|
Nikarê gewherê paqij derênî
Dibênim talibê dinya hemal e
Dixwazî wê li pey xwe rakişênî
Xelat çûye mirovê rast û gewher
Di pêsîra kerê reş daleqênî
Mirovên zane û hêja li cem me
Weke gewher di sergo de hilênî
Gelek jar û perîşan û belangaz
Heta dimrî tenê navek dimênî
Cegerxwîn destê rastî girt û kêşa
Dixwazî ko ji pişt perdê derênî
Keyo ji hêla bejn û bal û durivê xwe
ve hima hima bavê xwe ye. Herî zêde çavên wî li yê bavî çûne. Di gel hemerengiya
çavan, awirtûjî û çurisîna di çavên Seyda de, di yê Keyo de nabînim.
We zêdetir di meraqê de nehêlim: Keyo heftê salî
ye, biçûkê
birayê xwe Azad e.
Azad li Soviyeta Kevn Qanûna Nêvdewletî xwendiye, lê ji ber ku teza xwe ya
doktorayê li ser qanûna Dewleta Sûriyeyê amede kiriye, doktorayê nadinê, ew jî
ji wir derbasî Swêdê dibe. Keyo ji salên 80yî de bi malbatî li Swêdê dimîne,
niha bi boneya çapkirina du çîrokên bavê xwe’’Cîm û Gulperî’ û ‘Reşoyê Darî’’
ku ji aliyê Weşanxaneya Lîs ve hatine çapkirin, li Amedê ye. Ew di çarçoveya
7’emîn Festîvala Çand û Hunerê de beşdarî bernameya bi navê ‘’Hewara Ehmedê
Xanî/Kilasîkên Kurdî’’ bû. Di bernameyê de qala jiyan û berhemên bavê xwe kir û
bîranîneke xwe vegot:’’ Rojekê Seyda jê re helbesteke xwe yî ku bi erebî daniye
jê re dixwîne, piştî ku bavê wî xoşxwanê diqedîne, Keyo li bavê xwe vedigere
dibêje, ’’ev çiye bavo! Evqas helbestvanên ereb hene, tu erebî?
Me jî hatina xweşkur Keyo’yê
Cegerxwîn delîve dît û me xwest em hevpeyvînekê pê re bikin.
Hevpeyvîn. Arjen Arî. Amed.
29.05.2007
Arjen Arî:Hêja tu bi xêr hatî Amedê,
bajarê xewnan!
Keyo Hesen: Xêrindar bin, her hebin!
Ezbenî cara çendê ye ku hûn mêvan
in li Amedê?
Cara duyê.
Bi kurtayî be jî me li jor qala we
kir, lê hûn dixwazin tiştekî din bi ser yê ku me gotine vekin?
Belê, sedemekî din ê li wirbûna min;
Filmê Dokumanter e, ku ji hêla Kawa Akreyî ve tê amedekirin…Wezareta Roşenbîrî
ya Hikumeta Herêma Kurdistanê îsal bi amedekirina Festîvala Cegerxwîn ve radibe
û ev film li ser jiyana bavê min Cegerxwîn e, dê di Festîvalê de bê nîşadan.
Sala îsal?
Belê belê, îsal.
Kîjan heyvê?
22’yê meha10; yanî 23’emîn salvegera
wefatkirina Cegerxwîn! Her weha; Hikûmeta Herêma Kurdistanê Şalyariya Roşenbîrî
biryara vekirina sentereke bi navê Cegerxwîn wergirtiye. Ji bilî vekirina
navêndê; di çarçoveya Festîvalê de peykerekî bronz yê Cegerxwîn li Parka
Azadî/Samî Evdirehman dê daçikînin!
Di çarçoveya salvegera 22’emîn
de Festîval, peykerê Seyda, filmê dokumanter,vekirina senterekî bi navê
Cegerxwîn …xuya ye gellek mêvan dê beşdar bibin?
Li gor agahiya komîsyonê li dor 250
kesî, belku zêdetirr
Baş e ku em werin ser pirseke din ji
malbata we, piştî Seyda kesek bi kar û barê edebî û huherî rabûye?
Kêm, neviyeke wî berê xwe daye
hunerê.
Kîj nevî?
Hozan, qiza xûşka min a li Dêrika
Binxetê.
Ez hêvîdar im ku ji malbata we
gellek kes bidin ser rêya Seyda.
