد خطرات مين‎های باقی مانده است.
ایران از جمله کشورهایی است که همه ساله شمار زیادی در آن قربانی مین

می‎شوند.
با این حال جاستین بریدی، مدیر دفتر مبارزه با مین سازمان ملل متحد در گفت‎وگویی با بخش فارسی رادیو بی‎بی‎سی گفت: دولت ایران آمار دقیقی از قربانیان مین در اختیار این سازمان قرار نداده است.
او می‎افزاید :"تا آنجا که می‎دانم، در ایران تحقیق جامعی درباره قربانیان مین صورت نگرفته و آمار آنها اغلب اوقات جسته و گریخته است. اگر تحقیق جامعی مانند نپال صورت نپذیرد، دشوار می‎توان گفت که آمار دقیق است و در مقایسه با سایر برنامه چگونه است".
مهدی افروزمنش، روزنامه نگار و عضو هیأت موسس کانون مشارکت در پاکسازی مین نیز معتقد است پس از جنگ ایران و عراق بررسی‎ها حکایت از آن داشت که ایران 16 میلیون مین خنثی نشده دارد و در حال حاضر نیز تقریباً سه میلیون هکتار از اراضی مرزی این کشور آلوده به مین است.
آقای افروزمنش، همچنین می‎گوید:" برآورد می‎شود که این تلفات روزانه چیزی در حدود 2 تا 2.2 نفر است. این آماری است که تا سال 80 به صورت رسمی اعلام شده بود. منبع اولیه آن هم نهادهای غیر رسمی بودند و پس از آن وزارت دفاع و مرکز مین گذاری ملی آن را تایید کرد. اما بعد از دولت آقای احمدی‎نژاد اعلام شد این روند کاهش پیدا کرده و به یک و حتی زیر یک نفر رسیده است".
"البته این موضوع همچنان از سوی منابع رسمی تایید می‎شود و ما هم امیدواریم که درست باشد اما منابع غیر رسمی همچنان روی یک و نیم نفر پافشاری می‎کنند و معتقدند نهایت کاهش از دو تا دو و نیم نفر به یک و نیم کاهش یافته است".
"چرا ایران به کنوانسیون اتاوا نمی‎پیوندد؟"
منتقدان می‎گویند علاوه بر تاکید بر حفظ استقلال بر برنامه مین‎روبی، ایران اعتنایی به توافقنامه‎های بین‎المللی در مورد استفاده از مین ندارد.
از جمله این که ایران تا کنون به کنوانسیون اتاوا نپیوسته است؛ كنوانسيون اتاوا کشورهای عضو را از استفاده از مین و هرگونه سلاح كه رنج مضاعف و طولاني مدت ايجاد كند منع می‎کند. همچنين پذيرش كنوانسيون اتاوا موجب بازداشتن كشورهای عضو از توليد، تكثير و نگهداری مين خواهد بود.
شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل و رئیس هیات مدیره کانون مشارکت در پاکسازی مین در این باره گفت:"دولت ایران به کنوانسیون اتاوا ملحق نشده و یکی از درخواست‎ها و فعالیت‎های کانون مشارکت در پاکسازی مین همین است که چرا دولت ایران به این کنوانسیون ملحق نمی‎شود و تعهد نمی‎کند که دیگر از مین استفاده نکند".
"ایران دومین کشور آغشته به مین در جهان است و ضرورت دارد که دولت ایران به کنوانسیون اتاوا بپیوندد تا بتواند از کمک‎های بین‎المللی برای پاکسازی استفاده کند".
همه ساله مناطق مین‎گذاری شده در بسیاری از کشورهای جهان هزاران قربانی به جا می‎گذارد و همچنین میلیون‎ها نفر جانشان در معرض خطر رفتن روی مین قرار دارد.
قربانیان این قاتل خاموش در زمین یا جان خود را از دست می‎دهند و یا عضوی از بدنشان آسیب می‎بیند و یا حتی قطع عضو و تا آخر عمر معلول می‎شوند.
آمارها حکایت از آن دارد کشورهایی که در این سالها همکاری بیشتری با سازمان ملل برای پاکسازی زمین‎های آلوده به مین داشته‎اند، شمار قربانیانشان هم کاهش چشمگیری داشته است.
یادآور می‎گردد اکثریت قریب به اتفاق مین‎های کاشته شده در ایران، در 5 استان غربی کشور قرار دارند که شامل 14 استان کردنشین ایلام، کرمانشاه، کردستان، آذربایجان غربی و نیز استان خوزستان می‎باشد و به همین‎خاطر نیز رژیم نه تنها اقدامی جهت پاکسازی این مناطق انجام نداده، بلکه به بهانه‎های واهی از قبیل مبارزه با قاچاق کالا، اقدام به کاشتن مین‎های جدیدی در منطقه نموده است.