متن سخنرانی مصطفی هجری، دبیرکل حدکا در اجلاس ژنواکال‌

30-03-1388

جناب رئیس!
حضار محترم!
ایران دومین کشور جهان است که دارای بیشترین شمار مین‎های منفجرنشده‎ در خاک خود است . بر اساس گزارش وزارت کشور جمهوری اسلامی، 16 میلیون مین منفجرنشده در غرب ایران کاشته شده ‏است. بیشتر مین‏ها در مرزهای شمال غربی ـ جنوب غربی و غرب ایران (که حدود مرزی 4 استان محل سکونت کردها و چند شهر محل سکونت عربها در جنوب غربی ایران را در برمی‏گیرد) کاشته شده‏اند. طبق گزارش وزارت کشور، بیش از 3 میلیون هکتار از اراضی شهرهای مرزی غرب ایران مین‎گذاری شده‏اند که تا سال 1988 تنها 50 هکتار از آن اراضی پاکسازی شده‏اند.
مین‏های مزبور طی 28 سال گذشته، به ‎علت جنگ 8 ساله‏ی میان ایران و عراق و همچنین جنگ جمهوری اسلامی با نیروهای مخالف کرد ایران، توسط رژیم در آن مناطق کاشته شده‏اند. کردستان ایران طی سالهای 1980 تا 1995 میلیتاریزه شده بود. علاوه بر پادگانهای نظامی دائمی واقع در کردستان، بیش از 4500 پایگاه، پاسگاه، دیده‏بانی و بازرسی برای کنترل نقاط استراتژیک مستقر شده بود. اطراف بیش از 500 پایگاه از این مجموع مین‏گذاری شده بود. این شمار علاوه بر پایگاههای مرزی بین ایران و عراق است که از شمال غربی تا جنوب غربی مین‏گذاری شده بودند. این پایگاهها، با وجود اینکه اکنون تخلیه شده‏اند، اما مینها همچنان برجای مانده و پاکسازی نشده‏اند. مینهای مزبور نه تنها محل جغرافیایی کاشت شده را پرمخاطره کرده‏اند، بلکه طی این سالیان به سبب بارش برف و باران از جا کنده شده و مناطق پیرامون خود همچون جاده‏های خاکی، زمین‏های کشاورزی و مراتع را نیز آلوده کرده‏‏اند.كه پیامد آن، تخلیه‏ زمین‏ها و مراتع توسط روستانشینان آن مناطق بوده است.
در لیستی که هم‏اکنون در اختیار من قرار دارد و به شما ارئه خواهد شد، اسامی و مشخصات نزدیک به 350 نفر آمده است که در کردستان به موجب انفجار آن مینها، کشته و یا زخمی شده‏اند. همچنین یک CD حاوی فیلمی مستند در اختیار داریم که وضعیت بخشی از قربانیان مین را از نزدیک نشان می‏دهد، چناچه فرصت باشد، بهتر است نمایش داده شود. هر چند تعداد دقیق کشته‏ و زخمی‏شدگان بسیار بیش از این است و در حال حاضر روزی نیست که چند نفر از کشاورزان و مردم ساکن آن مناطق به موجب انفجار مینها کشته و یا زخمی نشوند. تازه‎ترین قربانیان انفجارمین در کردستان عبارتند از:
ـ دو نفر در منطقه‎ی سردشت در اسفند ماه سال گذشته
ـ دو نفر در ارومیه در اسفند ماه سال گذشته
ـ یک نفر چوپان 50 ساله در منطقه‎ی بانه در ماه فروردین سال جارى
ـ دو نفر در منطقه‎ی سقز در ماه فروردین سال جارى
ـ یک نفر در منطقه‎ی سردشت در ماه اردیبهشت سال جارى
ـ یک نفر در منطقه‎ی اشنویه در ماه اردیبهشت سال جارى
ـ دختری در منطقه‎ی پاوه در ماه خرداد سال جارى
لازم به ذکر است در هر خانواده‏ای که عضوی از آنها به سبب انفجار مین زخمی شده است، کلیه‏ی اعضای خانواده تحت تأثیر عوارض ناگوار هزینه‏ی معالجه و رسیدگی به فرد معلول قرار می‏گیرند، علاوه بر این، ساکنین آن مناطق دائماً مضطرب و نگرانند که نکند یکی از بستگانشان گرفتار آید.
لازم به ذکر است که صدها رأس از احشام روستانشینان تهیدست آن مناطق نیز به موجب انفجار آن مینها تلف شده‏اند و بدین ترتیب مردم متحمل خسارات مالی سنگینی شده‏اند. حکومت جمهوری اسلامی نه در راستای پاکسازی آن میادین مین هیچگونه اقدامی را به عمل می‎آورد تا شمار قربانیان بیش از این افزایش نیابد، و نه هزینه‏ای را برای امرار معاش کسانی که بر اثر انفجار مین عضوی از اعضای بدن خود را از دست داده‏اند، اختصاص می‏دهد، به همین جهت این مردم فقیر مجبورند هزینه‏ی معالجه زخمی‎ها را نیز خود بپردازند.
بدین ترتیب می‎بینیم که مردم کرد به بیشترین خسارات مالی و جانی از آن مینها دچار آمده‏اند. حزب ما با توجه به خسارات فراوان مالی و جانی‏ای که گریبانگیر مردممان شده است، استفاده از این مینها را امری ضدبشری دانسته و محکوم می‏کند. به همین جهت، در دسامبر 2007 به منظور مقابله با استفاده از مین ضدنفر، رسماً به عضویت "ژنواکال" درآمد و در سپتامبر 2008، با حضور نماینده‏ی "ژنواکال" و سازمان "امدادرسانی مردم نروژ (NPA)"، 300 عدد مین ضدنفر موجود در انبارهای خود را در نزدیک شهر کویسنجق واقع در کردستان عراق نابود نمود.
حزب ما خواستار آن است، رژیم جمهوری اسلامی در مناطق مرزی به‎طور کلی، به ویژه در کردستان اقدام به کاشت مین ضدنفر نکند، میادین مین موجود را مین‏روبی و خسارات واردآمده بر آسیب‏دیدگان انفجار مین را جبران کند. از ژنواکال خواستاریم که از طریق سازمان‎های بین‏المللی در راستای اجرای این خواستها به رژیم ایران فشار وارد آورد.

با تشکر