Ne bawer im. Rabin jî kesek ji me
nikare weku Cegerxwîn deng vede?
Ez jî bi baweriya we re me û
bipirsim ji we:Çend berhemên Seyda yên neçapkirî li ber destê we ne.
32
Weewww..32?
Belê belê 32.
Hemû helbest in?
Na, têkel in. Dîwana wî ya yekem ya
wenda mirovekî kurd ku li Almanya penaber e, got’ bavo ev ne malê min e, yê we
ye’, û ji me re hinart. Ez niha li ser vê dîwanê dixebitim; ku destpêka helbesta
Cegerxwîn e…navê dîwanê jî ‘’Rewşen’’ daniye!
Mala wî ava be!merivekî dilsoz bûye.
Em jî spasiya wî dikin ku ev berhem
derxist ronahiyê.
Baş e, 31 berhemên mayî?
Rêziman in, Dîrok e, Pend û Şîret
in, Çîrokên gelêrî yên ku dane hev, Çîroka stirana Hesenê Mûsa ye û yek jî
destûr e.
Destûra çi?
Destûra Kurdistan.
Yanî; mîna Seyda zanibe û bawer
kiribe ku dê rojekê Kurdistanek ava bibe, destûr amade kiriye?
Belê belê, him jî xal bi xal.
Li wir em bi hev re dikenin. Ez jî
ew jî bîhnekê bêdeng dimînin. Bêdengiya me herduyan jî li ser Destûrê’ tîrr
dibe, ez destê xwe dirêjî pakêtê dikim, radihêjim çixareyekê, paşê lê vedigerim.
Hesarê…hûn qet çûn Hesarê?
Tevî vê carê du caran.
Merivên we mane li gund?
Xalanên me û hin pismam!
Ez çûme Kercewsê, lê mixabin min
Hesar nedîtiye, ne Cehinnem û ne jî Çêlekê! Lê li gorî helbestên Seyda, Hesarê
gundekî bi av û kanî, bi darûber, şên û bi şînahî ye. We ye?
Na, niha ne li gor ku ji me re bahs
dikir e. Dema ku ez çûm gund, dîmenên ku bi gotina bavê min re di ser û xiyala
min de mabûn, û gundê ku min lê dimeyzand, ne eynî tişt bûn.
Weke çi?
Weke ne çi? Di gel yek du avahiyên
betonî, gund kavil e. Dar û ber hima hima hatine qirê. Çi devî, çi yên fêkî…bi
taybet yên fêkî kêmtirr dixuyan, Û av jî ne weke ku di hişê min de mabû; boş bû.
Bavê min digot nizanim çend aş li ber digeriyan? Bi dîmenên ku îro min dîtin ez
pirr êşiyam.
Nexasim xaniyê kalê min…yê ku bavê
min tê de ji dêya xwe bûye; niha kavil e. Na na, ne kavil e; şûna wî jî naxuyê!
Hin merivên me rabûne ji nû ve ji xwe re xanî li şûnê ava kirine.
Yanî wisa dixuyê ku Hesarî hêj ji
hêjayiya Seydayê Hesarî Cegerxwîn bê hay in?
Bê hay û hew? Ji merivan hinekan
digot qey em hatine doza milkê xwe li wan bikin, welê rêş reş û bi şik li me
dinêrîn.
Li ber mekevin..ji bîr mekin ku kurê
Osman Sebrî bi destê merivên wî yên li gund, hatibû kuştin. Jixwe ji wê bûyerê
bi şûn de Mam Osman Bakûr jî, herêm jî li xwe herimand!
Piştî vê diyalogê em herdu jî heman
keserê vedidin, lê wer dixuye ku Keyo ji min bêtir tengav e, bi dengekî mişt
gilî:
Yanî ji hêlekê de rûmeta welatekî
be, li hêla din bila gundiyên te xaniyê te hilweşînin, nikaribin kevlê xaniyekî
biparêzin?
Belê, tu mafdar î. Li gor ku tê
gotin helbestvanê mezin rûmeta gelê Eleman Gothe, rojekê ji mêvantiyê
vedigere, mîz zorê didiyê, ew jî hima bi dîwarê hewşa xwe de dimîze. Gundiyên ku
Gothe nas nakin, lê zanin dîwarê ku ew kes pê de dimîze, hêtê hewşa Gothe ye; li
mêriv disekinin û bi ser de diqîrin:
‘Tu fedî nakî kuro! tu bi dîwarê
Gothe de dimîzî’, dibejin.
