• Rojnameya Kurdistan
  • Agiri
  • Biri Xwendkar
  • Lawan
  • Jinan
  • Tishl
  • Nergiz
2018-02-24 / 1396-12-05   

Erdheja Kirmaşanê û liberhevkevtina du kultoran

2017-12-07 / 1396/09/16 - 11:09 Taran Qewareya Fontê: قه‌باره‌ی نووسراوه‌ گه‌وره‌ بكه‌قه‌باره‌ی نووسراوه‌ بچووكتر بكه‌‌
Erdheja Kirmaşanê û liberhevkevtina du kultoran
Elî Munezemî

”Mirov dostên xwe li demên tengaviyê de nas dike”gotinek mezin û pêşiyan e ku li dema qewmîna bûyeran de berdewam xwe nîşan dide. Li vê çarçoveyê de neyar û dagîrkerên Kurdistanê hertim bas ji wekheviya navbera kurdan û neteweya xwe dikin, lê mixabin li piratîk de berevajî wan gotinên xwe pêngavan radikin û ne tenê tu wekheviyek tune ye, belkî gelek astengiyên sîstematîk jî bo kurdan diafirînin. Wek mînak, li Rojhelatê Kurdistanê de helwesta hikûmetê li hember kurdan li ser bingeha nasname û kultorê cuda ye.

Hikûmeta navendî xwediyê kultora tolhildanê ye. Ew, kurdan wek dujmin dibînin, û li her derfetekê bo lêdan û derbeweşandina ji kurdan mifahê werdigrin. Ev yeka li dema erdheja parêzgeha Kirmaşanê de bi ronî û zelalî kete ber çavên bîr û raya giştî. Rejîm amade nebû bi hawara xelkê lêqewimî û zirardîtî ve biçe û nemaze hevkariyên navnetewî jî bona sivikkirina barê lêqewmiyan qebûl nekir; Lê li hemberî vê helwesta faşîstî û dijî mirovî de, helwesta xelkê kurd cihê şanazî û pesnê ye û ya ku ji destê wan hat, xwe jê neparastin û hevkariya xelkê xwe kirin. Eva jî nîşan dide ku kurd û neteweya serdest (ku rejîm nûneratiya wan dike) xwediyê du şaristaniyetên cuda ne ku li du yekeyên kultorî ên cuda cuda de xwe nîşan didin. Gelê kurd bi vî karê xwe careke din him bi Îraniyan û him jî bi hemû dunyayê nîşan da ku li ser bingeha elementên xwe yên kultorî wek ziman, adet û hwd xwedî nasnameyek rastîn a cuda ye û xwe ji nasnameya qelp û çirûke Îranî dûr xist.

Îranî dibe vê rastiyê baş bizanibin ku şaristaniyet û kultor tiştên dînamîk in ku li hin serdeman de pêş dikevin û bilind dibin û li hin serdemên din de jî paş dikevin û wunda dibin. Eger em vê xeyala wan bi rast bihesibînin û bêjin ku Îranî serdemekê xwediyê şaristaniyeteke mezin bûne, lê mixabin li wan çend sedsalên dawiyê de û bi xasmanî li serdemê rejîmên kewneperest de tu nîşanek ji vê kultor yan şaristaniyeta xeyalî ku Îranî pêve xewnan dibînin û şanaziyê pêve dikin, nema ye û ew li nizimtirîn asta kultorî de dijîn ku tu nîşana mirovatiyê jî pêve xuya nake. Ev li berhevkewtina şaristaniyeta kurdan û îraniyan bûye bingeheke rast û durust bo cudakirina nasnameyê. Vê erdhejê, rewşa peywendiyên navbera Kurd û Îraniyan derxiste holê û da xuyakirin ku dewleta wan, xwe li kurdan xwedî nake, û welatê kurdan wekî koloniya xwe dihesibîne û azadî, maf û nirxên wan yên miroyî bi tu awayî berçav nagre.

Nexa ger wusa nine! çi ferqa navbera erdheja Bem û Kirmaşan`ê de hebû!? Rayedarên rejîmê li dor erdheja Bemê amade bûn ji mezintirîn dujminê xwe (DYA)`ê hevkarî û alîkariyê qebûl bikin û îzin bidin ku DYA hevkariyên mirovî ên xwe bo xelkê Bemê bişîne, lê li hember xelkê kurd li Parêzgeha Kirmaşanê de amade nebû ku ne bi xwe bi hawara xelkê ve biçe û ne jî hevkariyên tu alî û dewletekê qebûl bike!?

Rayedarên rejîmê her bi vê hindê jî nerawestiyan û hevkariyên xelkê xwebexş jî tevî astengiyan berbirû kirin, û dest bi ser alîkariyên wan de girtin yan jî wek cerdewanan dizîn û talankirin û izin nedan ku bi şêwazeke durust, ew hevkarî bigihîjin xelkê.

