Xelkê mafxwaz yê Kurdistanê!

Newroza 1386’an, ji we keç û xortên neteweya Kurd pîroz be, li her cihekê ku hûn lê dijîn, bi taybet gelê Kurd li Kurdistana bin desthilata Komara Îslamî ya Îranê. Her wiha pîroz be ji malbatên Şehîdên rêya rizgariyê û girtiyên siyasî ên ku van rojane di girtîxaneyên rejîma Komara Îslamî de diborînin. 

Gelî birêzan! 

Newroz di xwezayê de tê wateya serkevtina roj, ronahî û germahiyê bi ser tarîtî, cemidîn û sir û seqemê de. Destpêka serhildan, bişkivîna gul û giyan û bi giştî nûbûnê ye. Newroz di dîrokê de serkevtina serhildana Kaweyê xizan û lawkuştî, êxsîrê destê zordariyê, bi ser Zehak, Paşayê dîktator, dilreq û bêrehm e. Bi vî awayî em mêze dikin ku Newroz ji her du aliyên xweza û dîrokê ve, hilgirê maneya guhertin û nûbûnê ye. Guhertin û nûbûn jî, hêvênê hemû wan pêşketinan e ku dinyaya îro di warên rakirina eqliyetên rizî û hişk û req ên wekî Komara Îslamî ya Îranê ye ku hêşta germahiya serdem negihiştiye mêjiyê cemidî ê Sedsala Navîn yê wan.

 Bê heger nine xelkê têhniyê azadî û nûbûnê li seranserê Îranê û yek ji wan gelê Kurd, herdem ew cejna neteweyî pîroz kirine û bi vê hincetê kêf û şahî lidar xistine. Komara Îslamî jî her ji destpêka hatin bo ser kursiya desthilatê ve di sala 1979’an, Newroza bixwîn ji bo neteweya Kurd li bajarên Sine, Nexede û gelek gundan pêk anî. Dijberiya eşkere ya xwe tevî cejna Newrozê da xuyakirinê û heta niha jî li ser rêya rêvebirina rê û resma Newrozê de kosp û astengan çê dike.

 Hevwelatiyên hêja!

 Eva ku cihê kul û keserê ye, eva ye di vê rojê de ku roja şabûn û dilxweşiyê ye, neteweyên bindest ên Îranê di demekê de vê Newrozê jî cejn digirin û pîroz dikin ku siya rejîma Komara Îslamî hêj li ser mil û baskên wan giranî û qursatiyê dike. Bi hezaran kes ji keç û xortên xebatkar ên wekî Kawe li cihê wê çendê ku di vê rojê de li hembêza germ ya malbatên xwe de  beşdarî cejn û şahiyan bibin, di girtîxaneyên Zehakê zeman de niştecih in. Sedan hezar kes ji mezinên malan di xem û nerihetî û eleman de ne, ji ber ku nikarin hewcehiyên herî kêm yên malbatên xwe ji bo vê cejnê bidest bixin.

 Me di rewşekê de sala 1385’an derbas kir û gav avête nava sala 1386’an ku em şahîdê xurtbûna zêdetir ya xisar û pirsgirêkên civakî bûn!

 Qasê betalî û bêkariya jinan aliyê kêm %20.18 yanî du car zêdetir ji qasê bêkariya mêran e. 2 ji sedê ya nifûsa Îranê di rojê de bi kêmtirî Dolarekê dijî. Hêşta beşeke xuya ji nifûsa Îranê şiyan û karîna bidestxistina hewdariyên herî kêm yên sereke ên jiyanê tune ye. Nirxandina herî cihê dilxweşiyê, wê şêniyê bi 10 heta 15 milyon kesî dihesibînin ku di bin hêla xizaniyê de dijîn. Radeya kesên ku madeyên bêhişker bikar tînin, 3 milyon û 700 hezar kes e. 6 milyon bêkar di welat de heye û salê 150 heya 180 hezar kes ji nifûsa xwendewar û pispor ya Îranê welat  bi cî dihêlin.

 Ewên ku me qala wan kir tenê hinek ji arîşe û pirsgirêkên civaka Îranê ne û ji serhejmariyên fermî yên hikûmetê hatine wergirtinê, di halekê de ku asta rastîn û dirust ya wan pirsgirêkan gelek ji vê çendê zêdetir e.