Gothê vê bûyerê weke rûmetdayînê, li
gellek deran bi coş tîne zimanû dibêje tiştê ku ez ê her pê dilşad bim û ji bîr
nekim ev bûyer e. Seyda Gotheyê kurdan e. Bi helbesta xwe her bangî gundî û
pale û karker û kedkaran dikir.Yekîtiya wan dixwest, azadiya wan dixwest, mafê
wan dianî bîra wan...Gundiyên ku Seyda bi rêya helbestê vedixwendin qada şer, ne
yê axê; xaniyê Cegerxîn dirûxînin!
Keyo li vir,dibêje:
Weke ku tu jî pê dizanî, bavê min
qet welatê xwe terk nekir!Erê li Swêdê mir, lê ew di nava gelê xwe de, li rex
qewmê xwe, li dij dujminê xwe, ma! Azara ku wî xwariye, û pê re me jî…Xweda
zane.
Kek Keyo, baş zanim. Sala 1976’ê ez
hatim serdana Seyda. Bi Kazimê Golî re. Xaniyê we yê ji kerpîçan, ban-ax, bi
beşt û mirdiyaq qet jî bîra min neçû!
Li vir, Keyo zîq li min
dinêre,dibêje. “76’an ez li Şamê bûm.
Na xwe tu hatî mala me?Belê…havîna
76ê. Saetekê pirrtir li gel Seyda mam.Ew rodroşambirê ku herdem di sûretên wî de
dixuyê, lê bû. Me bi têra xwe sohbet kir. Wek ku kurd dibêjin ji aş û kaş! Lê
min newêriya ku ji cenabê wî re bibêjim,’’Seydayê min, ez jî helbestê
dinivîsim.’
Di xatirxwestinê de, min xwest
destên wî ramûsim, ew li hember derket, û got’’Ma ez evçend kal im? Were rûyê
min! Wê demê jî porê wî mîna berfa Sîpên sik î spî bû. Lê, tayek jî neweşiya bû.
Li ser xwe bû, bi coş bû, bi hêvî bû…Bi gotina xwe ya li devê derî, ez bawerim
min ew xemgîn kir!
Te çi jê re got?
Min bi xemgînî û dengekî uzirxwêz,
got’’ Seyda li me megire…vî milletî efû bik! Xweda temenekî dirêj bexşî te bike,
lê dema tu mir, bi ahd em ê qedrê te bizanin!
Bavê min çi got?
Bavê te şaşmayî, got, ‘’kuro tu ji
kû dizanî?’.
Min serê xwe berda ber xwe, û min lê
vegerand,’zanim Seyda zanim!’.Û min û Kazimê Golî me ji mala we da rê.
Belê kek Keyo, ku em werin pirseke
din ji cenabêt e bikin: Li gund li Hesarê di vê çûnê de hûn rastî merivina ku
Seyda nas dikirin, bîranin wan li gel hebûn, rast hatin?
Na bi Xwedê! Merivekî bi navê
Mihemed Emîn hebûye, ew jî ne li gund bû!
Yanî hûn ji vê hêlê de destvala
vegeriyan?
Hima bêje destvala…Lê Kawa Akreyî
dîmenin xweş zept kirin. Gund û hawîrdora gund, rêya ku em tê re çûn û hatin bo
min û hevala in jî geşteke cuda bû …
Wekî din, di çû û hatinê de hûn
rastî bakêşiyin din nebûn?
Li Elîhê/Batmanê.. Şaredariyê
parkekê bi navê helbesta bavê min; ’’Kîme Ez’’ vekirine.
Mixabin navê hebestê şaş li parkê
kirine.
Ew çawa dibe?
Êêê navê helbestê ‘’Kîme Ez’’e. Wan
navê parkê kirine ‘’Kîne Em’’. Xwedê giravî Şivan Perwer ji wan re wisa gotiye.
Ez bi bîr tînim, di salên 79-80yî de
Şivan helbesta ‘’Kîme Ez’’ weke ‘’Kîne Em ‘’distira! Li çar hêlê gerdûnê,
muzîkjenek bêyî destûra helbestvan ango guftekar, nikare yek ristê biguhere. Lê
ev yek hêj di nava kurdan de durist nebûye, kek Keyo!
