زنان در نخستین آ‌زمون انتخابات كویت

حق رأی‌ برای‌ زنان در سال 1944 میلادی‌ یعنی‌ حداقل صد‌وپنجاه‌ سال پس از انقلاب فرانسه‌ به‌ رسمیّت شناخته‌ شد و در واقع با تثبیت اصل یك نفر و یك رأی‌، برابری‌ در سیاست عرصه‌ی‌ ظهور پیدا كرد.
پس از انقلاب فرانسه‌ و تصویب قانون اساسی‌، اعلامیه‌ی‌ حقوق بشر و حقوق شهروندی‌ در بیست‌وششم اوت 1789 میلادی‌، اصل برابری‌ میان كلیه‌ی‌ شهروندان به‌ تصویب رسید، اما حق شهروندی‌ برای‌ زنان و فقرا به‌ رسمیت شناخته‌ نشد و صرفاً حق رأی‌ برای‌ تمامی‌ مردان به‌ رسمیت شناخته‌ شد.

در ارتباط با نقش زن در تقویت و پیشبرد دمكراسی‌، عوامل فرهنگی‌، اجتماعی‌ و اقتصادی‌ بسیاری‌ مطرح و دخیل هستند كه‌ شاید برخی‌ اوقات باهم در تضاد باشند، عواملی‌ همچو شهرنشینی‌، ارتقای‌ سطح تحصیلات، پیشرفت دمكراسی‌ در قانون و زندگی‌ اجتماعی‌، افزایش NGOها و اشتیاق و پافشاری‌ زنان برای‌ مشاركت در زمینه‌های‌ اجتماعی‌ و تقبل استقلال نسبی‌ زن بمثابه شهروندی‌ آ‌زاد و ایجاد تعادل میان اشتغال در خارج از خانه‌ و بویژه‌ خودباوری‌ زنان و ارتقای‌ سطح آ‌گاهی‌ سیاسی‌ زنان و نقش پرورشی‌ و تأثیری‌ كه‌ بر فرزندان و همسرانشان می‌گـذارند، جزو فاكتورهای‌ مثبت و تأثیرگـذار در تثبیت دمكراسی‌ در یك كشور به‌ شمار می‌روند.
در كلیه‌ی‌ كشورهای‌ جهان زنان نصف جمعیت را تشكیل می‌دهند در خاورمیانه‌ بطوركلی‌ و علی‌الخصوص در كشورهای‌ عربی‌ زنان از حقوق قانونی‌ و انسانی‌ خویش محروم هستند. در اینگونه‌ كشورها رژیمهای‌ واپسگرا مطابق قوانین و مقررات بینالمللی‌ حقوق زنان را مدنظر قرار نمی‌دهند و اجازه‌ نخواهند داد كه‌ زنان در تمامی‌ زمینه‌های‌ سیاسی‌، اقتصادی‌، اجتماعی‌ و فرهنگی‌ نقش اصلی‌ خود را ایفا نمایند.
با مطرح شدن پروژه‌ی‌ خاورمیانه‌ی‌ بزرگ و بحث دمكراتیزه‌كردن این كشورها از سوی‌ آ‌مریكا این كشورها هم بناچار می‌خواهند با ایجاد برخی‌ تحولات خود را با این پروسه‌ی‌ نوین هماهنگ سازند، برای‌ نمونه‌ در سال اخیر قریب 12 انتخابات در كشورهای‌ خاورمیانه‌ برگزار شده‌ است.
كویت ازجمله‌ كشورهایی‌ است كه‌ حق رأی‌ زنان و مشاركت و فعالیت آ‌نها را در جامعه‌ ممنوع كرده‌ بود و زنان این كشور عربی‌ نمی‌توانستند مقام و مسئولیتهای‌ حكومتی‌ را برعهده‌ بگیرند. لیك پارلمان كویت برای‌ نخستینبار در تاریخ خود در ماه‌ مه‌ سال 2005 میلادی‌ دادن حق رأی‌ و كاندیدا شدن در انتخابات را برای‌ زنان به‌ رسمیت شناخت. پس از تصویب این قانون زنان كویت در روز چهارم آ‌پریل 2005 میلادی‌ در انتخابات شهرداریها شركت كردند. همچنین در روز هشتم تیرماه‌ 1385 شمسی‌ (بیست‌ونهم ژوئن 2006 میلادی‌) برای‌ نخستین بار در تاریخ این كشور زنان توانستند در انتخابات ارگان قانونگـذاری‌ كشور كویت یعنی‌ پارلمان رأی‌ بدهند.
نكته‌ی‌ جالب توجه‌ در انتخابات پارلمان كویت كاندیداشدن بیست‌وهشت زن در كنار قریب دویست‌وپنجاه‌ نفر كاندیدای‌ مرد برای‌ احراز پنجاه‌ كرسی‌ پارلمان این كشور بود. كاندیداهایی‌ همچو "رولا دشتی‌"(دكترا از دانشگاه‌ جانز هاپكینز آ‌مریكا)، "فاطمه العبدالی‌"(دكترا در تحقیقات محیط زیست)، خالده‌الخدار"(دكترای‌ بهداشت عمومی‌) و "بنیلا الـذجاری‌" جزو چشمگیرترین زنان این دور از انتخابات پارلمانی‌ كویت بودند. بیشترین زنانی‌ كه‌ خود را كاندیدا كرده‌ بودند جزو فعالان حقوق زنان در كویت بودند.
در نظر بگیرید در كشوری‌ همچو كویت كه‌ زنان 67 درصد جمعیت این كشور را تشكیل می‌دهند چگونه‌ از حقوق خویش محروم شده‌ بودند.
در حالیكه‌ تعداد رأی‌دهندگان زن بیش از مردان بود(زنان با 195000 رأی‌ در مقابل مردان با 145000 رأی‌)، این پرسش مطرح می‌شود كه‌ چرا زنان حتی‌ نتوانستند یك كرسی‌ پارلمان را تصاحب نمایند! بدون شك فرهنگ غالب مردسالاری‌ در جامعه‌ی‌ كویت و وجود برخی‌ عوامل فرهنگی‌ و سنتی‌ كه‌ در آ‌ن جامعه‌ به‌ نوعی‌ ریشه‌ دوانیده‌ است كه‌ حتی‌ زنان كویت آ‌ماده نبودند به‌ كاندیداهای‌ زن رأی‌ بدهد. هرچند زنان در این اقدام تاریخی‌ ناكام ماندند، اما زدودن این نوع فرهنگ و سنت غالب و عقبمانده‌ زمان بیشتری‌ را می‌طلبد.
بطور كلی‌ می‌توانیم آ‌زمون انتخابات كویت كه‌ زنان برای‌ نخستینبار در تاریخ این كشور از حق رأی‌ برخوردار بودند را بعنوان گامی‌ مثبت به‌ شمار آ‌وریم. درعین حال زنان كویت باید برای‌ ازمیان برداشتن این موانع و مشكلات، فعالیت و مبارزه‌ی‌ خود را تداوم بخشند و برای‌ مشاركت فعالانه‌ در تمامی‌ زمینه‌ها نقش مۆثری‌ ایفا نمایند.