 Serbarê wan hemû derdane û dehan derdên din ên bê çareserî, tundî û dijwarî û serkutkirin, nemaze di nava neteweyên mafxwaz û yek ji wan neteweya Kurd de yê gihîştiye radeya xwe ya herî zaf û bilind. Kuştin û qirkirina xelkê di meş û xwenîşandanan de, zîndanî û îşkencekirina wan di sala 1385’an de, ji berê tund û tûjtir birêve çû. Lê ewa ku di vê derheqê de cihê hêvî û dilxweşiyê ye, berxwedana bêrawestiyan ya xelkê li hember hêzên serkutker ên rejîmê bo beravanî û parastina maf û azadiyên wan e. Di vê derbarê de xebat û tekoşîna neteweyî ya neteweyên Îranê di sala borî de cihê rêzgirtin û pêzanînê ye.

 Xwenîşandan, girevgirtin û awayên din ên xuyakirina nerazîbûna xelkê Kurd ji rejîmê, li seranserê salê û li hemû bajar û bajarokên Kurdistanê dom kiriye. Di pêvajoya wan bûyerane de bi sedan kes ji xebatkartên Kurd, rojnamevan, xwendekar, kedkar, jin, çîn û taxên din ên civaka Kurdewarî hatine cezakirinê, lê demekê xebat û berxwedan ne sekiniye.

 Ji bilî vê çendê fedakarî  û cangorîtiya tex û qatên cur bi cur ên civakê û kesayetiyên olî heta Şîî jî di sala 1385’an de, gelek ji salên borî berçavtir bû. Di nava wan çînane de pêwîst dike, em qala rola girîng û bibandor ya jin û mamostayan bikin ku serbarê girtin û zîndanîkirina wan, xwenîşandan û xuyakirina nerazîbûna xwe derheq binpêkirina mafên xwe domandin, bi awayekê ku nerazîbûna wan di hemû cîhanê de deng veda.

 PDK Îranê piştgiriya xwe ji mafê berheq yê tev civatên neteweyên Îranê îlan dike û bi çavê rêz û hurmetê mêzeyî berxwedaniya wan li hemer hêzên serkutker ên Komara Îslamî dike.

 Xûşk û birayên delal!

 Tevî berfirehtirbûna nerazîbûna xelkê ji rejîmê di sala 1385’an de, pêvajoya bêzarî û nerazîbûnê ji wê rejîmê di asta navneteweyî de jî xurt bû. Em di sala derbasbûyî de şahîdê dubare mehkûmkirina Komara Îslamî ya Îranê derheq binpêkirina mafê mirovan ji aliyê kom û komeleyên mafên mirovan ên cîhanê bûn. 

 Maytêkirina wê rejîmê di kar û barên hundirîn ên welatên cîran gelek eşkeretir ji berê ji bo gişt dinyayê derket. Alîkariyên rejîmê bi Hizbulaha Lubnanê re di şerê navbera Îsraîl û Hizbulahê de bi armanca guhertina hikûmeta hilbijartî ya xelkê û damezrandina hikûmeteke bi dilxwaza Komara Îslamî ya Îranê li Lubnanê, xurtirkirina hêzên li dijî aştiyê, li Filistînê û nemaze hevkarîkirina hemû cure  bi girûpên terorîstî ên li dijî demokrasiyê di Îraqê de û dirûşm û bernameyên rejîmê bo ji holêrakirina Îsraîlê li ser topa erdê, ji maytêkirinên herî girîng ên rejîmê di sala 1385’an de bûn.

 Yek ji armancên siyaseta terorîzma dewletî ya Komara Îslamî a Îranê, tawanbarkirina çend kes ji berpirsiyarên payebilind ên rejîma Komara Îslamî – ku Haşimî Refsencanî, Elî Felahiyan û Elî Ekber Welayetî di nava wan de ne – bû, bi sûça beşdarîkirina wan di teqandina Navenda Çandî ya Cihûyan li “Buenos Aires” a Paytexta Arjantînê di sala 1994’an de ku bû sedema kuştina 85 kesan. Dadgerê Dadgehê di roja 18’ê Çiriya Paşîn ya îsal de hukm û biryara navneteweyî ya girtinê ji bo wan da û niha “INTERPOL” (Polîsê Navneteweyî) mijûlê vekolînê li ser çawaniya girtina wan kesa ye.