Ez bi te re. Lê belê mirovekî mîna
Şivan divêt ne mîna mirovekê ji rêze tevbigere; eger Şivan siyaneta Cegerxwîn
negire, em ê çawa karibin gazincan ji Hesariyan bikin?
Hey ku peyv hatiye ser stiran û
muzîkê; çend xoşxwanên Seyda bûne stiran?
Em nizanin. Me carekê bi rêya
înternetê bang kir wan kesên ku helbestên Cegerxwîn kirine stiran, deng ji
kesekî nehat, ango kesekî deng nebir xwe!
Kek Keyo!
Belê heyran!
Ez weke helbestvanekî ku xwe peyrewê
Cegerxwîn dibîne, dibêjim, Seyda ne tenya ‘’helbest ji ezmana daxist erda’’, ne
tenê zor da qalibên heyî yên şêwaz î şi’ira Dîwanê; ne tenê zimanekî sivik û
zelal û fesîh hilgirt helbesta kurdî; ne tenê çîrokên menzûm nivîsandin; muzîk,
mûzika kurdî jî dewlemend kir!
Êêê bavo, tu helbestvanî, û tû ji
min re dibêjî, ‘’tu kurê wî bî, ez naviyê wî me!
Kek Keyo, bi baweriya min wek
nimûne, hozanên ku deng dane helbestên Seyda, yanî yên ku bi miqam û usûl
xwendine, bi miqamê Seyda yê helbesta wî xwendine. Bi gotina fesih;miqam ne
miqamê wan e; yê helbesta Seyda ye. Ji ber ku,weke mînak; helbesta ‘’Kîme Ez’’ya
‘’Şev Çû’’,’ Ay Lê Gulê ’’Hey Pale’’, ’’Gufiroş’û hwd. bi miqamekî din nikarin
bên xwendin.
Kek Arjen,di vê warê de tu xweş
dibêjî, dên dikişînî bi ser tiştine balkêş de, lê ez nikarim tiştekî vebêjim!
Baş e Kek Keyo, cenabê te qet guh
nedaye dengê helbesta Seyda?
Belê, çawa!
Êêê baş e, wê gavê ji kerema xwe
careke din guh bide helbesta ‘’Kîme Ez’’ a ku Seyda bi dengê xwe gotiye; û ji
vir…ku em bi pirsekê dagerin ser hêlên taybet yên Seyda Cegerxwîn û bibêjin
Cegerxwîn bavekî çawa bû, tu yê ji me re çi bibêjî?
Weke ku şa’irekî baş bû, bavekî baş
bû jî. Têrhez bû.Mîna hemû bavên kurd, ku heza xwe nikarin eşkere bikin, wî jî
bi peyva xwe, bi avirên xwe, bi nêrîna xwe û destên xwe em bi hezê dihesandin.
Erê em zarokên wî bûn, lê helbest delalê ber dilê wî bû. Mafdar bû ku ji me
bêtirr ji helbestê hez bike, Û jixwe li mal zêde venediheviya. Nigekî wî li Şamê
yek li Bexdê bû!Dema ku li mal vediheviya jî herî pirr bi helbestê re wextê xwe
diborand. Ku ne wisa bûya, karîbû evqas dîwan û xebatên din li dû xwe bihişta?Ez
bi rûmate ku ji gelê xwe û me re hiştiye serbilind im!
Siyaset jî dikir di ber
helbestkariyê re, ne ?
Erê bavo! Şaîrtî, siyaset, tevgera
roşenbîrî, civakgerî.
Hin kurtepistî têne levandin?
Weke çi?
Wek ku ji pîrekê/ jinê pirr hez
dikir? Weke ku di civatê de deqarû bû, ji kesekî danedixwar!
Herçî mesala jineyê…rast e, bavê min
jin weke kaniya heyatê didît, û pirr qedir dida jinê.
Li vir ez peyva Keyo dibirim,
dibişirm û dipirsim: Na xwe, ez ne neheq im ku jê re dibêjim ‘’Seydayê Evînê!’
Tu ji erda heta ezmana mafdar î. Wî
bi qasî ku ji welatê xwe hez dikir, evçen heza xwe bi rêya helbestê rayî jinê
daye, şanî karker û cotkar û kedkarên kurd daye. Jixwe di dereke vê sohbetê de,
te gotibû hez hêz e! Hez ta vehêsana/bîhna dawî dîwarê ku xwe disipartiyê bû.