Belê, ferqa kurd û Îraniyan li vê de ye ku xwediyê kultorên ciyawaz in. Îranî xwediyê kultorek êgoîstî û ji xwerazî in û ji xwe nebe, ji tu kesê/î razî ninin. Her tim di navbera xwe û xelkê de, tixûban dadinên û hemû kesên xincî xwe, wek dujmin dibînin û nefretê jê dikin. Ew nefretkirina xoreka wan e bo ku kultora xwe ya êgoîstî bilind bikin û bigîjne asta şovenîzmê û li hemû nirxên mirovatiyê dûr bikevin.

Li hember wê kultora seqet de, kurdan cehd kiriye ku di xirabtirîn serdeman de tevî hemû astengî, belengazî û hejariyan ve, hebandin û dilovaniya xwe wunda nekin û seha xwe ya hevparbûnê biparêzin û bi van kar û reftaran ve serê mirovahiyê bilind bikin û nîşan bidin ku em neteweyek in ku cudahiya ol û îdeolojiyan nikare bibe asteng li ser riya xizmet bi hemwelatî û hemneteweyên me. Emê her tim hevdu hez bikin û bi vê hezkirinê jî, serê me, neteweya me û merivahiyê bilind e.
بالاترین چاپکردنی ئەم بابەتە

Duheftînameya Agirî
hejmara rojnameya Agirî 319 Dî wê hejmarê de:

-Rasan û Pêşmerge
-Deqa axavtina Dr. Mîro Eliyar peyamek bi boneya 2`ê Rêbendanê 72.mîn salvegera avakirina Komara Kurdistanê
-Şêlûtiyên “Social media”yê
  • Şêlûtiyên “Social media”yê Şêlûtiyên “Social media”yê
    Em di civakekê de dijîn ku tê de her sal ji bîr û hizr ve bigre heya xwast û pêwîstî û hezkirin û hêvî, heya nerazîbûn û şoreş, hemû tiştek di çarçoveya xwesteke takekesekî û veşartî de maye, û bi sedema tirsa ji dezgeha serkutê ya rejîman, civak û texên di nav de, şêwe û şêwaza giştî bi xwe ve negirtiye.
  • Rasan û Pêşmerge Rasan û Pêşmerge
    Di vê rewş û qonaxa nû de, çi pêwîst nake, ku tenê çiya hêlûna pilingên nava rewta xebatê be, belkû bajar dibe fêrgeha siyas-nizamî û pêşmerge bar tîne, û bi şêwaza nû û hewce wan perwerde dike. Di vê berg û erka nû de, êdî jin û mêr çav li asoya rohn, keç û kurên dil pirr ji hêvî di nava bajar de, li hewşa malên xwe de, çekên veşartî ên bav û bapîrên xwe de, radikin, û paqij dikin. Ew bi paqijkirina van çekan û xweperwerdekirinê, erk û wezîfeya pêşmergê parêzerê xelkê digrin stûyê xwe, da ku bi vî zimanî dgel rejîmê baxive, ku jê tê digihîje.
  • Dr. Mîro Eliyar: Dîrokê ew şanazî bexşî PDKÎ ku Komara Kurdistanê wekî yekem deshilata neteweyî ya modern ya Kurd ava bike. Dr. Mîro Eliyar: Dîrokê ew şanazî bexşî PDKÎ ku Komara Kurdistanê wekî yekem deshilata neteweyî ya modern ya Kurd ava bike.
    Kurdistanmedia: Dr. Mîro Eliyar endamê Deftera Siyasî ya PDKÎ peyamek bi boneya 2`ê Rêbendanê 72.mîn salvegera avakirina Komara Kurdistanê pêşkêş kir.
  • Rasan û guhertin Rasan û guhertin
    Qanaxa Rasanê, qonaxek e ku pêwîst bi nûbûnê û cardin jêponijînê heye di hemû biyavan de, û kar û tekoşîn, û xewn û şêwaza pêngavhilgirtina ber bi hêviyan ve diyarî dike.
  • Komara kurdistanê nahê jibîrkirin Komara kurdistanê nahê jibîrkirin
    Zimanê kurdî bibû zimanê fermî yê îdare û qutabxanan li Rojhelatê Kurdistanê, û rojname û kovar bi zimanê Kurdî dihatin weşandin.
  • Sekreterê giştî yê PDKÎ Mistefa Hicrî anî ziman ku serhildan û xwepêşandanên xelkê Îranê, encama bêzarî û nerazîbûna li hember siyaset û baweriyên jiparemayî yên rejîma Îranê ye û ev yek 40 sal berê dest pê kiriye Sekreterê giştî yê PDKÎ Mistefa Hicrî anî ziman ku serhildan û xwepêşandanên xelkê Îranê, encama bêzarî û nerazîbûna li hember siyaset û baweriyên jiparemayî yên rejîma Îranê ye û ev yek 40 sal berê dest pê kiriye
    Sekreterê giştî yê PDKÎ Mistefa Hicrî anî ziman ku serhildan û xwepêşandanên xelkê Îranê, encama bêzarî û nerazîbûna li hember siyaset û baweriyên jiparemayî yên rejîma Îranê ye û ev yek 40 sal berê dest pê kiriye. Hicrî destnîşan kir ku di çerçoveya demokrasiye de piştgiriya xwepêşandanan kirine û Îran ti wext ji bo diyalogê bi wan re rast tevnegeriya ye.
  • Komara Kurdistanê, Netewe û welatperwerî Komara Kurdistanê, Netewe û welatperwerî
    Wek erkek nîştimanî em dibe têkoşîna xwe bo nasandina baştir û zêdetir ya nirxên welatperwerî û nîştimanperwerî ku li Komara Kurdistanê ve bo me bi mîrat mane zêdetir bikin, û ew yeka jî, wê yekîtiya di navbera hemû Kurdistaniyan de zêdetir û riya gihîştin bi armancên Komarê jî ronahîtir bike.
  • Dengê Rasana gelan nabihîzin Dengê Rasana gelan nabihîzin
    Di roja 7`ê Befranbara 1396`an, di dawî rojên sala 2017`an Zayînî de, bizava mafxwaziya neteweyan û xelkên Îranê piştî çend civînên nerazîbûnê, wekî rûbareke boş, bendava astengiyên hemûreng ên rejîmê herifand, û lehiyeke sertaserî li Îranê de rê xist.
  • Pêşmerge sembola azadiyê Pêşmerge sembola azadiyê
    Şer û xebata Pêşmerge li hember dagîrkarî û terorîzm û tundajoyiya herêmî, nasname û giraniyek cîhanî daye heybet û felsefeya azadîxwaziya Pêşmerge, û di navendên xwedîbiryar ên dunyayê de, weke peyamnêr û xebatkarên aştî û azadî û wekheviyê tên binavkirin, û xelat bi wan têne bexşîn.
  • Yelda û Rasan Yelda û Rasan
    Sirûda nû ya Rasanê, reh û rîşe di kultur û lênihêrîna Kurd, û ji watabexşînên rêberê şoreşê Qasimloyê rêber û nemir wergirtiye, û demarên efsaneyên civakê dilivlivîne, lewra dilê xelkê digel dilê Rasanê lê dide.
  • Felsefeta “Heq” û “yekparçeyiya Herêmî” (Beşa 2) Felsefeta “Heq” û “yekparçeyiya Herêmî” (Beşa 2)
    Hekî mirov di nava hemû belge û peymannameyên navneteweyî ên taybet bi mafê mirovan û mafê girûp û neteweyan de bigere, tiştekî bi navê parastina yekparçeyiya welat yan xakê nabîne.
  • 26`ê Sermawezê dîroka hêzekê, ku bûye rûmeta neteweyekê 26`ê Sermawezê dîroka hêzekê, ku bûye rûmeta neteweyekê
    Gelê me bi rênîşandan û pêşengtiya pêşmerge ji bo bidestxistina mafên xwe û bidestvegirtina çarenivîsa xwe, mil bi milê pêşmerge şoreşek nû meşandiye. Êdî bi derketina îradeya pêşmerge guman nemaye ku ne çiyayên Kurdistanê bêxwedî ne, ne jî bajar bê stargeh in.
  • Samana welat bo terorîstan, wêranî û paremayîn jî bo Kurdistanê Samana welat bo terorîstan, wêranî û paremayîn jî bo Kurdistanê
    Niha piştî borîna midehek zaf bi ser wê bûyera dilêş û trajîk re, xelkê deverê li gelek biyavan di jêr givaşan de ne û sir û seqema Zivistanê, barîna baranê û nebûna êvirgeh û nemaze xîwetan, lêqewmayên deverê xembar û nîgeran kirine.
  • Birca  Babil Birca Babil
    Bûyerên kevn ên dîrokî û heya ustûre jî dibêjin, bona vê ku tu civakekê lawaz bikî, da ku bixwe ber bi rizîn û herifînê ve here, ya baş ew e ku tu şer û nexweşiyê bixî nava wan de, û wan mijûlî kêşeyên navxweyî ên wan bixwe bikî, da ku hem kêşeya serekî ji bîra wan here, û hem jî bixwe di nav xwe de koka hev biqelînin.