 Rejîmek bi bîr û ramanên wiha, dema ku proje û xebata Etomî ya xwe bi armanca çêkirina bombeya Etomî berfirehtir dike, pir xwezayî ye ku dê cîhan li hember de rabiweste. Biryara 1737’an ya Konseya Ewlekariyê ya Neteweyên Yekbûyî bi merema cezakirina rejîmê bi sedema zorîkirin û guhnedan bi şîretên Konseya Ewlekariyê û Ajansa Vejena Etomê ya Navneteweyî di derbarê destberdan ji projeya navikî, bêzarî û nefreta herî zaf ya welatên cîhanê derheq Komara Îsamî a Îranê di sala 1385’an de, bû.

 Bi vî awayî em  dibînin, çi di warê navneteweyî û çi di warê hundirîn de, rejîm di rewşa herî nebaş ji destpêka bidestvegirtina desthilatê heta niha de ye.

 Hêvî bi reform û guhertinan di radeyeke pir jar û lawaz de ye û niha ji piraniya zaf ya xelkê Îranê û derve re jî ron û eşkere bûye ku ev rejîme nikare reform û guhertinan pêk bîne û tenê çareserî hiloşandina wê rejîmê û avakirina rejîmeke demokratîk ya federal e.

 Lê tevî hemû delîve û rewşên jêhatî ji bo hiloşandina rejîmê, pirsgirêkeke sereke û mezin ku ji despêkê ve hebûye û niha jî di cihê xwe de ye, nebûna saziyên demokratîk weke sendîka û rêxistinên ne dewletî ne ku bikarin xelkê nerazî organîze bikin û rêk bixin. Sedema bingehîn ya vê pirsê jî dîsan vedigere ser stûyê rejîmê, ji ber ku rêyê nade ku tu rêxistineke siyasî û senfî dûr ji kontrol û zêrevaniya hikûmetê pêk bihê.

 Demekê jî ku hevgirtin di nava xelkê de tune be, serkut û qirkirin hêsantir e. Her wekî me di sala borî de dît, çaxê ku nerazîbûna kedkaran tepeser dike, tu yek ji senfên din bi kiryar piştevaniyê jê nakin, her bi vî awayî dema ku meşa nerazîbûnê ya jinan û mamostayan tê serkutkirinê. Em bi wê hêviyê pêyê xwe davêjine sala 1386’an ku di wê salê de ji bo vê arîşê û pirsgirêka girîng ya tevgera demokrasîxwazane ya xelkê her ji hêla wan bi xwe çareseriyek jê re bihê peydakirinê.

 Derheq hevgirtina opozîsyonê li derveyî welat jî, mixabin ew kêmasî tê dîtinê û heya niha hevgirtin tenê pêkhatina Kongireya Neteweyên Îrana Federal e ku di destpêkê de ji 7 rêxistin û civatan pêk dihat û di civîna dawî de ku nêzîk mehekê berî niha li Londonê hate lidarxistin, hejmara endamên wê gihîşte 13 rêxistinan. Ew rêxistin komek sazî ne ku nûneriya parek ji neteweyên Kurd, Azerî, Belûç û Turkemenan dikin.

 Armanca wan pêkanîna Îraneke demokratîk û federal li ser bingeha coxrafî û neteweyî ye. Ez hêvî dikim ku kongre bikare di sala nû de xebata xwe zêdetir xurt bike û rêxistinên siyasî yên pitir li dora xwe kom bike.

 Serbarê lawaziyên tevgerê, hêvî bi serkevtinê ji hemû demê bihêztir û xurtir e. Zext û givaşa hundirîn û navneteweyî rejîm rastî gelek pirsgirêkan kiriye û roj bi roj qursî û giraniya wan zextan bêtir û zêdetir dibe. Ev rewşa xirab û nebaş ku ji bo rejîmê pêk hatiye, hinde din xelk hêvîdar kiriye û wan ji bo xebat û berxwedanê hay dide. Aqibeta rejîmeke wilo ji bilî nemanê tu tişteke din nine. Lê erk û wezîfeya gişt xelkê Îranê û rêxistinên siyasî di vê rêyê de girantir tê berçav. Em hêvîdar in tev aliyek bi seh bi berpirsiyariya zêdetir mêzeyî sala nû û wezîfeyên ser milê wan di vê pêxemê de bikin.