Belê belê, Li Swêdê jî helbestên
evînî ristin, û reqifandin hev li ser şoxitî şepaliya
spehiyên Swêdî. Di dîwana ‘Aştî’ de
em li helbestên ku li Stokholm û bajarên weke Ûbsala ristene rast tên. Ne hew
evîn; li Swêd bi tîrên helbestê êrîş biriye ser gorînkariya leşkerî ya ku di
sala 1980yî de qewimî.Tiştekî seyr e, dibe ku gellek xwendevanên û dildarên
helbesta Seyda nizanibin, bi vê delîveyê ez dixwazim bêbijim ku Seyda, jinê weke
‘’nîv-xwedawendekê’’ dibîne. Di dîwanên wî de helbêstên wî yên çêj û bîhn-evîn
bêjimar in. Jin/yar/dildara Cegerxwîn lêv erxewanî ye, bejin selwî ye, dêm
bihar e, por û kezî reşmar in, her du sêng sêv in, ava ku ji lêvan wexwe şerab
e, mey e, ava tirî ye; gerden bostan e, zêr û zîv e, bi kurtayî mê ye, sembola
hezê ye…Digel ku di gellek ristan de jin ‘şah’ e, ’badîşah’ e,’siltan’ e;
‘keyxusrewa’ wî ye di helbesta li jêr de cihê jinê berztirr dike:
Gava diçin cem malekê
Yan jî diçin sersalekê
Jinê bidin pêş xwe bira
Dibî tu bêjî min:çira?
Ez ê bibêjim dê ye jin
Sunda me herdem pê ye jin
Navê wê nîv navê Xwedê
Xwedê du nav in:Xo û dê
Ew dê ye hem paya te ye
Xuşka te ye daya te ye**
Tê gotin ku Seyda bi heft dilan
dildarê kesekê ye, rast gelo?
Rest e, ji dil dildar bû. Cegerxwîn
dil nede, dê kî dil bide?
Wek nav, wek agadariyekê..?
Her du çûne rehmetê…em vê birînê
nekolin,baştirr e.
Kek Keyo, her helbestkar, nexasim
yên navdar, bi qasî helbest û hunera xwe, bi evînên xwe jî nemîdar in. Û ev yek
ne şerm e, ne jî guneh!Mesele helbestkarê tirk Nazim Hîkmet, yê Şîlîyî Nerûda,
Mayakovskiyê Rûs…
Dizanim, dizanim lê bila ev yek li
halê xwe bimîne!
Baş e, ji deqarûtî û hazircewabiya
wî re tu yê çi bibêjî?
Ji kesekî danedixwar…
Ew mesela kêrê û şûxê Ereb?
Bi serê xwe ye. Rojekê mêvan e li
nav ereban. Dema ereb yekî/yekê biezimînin bangî heval û hogirên xwe jî dikin.
Li bin konê erebî bavê min û şiyûxekî ereb li kêleka hev in. Hev
zemberîşek/balîfek di navbera wan de heye.Yê ereb bihîstiye ku helbestvanekî
kurd e,deqarû ye. Dixwaze biceribîne. Di kêlîkike sohbetê de, li bavê min
vedigere û dipirse:Tu bi Xwedê kî, çi ferq di navbera kerê û kurd de heye. Bavê
min, heftê nake heşt, bi tinazî’’ev balîf e’’ dibêje ‘’di navbera te û kerê
de!’’
Na xwe, ya ku li ser wî û axayê
gund tê gotin jî, rast e?
Ew jî bi serê xwe ye û gellek tiştên
din..
Kamîran Bedirxan di Hawarê de bi
navê Seydayê Gerok nivîsiye. Ew gerok bû an bavê te?
i helbesta wî dê bixweyê ku Başûr û
Bakûr û Rojhelat…tevdaye. Demekê li Bexdayê dersdarî kir, li Şamê ma, li
Beyrûdê… Hikumetê (ya Sûrî) derfeta ku derkeve derveyî Sûrî nedidayê. Destûr
hebûya dê beşdarî gellek mîhrecan û konferansan bibûya.
Belê, ji helbestên wî jî diyar in ku
nekariye beşdari mihrecan bibe.
