13 آبان، گام دیگری به پیش

30-08-1388

مصطفی هجری

جنبش مخالف دیکتاتوری رژیم جمهوری اسلامی که همزمان با روی کار آمدن این رژیم متولد شد، در طول 30 سال اخیر فراز و نشیب‎های بسیاری پیموده و با خون هزاران فرزند آزادیخواه ایرانی از ملیتهای مختلف این کشور آبیاری شده است و به دنبال نمایش انتخابات دور دهم ریاست جمهوری در 22 خردادماه، وارد مرحله‎ی نوینی شد، اعلام نتایج انتخابات مذکور، انفجار خشم مردم به ستوه‎آمده از جمهوری اسلامی را به همراه داشت و برای اولین بار در عمر این رژیم، خیابانهای تهران شاهد راهپیمایی و تظاهرات میلیونی مردم علیه رژیم بود. علیرغم اینکه این اعتراضات به بهای

  کشته شدن دهها تن و زخمی و زندانی شدن هزاران نفر دیگر انجامید، شعارها در دایره‎ی برخی مطالبات اولیه همچون درخواست پس‎گرفتن آراء داده‎شده، لغو نتایج انتخابات و تعیین موسوی به جای احمدی‎نژاد می‎چرخیدند. رهبران این جنبش ـ کروبی و موسوی ـ در برابر شعارهای رادیکال مردم در رابطه با تغییر رژیم، مانع اصلی بودند.
آنها در راستای تقویت و تجدید سازمان جمهوری اسلامی اقدام می‎کردند و لذا زیرسؤال بردن مبانی اصلی رژیم موجود همانند قانون اساسی، ولایت فقیه و جمهوری اسلامی به عنوان خط قرمز محسوب شده و نمی‎شد کسی از آنها عبور کند.
در همان بحبوحه، حزب دمکرات کردستان ایران ضمن اعلام همدردی با خانواده‎ی شهیدان و زندانیان رویدادهای اخیر و محکوم کردن رژیم نسبت به اعمالش در برابر مردم معترض، اعلام کرد که با چنین شعارهایی و با رهبری چنین شخصیتهایی، اقشار و طبقات مختلف جامعه و ملیتهای ایرانی به تظاهرات ملحق نخواهند شد و بدین ترتیب رهایی از چنگ جمهوری اسلامی تحقق نخواهد یافت.
خوشبختانه در ایام تاریخی اخیر، به‎ویژه آخرین جمعه‎ی ماه رمضان (روز موسوم به قدس) و سیزده آبان، سالروز اشغال سفارتخانه‎ی آمریکا از سوی دانشجویان موسوم به "پیرو خط امام"، شعارها در محتوا تغییر یافتند، به‎ویژه در 13 آبان که هدف از این نوشتار تمرکز بیشتر بر آن است.
در این روز، علیرغم اینکه نیروهای سرکوبگر رژیم با تمام قوا و امکانات به هدف مقابله با راهپیمایی معترضین خیابانها را اشغال کرده بودند ـ به‎ویژه دو خیابان "کریم خان زند" و "7 تیر" که در نزدیکی سفارتخانه‎ی قبلی آمریکا واقع شده‎اند ـ و راهپیمایی طرفداران رژیم در آن مکانها برگزار شد. راهپیمایی معترضین که بنا به اخبار ده‎ها هزار نفر بودند با حمله‎ی ددمنشانه‎ی نیروهای سرکوبگر مواجه شد و شعارها به جای ابراز اعتراض علیه آمریکا و اسرائیل که رژیم در پی آن بود، به ابراز مخالفت با رژیم و حامیان خارجی رژیم همچون روسیه و چین تغییر جهت یافت. نقطه‎ی عطف شعارهای این روز معترضان، برخلاف شعارهای روزهای پس از اعلام نتایج انتخابات، این بود که سرنگونی رژیم در کلیت خود را هدف قرار داده بود: "خامنه‎ای قاتله، ولایتش باطله" و "مرگ بر اصل ولایت فقیه". این شعارها طی سی سال عمر جمهوری اسلامی، اولین بار است که علناً از سوی ده‎ها هزار نفر مردم معترض سرداده می‎شوند و حتی تصویر خامنه‎ای که بر روی پارچه‎ای به دیوار آویخته شده بود را پایین کشیده و زیر پا گذاشتند. خود رژیم جمهوری اسلامی و همه‎ی کسانی که از رژیم شناخت دارند، بر این امر واقفند که اصل ولایت فقیه، ستون اصلی رژیم است و تظاهرکنندگان معترض نیز با آگاهی از این واقعیت، درصدد بودند تا بجای شعارهای کم‎اهمیت روزهای آغازین، به مردم همه‎ی جهان و رژیم و طرفداران داخلی‎اش نشان دهند که آنها از رفرم رژیم نومید شده و اکنون در راستای رهایی نهایی و سرنگونی رژیم درتلاشند. علاوه بر این شعارها در مخالفت با رژیم، شعارهای دیگری نیز درهمین راستا به گوش می‎رسیدند، همانند: "ملت ما یک صداست، دین از حکومت جداست"، شعارهایی که رژیم را کاملاً به وحشت انداخته است.
اگر بخواهیم جمع‎بندی کوتاهی از رویدادهای روز 13 آبان داشته باشیم، باید بگوییم:
1ـ رویدادهای این روز و شعارها و اقدامات معترضین بر امیدواری به اصلاحات در رژیم نقطه‎ی پایان گذاشت و راهی روشن را به سوی رهایی نهایی پیش پا گذاشت و آنهم عبارت است از برچیدن طومار جمهوری اسلامی و تفکیک دین از حکومت.
2ـ با وجود آنکه برخی شعارها نیز به طرفداری از موسوی و کروبی سرداده شدند، اما نقش این دو شخصیت در مدیریت تظاهرات‎ اخیر بسیار ضعیف‎تر از دفعات پیش بود. موسوی اصلاً شرکت نکرد و کروبی نیز در بدو ورود به راهپیمایی اعلام کرد که در صورت سردادن شعار علیه جمهوری اسلامی، راهپیمایی را ترک خواهد کرد که مردم وقعی به او ننهادند. اینگونه فعالیتها نشان‎دهنده‎ی این واقعیت هستند که تظاهرات‎ها گام‎به‎گام برنامه و رهبری مناسب خود را می‎یابند و در جهت کنارگذاشتن کامل رهبری موسوی و کروبی پیش می‎روند.
3ـ علیرغم اینکه شعارهای اینبار علیه کلیت رژیم بودند، اما خوشبختانه هیچ خبری از کشته نبود و تعداد بازداشت‎شدگان نیز از دفعات قبل بسیار کمتر بود. اینهم نه به دلیل اینکه رژیم مهربان‎تر شده است، بلکه دقیقاً به این دلیل که رژیم به هراس افتاده است و نیک می‎داند که کشتن و زندانی کردن ره به جایی نخواهد برد. پیشبرد روند موجود باعث رعایت ملاحظات بیشتر توسط رژیم در مورد بازداشت مردم خواهد بود. لذا می‎گوییم 13 آبان گام بلندی رو به جلو و مژده‎بخش گامهای مؤثر آینده بود.