 PDK Îranê di vê derheqê de li sala 1386’an hewlê dide:

- Di asta serenserî diyalog û danûstandina zêdetir tevî wan hêzên demokrat ku bawerî bi mafê neteweyî hene û hikûmeta pêşeroja Îranê di şeklê federalî ya li ser bingeha coxrafî û neteweyî de dibînin, pêk bîne û hindî pê çêbe, wan hêzane ji bo pêkanîna curek alîkarî û hevpêwendiya jêhatî di çarçoveya hevbeş de ji hev nêzîk bike.

 - Ji bo nasandina zêdetir ya gelê Kurd li Kurdistana Îranê bi kom û komeleyên navneteweyî re û çawaniya binpêkirina mafên wan ên demokratî ji aliyê Komara Îslamî ya Îranê di meydaneke berfirehtir a dîplomasî li Rojava û herêmê de bixebite. Di vê derbarê de ji terîbûna “UNPO”ê ku di sala 1385’an de, Partiya Demokrat bû endamê wê rêxistina navneteweyî û ji endambûna xwe ya berê di Enternasyonala Sosyalîst de bi başî mifahê jê distîne.

 - Di asta hundirîn de her çend ku heta niha Partiya Demokrat bi dûr ji çêkirina tem û mija piropagendeyî, bi kiryar ji bo pêkanîna enî, yan yekîtiyeke bi kiryar di navbera wan rêxistinên serbixwe û naskirî ên refên opozîsyonê ku meydana tekoşîna wan Kurdistana Îranê ye, gelek hewil daye, mixabin di vê derbarê de destkevtek ku em li benda wê bûn, bidest nehat, lê di vî warî de jî em bêhêvî ninin û bi hewce dizanin ku di pêxema hevgirtina hêzên Kurdî de cehd û hewla bêtir bidin. Em hêvîdar in ku ew hesta bi berpirsiyariyê di navbera hêzên din jî, alîkar be ji bo gihîştin bi wê armancê di sala nû de.

- PDK Îranê tevî rêxistinên siyasî ên demokrat û pêşketinxwaz yên hemû parçeyên Kurdistanê têkiliyeke nêzîk û dostane heye û qahîm û bihêztirkirina wan pêwendiyane di sala 1386’an de, yek ji erkên din ên partiyê dibe.

 Hemû ew piroje û bernameyên ku qala wan hate kirinê û Partiya Demokrat ji bo pêkanîna wan di asta şiyan û îmkana xwe de xwe bi berpirsiyar dizane, di pêxema xelkê Kurd di Kurdistana Îranê de ye û ji bo rizgarkirina vê parçeyê Kurdistanê di bin stem, zordarî û tepeserkariya rejîma Komara Îslamî ya Îranê de ye. Lewra xwezayî ye ku PDK Îranê ji bo organîzekirina zêdetir a gelê Kurd li Kurdistana Îranê di vê salê de bernameya nû hebe. Di sala derbasbûyî de alîkarî û piştgiriya gelê Kurd li Kurdistana Îranê û Kurdên vê parçeyê Kurdistanê li xerîbî û derveyî welat pitir berçav bû, girîngiya wê piştevaniyê bersivdan bi daxwaza PDK Îranê ji bo ne beşdarîkirin û baykotkirina hilbijartinên Şêwrên Îslamî ên Gund û Bajaran û her wiha xuyakirina nerazîbûnê û bêzariyê di 22’ê Pûşperê, salvegera terorkirina rêberê mezin û navdar yê gelê Kurd, Dr. Qasimlo bû.

 Em çavnihêrê vê çendê ne ku di  sala 1386’an de, ciwan, jin û tex û qatên din ên civakê bêtir ji berê jî li dora partiya xwe, Partiya Demokrat ya Kurdistana Îranê kom bibin heya bi piştgiriya me tev aliyekê, sala 1386’an bikin bi saleke tejî destkevt ji bo tevgera gelê me di wê beşa Kurdistanê de.

 Bi hêviya saleke tejî ji destkevt ji bo tevgera gelê Kurd û gelên din yên Îranê û saxî û silametî ji bo yek yekê we ezîz û xweşteviyan. Hemû rojên we cejn û cejna we pîroz be.