Lê bi helbesta xwe beşdar bûye. Weke
helbesta’’Mîhrecana Berlînê’
Taybetmendiyeke Seyda jî, belku bala
te jî dê kişandibe, ji bilî zaravayê kurmancî bi soraniyeke fesîh, 30-40 helbest
diyarî me kirine. Ez bi xwe ji dîwanên Seyda li zaravayê soranî warqilim. Ew jî
wek Seydayê xwe Xanî şa’irekî pirr ziman e.
Belê; farisî,erebî tirkî…herî zêde
jî erebî!
Jixwe we gotibû, demekê xwestibû bi
erebî helbestê lêke, hûn dij derketibûn!
Lê dixwazim li vir tiştekî bibêjim:
bi qasî ku H. Qadirê Koyî demeke dûr û dirêj li Bakûr maye û li vir çûye ser
dilovaniya xwe, û di gel ku Koyî jî mîna Seydayê min peyrewê Xanî ye, Koyî bi
kurmancî helbest lê nekirine. Hişkiya şa’ir û edîbên sorî ya di biwarê
bikaranîna zaravayê sorî de, em li cem Cegerxwîn nabînin. Ev yek ne nişaneya
Kurdistanîbûna Seyda ye?
Bavê min, karim bibêjim dengekî
kurdî rojhilatî û hemdem bû.
Hemdemitiya Seyda ne ya nîqaşê ye.
Ew bi qasî ku kurd e, ev çend Filistînî, sbi qasî filistînitiyê evçene efrîkî
ye. Helbestên wî yên bi navê ‘’Ey Heval Robson’, ‘Diyan Biyan Fû’û ‘ Em Şer
Naxwazin’ ku di vê helbestê de li dijî dagirkirina Kûrê derdikevenîşanên vê yekê
ne.
Êêê heyran, tu ji min bêhtir bavê
min nas dikî!
Na Kek Keyo, ez ne bavê te;
Cegerxwîn ji te bêtir nas dikim. Û dixwazim bibêjim di helbesta kurdî de bi
Seyda re cure-helbesta ku meriv kare bi navê ‘’Helbestnameyê’’ bi nav bike, dest
pê dike. Ji helbestên dîwana wî ‘Agir û Pirûsk ’yek kêm yek zêde 22 helbestên bi
vî rengî hene.
Belê,
ji şex û axa, ji dost û hevalan re bi vî rengî reşbelek dişandin!
Weke ‘Nûbihara Biçûkan’ a Seydayê
Xanî, Cegerxwîn jî pirr ehemiyetê dide zimên û zanîna zimên. Di ‘Zend Avista’ de
malikin helbestê weha ne:
Wejêne zimanê xwe ey xwendavan
Nebûye Milet hîç kesek bê ziman
Wî bigihêne rêza zimanê mezin
Bi nûsîn û ristin,bi kêş û wezin***
Ku/eger rewşa ku cenabê te jî niha
bi çavên serê xwe dibine, ku li ‘bajarê xewnan’ Ameda ber dilê dildaran, meriv
ji sedî notûneh bi tirkî diaxivin; hûn ê ji me re çi bibêjin!
Xebîneta Cegerxwîn! Karesat e û hew!
Kek Keyo, pirs dawî: Demekê hate
xwestin ku ji helbestkarên Başûr, Başûrê Rojava(Binxetê) Bakûr û Rojhelat
Komisyona Xelata Cegerxwîn bêt saz kirin? Ew xebat di çi astê de ye.
Ji ber ku H.H. Kurdistan bi navê
Cegerxwîn rabûye, ez ê di vê biwarê de nikaribim tiştekî zelal bikim.
Ezbenî ez spasdarê me, we wext
veqetand, we xwe raht kir.. Lê sohbeta me lê hêjabû, ne?
Kek Arjen,ez spasiya te dikim bo
qedirşînasiya te,bo dilsoziya te!
Weke peyva dawî…?
Hêvîdar im ku rojekê berî roja din
em tev ji bindestiyê rizgar bibin!
Ez jî bi hêviya we re…
/Amed/Arjen Arî
*Agir û Prûsk,
Cegerxwîn,Wş.Avesta,rp.188
**Aştî,Cegerxwîn,Wş.Avesta,Rp.201
***Zend Avista,Wş.Avesta.Rp.55 |
